ဖတ္သူ မွတ္သူ ေဆြးေႏြးပြဲ ဖိတ္ျကားလႊာ

ဖိတ္ျကားလႊာ

​မေကြးၿမိဳ႕၊ ​ေအာင္ေဇယ်ာရပ္​
ကပ္ေက်ာ္ကမၻာေအး
ဝိပႆနာဓမၼရိပ္သာ၊
ပညာပါရမီကုသိုလ္ျပဳအဖြဲ႔မွ
ဖြင့္လွစ္ထား​ေသာ
ပညာပါရမီ စာၾကည္​့တိုက္​တြင္​
စာ​ေပျမတ္​ႏိုးသူတို႔၏
ဖတ္​သူ မွတ္​သူမ်ား ေဆြး​ေႏြးပြဲကို
ေအာက္ပါအစီအစဥ္အတိုင္​း
ျပဳလုပ္​သြားမည္​ျဖစ္​ပါသည္​။
သို႔ျဖစ္​ပါ၍ စာေပဝါသနာ႐ွင္​မ်ား
မပ်က္မကြက္​ျကြေရာက္ပါရန္
​​​ေလးစားစြာ ဖိတ္ၾကားအပ္ပါသည္​။

အစီအစဥ္​

​​ေန႔ရက္​..၁၃၇၆ခု၊ ျပာသိုလၦန္​း(၁)ရက္​
21.12.2014
တနဂၤေႏြေန႔

အခ်ိန္​..မြန္​းတည္​့(၁၂)နာရီ-မွ-(၃)နာရီအထိ။

​ေနရာ...ပညာပါရမီစာၾကည့္တိုက္​
ပညာပါရမီကုသိုလ္ျပဳအဖြဲ႔
​မေကြး-​ေတာင္တြင္းလမ္း
မေကြးပညာေရးေကာလိပ္အနီး
​ေအာင္ေဇယ်ာရပ္​၊ မေကြးၿမိဳ႕ ။
ဖုန္​း- 09401557922
thitzana.mgy@gmail.com
mgymgy000@gmail.com
www.carpkyaw.blogspot.com

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္း၊စာေပက်မ္းစာတမ္း၊ေက်ာက္စာ ဆိုင္ရာစာအုပ္မ်ား (၆၉ အုပ္)

ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္း၊စာေပက်မ္းစာတမ္း၊ေက်ာက္စာ ဆိုင္ရာစာအုပ္မ်ား (၆၉ အုပ္)

12/25/2013  စာအုပ္စဥ္  No comments

ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္း၊စာေပက်မ္းစာတမ္း၊ေက်ာက္စာ ဆိုင္ရာစာအုပ္မ်ား (၆၉ အုပ္)

(၁)ျမန္မာမင္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုစာတမ္းႏွင့္ ဘိုးေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ရာဇသတ္ေခၚေသာအမိန္႔ေတာ္တမ္းႀကီး (လွသမိန္)
http://www.mediafire.com/?jluvwcdtem2neix

(၂)ဘန္းစကား (လွသမိန္)
http://www.mediafire.com/?m9oqmtnx6ol7ta7

(၃)ယိုးဒယားမွရရွိေသာယဥ္ေက်းမႈမ်ား(ဦးေဖေမာင္တင္)
http://www.mediafire.com/?dcae239aardm25i

(၄)ေရႊစည္းခံုမြန္ေက်ာက္စာ (ဦးေဖေမာင္တင္)
http://www.mediafire.com/?qq7vo41gmhjvzxb

(၅)ျမေစတီ-မြန္ေက်ာက္စာ(ဦးေဖေမာင္တင္ )
http://www.mediafire.com/?30uwlb784p6s4r0

(၆)အေျချပဳပါဠိသဒၵါ (ဦးေဖေမာင္တင္)
http://www.mediafire.com/?bhj46piwd3om3m5

(၇)ေခတ္စမ္းကဗ်ာမ်ား ၁ ေခတ္စမ္းစာေပက်မ္းစဥ္ ၃ (ဦးေဖေမာင္တင္)
http://www.mediafire.com/?6qgyvcb54ivd3xr

(၈)မဟာ၀င္၀တၳဳႏွင့္ဇမၺဴ႕ဒီပစာတမ္း (ျမန္မာႏိုင္ငံသုေတသနအသင္း)
http://www.mediafire.com/?irocc86w5g30q65

(၉)ပုဂံေခတ္ျမန္မာေက်ာက္စာမ်ားလာေ၀ါဟာရမ်ားေလ့လာခ်က္(ပါေမာကၡေဒၚတင္အုန္း)
http://www.mediafire.com/?o9l2h6mg68w3gat

(၁၀)၀ါက်သြားအခ်ဳိးအေျဖက်မ္း (ဦးဣေႏၵာဘာသ)
http://www.mediafire.com/?54l7xa5r7cb8yl6

(၁၁)စာေပသမိုင္းပုဂၢဳိလ္ေရးအေတြးအျမင္မ်ား (ေမာင္ေဇယ်ာ)
http://www.mediafire.com/?f0oze66wxfe3gft

(၁၂)ဗုဒၶသာသနာကိုကမာၻသိေစခဲ့ေသာျမန္မာမ်ား(ေမာင္ေဇယ်ာ)
http://www.mediafire.com/?q1fivra0w9rhhod

(၁၃)ျမန္မာစာတကၠသိုလ္ (ဦးေမာင္ေမာင္တင္)
http://www.mediafire.com/?qt54cwm066wlv3h

(၁၄)မႏၱေလးရပ္ကြက္သမိုင္း (ဦးေမာင္ေမာင္တင္)
http://www.mediafire.com/?aia51cf7sxj6tlv

(၁၅)ျမန္မာအစစာတမ္း (ဦးဖိုးလတ္)
http://www.mediafire.com/?com4uv37y4t9mf1

(၁၆)ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၁) အပိုင္း(က)
http://www.mediafire.com/download/cs6heoqvu3qm1ys/ssk_1(a)(onairmm).pdf
(၁၇)ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၁) အပိုင္း(ခ)
http://www.mediafire.com/download/a98i5rb99n5g6q0/ssk_1(b)(onairmm).pdf
(၁၈)ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၂) အပိုင္း(က)
http://www.mediafire.com/download/7021hdy4q4ixym2/ssk_2(a)(onairmm).pdf
(၁၉)ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၂) အပိုင္း(ခ)
http://www.mediafire.com/download/53s3ckuxdn6md1u/ssk_2(b)(onairmm).pdf
(၂၀)ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၃) အပိုင္း(က)
http://www.mediafire.com/download/u6hu2ll0oy6y1oe/ssk_3(a)(onairmm).pdf
(၂၁)ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၃) အပိုင္း(ခ)
http://www.mediafire.com/download/eg6ro6cqo564q1t/ssk_3(b)(onairmm).pdf
(၂၂)မန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၄) အပိုင္း(က)
http://www.mediafire.com/download/9l1lvxnvv8bv881/ssk_4(a)(onairmm).pdf
(၂၃)ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၄) အပိုင္း(ခ)
http://www.mediafire.com/download/c1he99yhb3re8u9/ssk_4(b)(onairmm).pdf
(၂၄)ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၅) အပိုင္း(က)
http://www.mediafire.com/download/j7qwvobhvxx1rk6/ssk_5(a)(onairmm).pdf
(၂၅)ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၅) အပိုင္း(ခ)
http://www.mediafire.com/download/99lnea9ssdtgc4k/ssk_5(b)(onairmm).pdf
(၂၆)ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၅) အပိုင္း(ဂ)
http://www.mediafire.com/download/hxylg39qsh9l3hx/ssk_5(c)(onairmm).pdf
(၂၇)ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၆)
http://www.mediafire.com/download/5d369pouk85wlpo/ssk_6(onairmm).pdf
(၂၈)ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၇)
http://www.mediafire.com/download/e4l9r7es27g71aj/ssk_7(onairmm).pdf
(၂၉)ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၈) အပိုင္း(က)
http://www.mediafire.com/download/plt260renpjatdw/ssk_8(a)(onairmm).pdf
(၃၀)ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၈) အပိုင္း(ခ)
http://www.mediafire.com/download/rhbydarg7bz2a6z/ssk_8(b)(onairmm).pdf
(၃၁)ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၉) အပိုင္း(က)
http://www.mediafire.com/download/1a9r1p4e3mmbtm0/ssk_9(a)(onairmm).pdf
(၃၂)ျမန္မာစြယ္စံုက်မ္းအတြဲ (၉) အပိုင္း(ခ)
http://www.mediafire.com/download/pa5svb3rz2huqfi/ssk_9(b)(onairmm).pdf

(၃၃) ျမန္မာအစအေထာက္အထားေလ့လာခ်က္စာတမ္း (ခ်စ္စံ၀င္း)
http://www.mediafire.com/?f7zzq6wcorsoofn

(၃၄)အာဆီယမ္ပဋိဥာဥ္စာတမ္း
http://www.mediafire.com/?do3h55b58o2ndac

(၃၅)အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာလူ႔အခြင့္အေရးေၾကညာစာတမ္း
http://www.mediafire.com/?682azmbc9wddaql

(၃၆)ကြန္ျမဴနစ္ပါတီေၾကညာစာတမ္း(ကားလ္မာ့က္စ္၊ ဖရက္ဒရစ္အိန္ဂယ္)
http://www.mediafire.com/?laav7d2ph4r8lg7

(၃၇)ကင္း၀န္မင္းႀကီးျပင္သစ္ႏိုင္ငံသြားေန႔စဥ္မွတ္စာတမ္း
http://www.mediafire.com/?3aa1934tbwuk9d3

(၃၈)ျဖန္႔ထြက္ေတြးျခင္းႏွင့္အျခားစာတမ္းမ်ား
http://www.mediafire.com/?gd25c81zifcy8yz

(၃၉)တလိုင္းေ၀ါဟာရသုေတသနစာတမ္း
http://www.mediafire.com/?lo190uidmuc9ci3

(၄၀)ေဒါက္တာသန္းထြန္း၏စာတမ္းမ်ား
http://www.mediafire.com/?wbhwayc1bm7xc9q

(၄၁)ႏွစ္ေပါင္း၂၀၀ျမန္မာ့ေဆးပညာ သုေတသနစာတမ္းမ်ား
http://www.mediafire.com/?2vlf7n68uruozdt

(၄၂)ျမန္မာႏိုင္ငံ၏သဘာ၀ေဘးမ်ားအေၾကာင္း
http://www.mediafire.com/?ke9f76ci7g7lded

(၄၃)မံုရြာေၾကးနီသိုက္မ်ားကို သိပၸံနည္းက်ေလ့လာျခင္း (ေဒါက္တာေက်ာ္တင့္)
http://www.mediafire.com/?yy8u6ly431fax7b

(၄၄)ျမန္မာအကၡရာေပၚေပါက္လာပံု ႏွင့္ ေရွးေဟာင္းျမန္မာအကၡရာမ်ားအေၾကာင္း
http://www.mediafire.com/?6a8562ae7s24oie

(၄၅)စာသင္သားတို႔၏ျမန္မာစာလံုးေပါင္းလမ္းၫႊန္
http://www.mediafire.com/?8k8irkz1q81fext

(၄၆)ဇိနတၳပကာသနီ (ပထမတြဲ)(က်ီးသဲေလးထပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)
http://www.mediafire.com/?bc7lexn04j6lio1

(၄၇)စြယ္စံုေက်ာ္ထင္က်မ္း(က်ီးသဲေလးထပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)
http://www.mediafire.com/?2eknk1bgq8t2s98

(၄၈)သတင္းသံုးေ၀ါဟာရမ်ား
http://www.mediafire.com/?d69vl8d1mc0v8ny

(၄၉)ပါဠိ-ျမန္မာအဘိဓာန္( ဦးဟုတ္စိန္)
http://www.mediafire.com/?j96m171yy3236ww

(၅၀)ျမန္မာစာေပပညာရွင္တြင္းသင္းမင္းႀကီး-မင္းသု၀ဏ္
http://www.mediafire.com/?kw4s1ist7boq2l5

(၅၁)ျမန္မာစာျမန္မာမႈ-မင္းသု၀ဏ္
http://www.mediafire.com/?jcbwp6ofda7t4dr

(၅၂)ေယာမင္းႀကီးဦးဘိုးလႈိင္အတၳဳပၸတၱိႏွင့္ရာဇဓမၼသဂၤဟက်မ္း (ေမာင္ထင္)
http://www.mediafire.com/?d1pdeazaq540q6b


(၅၃)ျမန္မာႏိုင္ငံစာဆိုေတာ္ေန႔အခမ္းအနား
http://www.mediafire.com/?cng2i0j0mwtdn73

(၅၄)ငါးေစါင္တြဲေဆးက်မ္း
http://www.mediafire.com/?1gg6b7ylso9svi8

(၅၅)အထက္တန္းျပည္သူ႕နီတိ
http://www.mediafire.com/?t4kslumsj3s6dj8

(၅၆)စာသင္သားတို႔၏ျမန္မာစာလံုးေပါင္းလမ္းၫႊန္
http://www.mediafire.com/?8k8irkz1q81fext

(၅၇)မဟာ၀င္၀တၳဳႏွင့္ဇမၺဴ႕ဒီပစာတမ္း( က်ီးသဲေလးထပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)
http://www.mediafire.com/?irocc86w5g30q65

(၅၈)ဇိနတၳပကာသနီက်မ္း ႏွစ္၁၀၀ျပည့္အထူး ( က်ီးသဲေလးထပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)
http://www.mediafire.com/?86zpk75u2212r56

(၅၉)ရာဇ၀င္ (ဦးကုလား)
http://www.mediafire.com/?3vw2d7hrmzwnmnl

(၆၀)ပုဂၢလပညတ္အေျခခံဓာတ္က်မ္း (ဆရာႀကီးဦးသာတင့္)
http://www.mediafire.com/?jwq05g9z3lbnhbx

(၆၁)ဓါတြာဟာရ-ဓါတ္စာက်မ္း(ဆရာႀကီးဦးလႊား)
http://www.mediafire.com/?5puqa6kd51z8cej

(၆၂)၀သုႏၶရီႏွင့္ရိုးရာအထိမ္းအမွတ္မ်ား (တိုက္စိုး)
http://www.mediafire.com/?hrdtt98be2t7otr

(၆၃)ျမန္မာ့မ်က္ပြင့္(ရြာဓေလ့ လူ႕ဓေလ့) (ေဇယ်)
http://www.mediafire.com/?02hc8ekvzplsd9t

(၆၄)ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံအေၾကာင္းစာ (ဦးဘသိန္း)
http://www.mediafire.com/view/?5ajv3sq9zdm2x3d

(၆၅)ေရႊမန္းႏွစ္တရာ (စစ္ကိုင္းဦးဘိုးသင္း)
http://www.mediafire.com/?8gi89k7wpvijtbu

(၆၆)စတုတၳသမီးေတာ္၏အေရးေတာ္ပံုစာတမ္း (ေတာ္ဘုရားေလး ေအာင္ေဇ)
http://www.mediafire.com/?m86zq5gqnss664c

(၆၇)ေတာ္ဘုရားေလး(ေတာ္ဘုရားေလး ေအာင္ေဇ)
ရတနာပံုမွရတနာဂီရိသို႔
http://www.mediafire.com/?knel1x2nwlf2enb

(၆၈)ရွင္ဥကၠ႒ ေက်ာက္ကြင္း၀ါဒၿပိဳင္ပြဲ
http://www.mediafire.com/download/sf0qbri6c6o5u7m/ေက်ာက္ကြင္း၀ါဒ_.pdf

(၆၉)ျမန္မာအကၡရာႏွင့္ဂဏာန္းသခ်ၤာထုပၸတ္
http://www.mediafire.com/download/2a9i9v83f3hvdzw/myanmaralpha%20(onairmm)(2).pdf

Credit to On Air

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ ( သို႔မဟုတ္ )ကေလးမ်ားေန႔

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ ( သို႔မဟုတ္ )ကေလးမ်ားေန႔ 

၁၃.၁၂.၂၀၁၄

11 February 2013 15:30(+0630) (2 ႏွစ္ ခန္႔က)

၁၉၅၇ ခုႏွစ္ေဖာ္ေဖာ္ဝါရီ၁၃ရက္ေန႕က ကမၻာ႔ကေလးမ်ားေန႕ အထိမ္းအမွတ္အခမ္းအနားကုိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပန္းၿခံ၌က်င္းပခဲ့ရာ ကေလးသူငယ္မ်ား ေစာင့္ေရွာက္ေရးေကာ္မတီဥကၠ႒ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကေတာ္ေဒၚခင္ၾကည္ ဤသုိ႕တက္ေရာက္ခဲ့သည္။

ေဖေဖာ္ဝါရီလႏွင့္ပတ္သက္၍ ျမန္မာႏုိင္ငံသားတိုင္းမွာ သမိုင္းဝင္ အထိမ္းအမွတ္ေန႔ႀကီး ႏွစ္ေန႔ရွိေန သည္။ ေန႔တစ္ေန႔က ‘ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အေရး ႀကီး ေသာ တုိင္းရင္းသားမ်ား စည္းလံုး ညီၫြတ္မႈရရွိေသာေန႔’ တစ္နည္း အားျဖင့္ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုေသာ ေန႔၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၂ ရက္ေန႔ျဖစ္ သည္။ ထုိေန႔ကို ႏုိင္ ငံေတာ္က ျပည္ ေထာင္စုေန႔ဟု တရားဝင္သတ္မွတ္ ေပးထားသည္။ ေနာက္ထပ္ထူးျခား ေသာေန႔တစ္ေန႔မွာ အမ်ဳိးသားေခါင္း ေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ၏ ေ မြးေန႔ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၃ ရက္ေန႔ျဖစ္ သည္။သည္ေန႔ကို ျမန္မာႏိုင္ငံ ‘ကေလးမ်ားေန႔’ ဟု သတ္မွတ္ထား ေသာ္လည္း ျပန္တမ္းဝင္ေန႔တစ္ေန႔ ဟု သတ္မွတ္မထား။ သို႔ေသာ္ လည္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ကို ‘ကေလး မ်ားေန႔’ ဟုသတ္မွတ္ကာ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပန္းၿခံ၌အခမ္းအနားက်င္းပခဲ့သည္ကုိ မွတ္တမ္းမ်ားတြင္ ေတြ႕ရွိရ သည္။ ထုိႏွစ္ကကေလးသူငယ္အက်ိဳး ေဆာင္ ဥကၠ႒ႀကီးစဝ္ေရႊသိုက္၊ လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ႀကီးဗိုလ္မႈးေအာင္၊ ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ ဦးေမာင္ေမာင္တုိ႕ တက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ကေလး သူငယ္မ်ား ေစာင့္ေရွာက္ေရး ေကာ္မတီဥကၠ႒ေဒၚခင္ၾကည္က ဘက္စံု ထူးခြၽန္ေသာကေလး သူငယ္ မ်ားအား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေရႊတံဆိပ္ဆုကုိ ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ကေလးဘဝ

 ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတြင္ Sterling Qualities ေခၚ ထူးျခား သည့္ဂုဏ္မ်ားရွိေနသည္။ သူသည္ ကေလးဘဝကပင္ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနလိုသည္။ မ်က္ႏွာလိုမ်က္ႏွာရလုပ္ျခင္းကို အထူး စက္ဆုပ္သည္။ လံုးဝလိမ္ ညာတတ္သူမဟုတ္။ၾကြားဝါထင္ေပၚ မႈကို မလိုလား။ စာေပအႏုပညာကို ငယ္စဥ္ကပင္ ဗီဇရွိေန သူျဖစ္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ ႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္မႈ၊ ႐ိုးသားတည္ၾကည္မႈ၊ ကိုယ္က်ဳိးမငဲ့ ကြက္မႈမ်ားမွာ ကေလးတုိ႔အတြက္ စံျပဳေလာက္သည့္ ဂုဏ္ျဒပ္မ်ားျဖစ္ သည္။ ဤ အခ်က္မ်ားေၾကာင့္ပင္ ျမန္မာ့ကေလးမ်ားေန႔ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေမြးေန႔အားသတ္မွတ္ျခင္းမွာ အဓိပၸာယ္ရွိသည္ဟုဆုိျခင္းျဖစ္ပါသည္။

 ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟု ျမန္မာ ႏုိင္ငံတြင္ ထင္ရွားလာသည့္ ေမာင္ ေအာင္ဆန္းကေလးကို ၁၉၁၅ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၃ ရက္၊ စေနေန႔တြင္ မေကြးတိုင္းေဒသႀကီး၊ နတ္ေ မာက္ ၿမဳိ႕၌ မိဘမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ဦးဖာႏွင့္ ေဒၚစုတုိ႔မွ ေမြးဖြားခဲ့ၿပီး ငယ္မည္ မွာ ေမာင္ထိန္လင္းျဖစ္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက လူ႔ျပည္ သုိ႔ေရာက္ရွိလာပံုကိုသူ၏ ကိုယ္တိုင္ ေရးအတၴဳပၸတၱိ၌.. “ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၃ ရက္ကား နာမည္ေက်ာ္ နကၡတ္ေဗဒင္ဆရာႀကီး ကိုင္႐ုိ၏ ေဟာေျပာခ်က္အရဆိုလွ်င္ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္၏အစိုးရ၊ နန္း တို႔ကို ၿဖဳိဖ်က္ႏုိင္စြမ္းေသာသူမ်ား ေမြးတတ္ေသာေန႔ဟု ေဟာထားေလ သည္။ ထိုေန႔တြင္ေမြးေသာ ကြၽန္ ေတာ္မွာသူပုန္ေလာင္းေလးျဖစ္သည္ ကို ထိုအခါက မည္သူမွ် ထူးထူး ျခားျခားမထင္ခ့ဲၾကေခ်။ ကြၽန္ေတာ္ ၏ဇာတာနာမည္မွာထိန္လင္းျဖစ္ ေလသည္။ သို႔ေသာ္ ကြၽန္ေတာ့္ အထက္ အစ္ကိုေအာင္သန္းႏွင့္ နာ မည္လုိက္ေအာင္ ေအာင္ ဆန္းဟု နာ မည္တြင္ေလသည္”ဟုေရးသား ခဲ့သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ဖခင္ျဖစ္သူ ဦးဖာ သည္သူ႔ကိုေမြးသည့္အခ်ိန္က မည္ သို႔ရွိေနမည္ကိုလည္း ယခုလိုစိတ္ကူး  ျဖင့္ပံုေဖာ္ေရးသားထားေလသည္။ “ေကာင္းကင္သို႔ ပတ္ခ်ာ လွည့္ ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ကာ ထြန္းေတာက္ ေနေသာ နကၡတ္တာရာတို႔၏ အေန အထားကို မွတ္သားလ်က္ အနီးဆံုး အခ်ိန္ကို တြက္ခ်က္ေလေတာ့ သည္။သို႔ျဖင့္ ကိုရင္ဖာ သည္ သူ၏သား ေမြးေန႔၊ ေမြးရက္၊ အခ်ိန္နာရီတုိ႔ကို ေပရြက္တစ္ရြက္တြင္ကညစ္ျဖင့္ေရး သား၍ မွတ္သားထားလိုက္ေလသည္” “ေကာင္းတယ္ေဟ့၊ ေန႔ကလည္း စေန သား၊ ရာဇကလည္း ရာဇဖြား၊ ဘယ္ေလာက္ထက္ၿပီး ေၾကာက္စရာ ေကာင္းမယ့္ကေလးလည္းေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး” ဟု သူ၏ဖြားဇာတာ ကိုပါ ေရးဖြဲ႕ခဲ့ေလသည္။

သံုးေလးႏွစ္ကဇာတိျပ

 ေမာင္ေအာင္ဆန္းကေလး ၃ ႏွစ္ေက်ာ္၊ ၄ႏွစ္သားအရြယ္က အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုမွာ အံ့ၾသခ်ီးမြမ္း ဖြယ္ ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ေန႔တြင္ သူ၏မိခင္ ေဒၚစုသည္ ေငြေခ်းထားသူ မ်ား အား ေပးဆပ္ခ်ိန္ေရာက္ေသာ္လည္း ေၾကြးမဆပ္၍ ေၾကြးေတာင္းေန သည္ကိုအနီးတြင္ ကစားေနေသာ ေမာင္ေအာင္ဆန္းက “အစ္မရာ သူ႔ရွိမွ ေပးႏိုင္မွာေပါ့” ဟု တစ္ခြန္း ခ်င္း ပီသစြာေျပာခဲ့ေလသည္။တစ္ေန႔တြင္ ေတာမွ စပါးဝယ္ သူမ်ားေရာက္လာ၍ သူ၏မိခင္က “ကဲ..မင္းတို႔လိုခ်င္လည္း ယူသြား ၾကေပါ့။ ငါဝယ္တုန္းကေတာ့ ၆ဝ ေစ်းပဲ။ မင္းတုိ႔လုိခ်င္ရင္ ၅ဝ ေစ်းပဲ ထားေပါ့” ဟုေျပာဆိုေနခိုက္ အိမ္ ေလွကားနားတြင္ ကစားေနေသာ ေမာင္ေအာင္ဆန္းကေလးက “အစ္မ၊ ခင္ဗ်ားမဟုတ္တာေ တြေျပာေရာ့ မယ္။ ဒီစပါး ၅ဝ ေစ်းနဲ႔ဝယ္ထား တာဗ်။ က်ဳပ္သိတယ္။ ဟုတ္တာေျပာ မွ ဥစၥာေပါတယ္။ လိမ္ေျပာတာ မေကာင္းဘူး” ဟုဝင္ေျပာလုိက္ေလ သည္။ငယ္စဥ္ ကပင္လိမ္ညာေျပာသည္ ကုိမႀကဳိက္သည္ကားထင္ရွားေလၿပီ။

 ေမာင္ေအာင္ဆန္းသည္ အငယ္ ဆံုးသားျဖစ္ရာ မိခင္ႀကီးေဒၚစုက အခ်စ္ပိုေလသည္။ အသက္ ၇ ႏွစ္ ေက်ာ္၊ ၈ ႏွစ္ထိေရာက္မွ ဦးေသာ ဘိတေက်ာင္းတြင္ ေက်ာင္းေနေ သာ္ လည္း စာေတာ္သူျဖစ္၍ အတန္း ေက်ာ္တက္ခြင့္ရသူလည္းျဖစ္သည္။ အသက္ ၁၁ႏွစ္တြင္ ျမန္မာစာ ၃ တန္းသို႔ ေရာက္ေလသည္။ ထုိအခ်ိန္ က ၃ တန္းေက်ာင္း သား ေမာင္ ေအာင္ဆန္းသည္ သူ၏ဖတ္စာအုပ္ တြင္ စာေၾကာင္းေရ ေလး၊ ငါး၊ ဆယ္ ေၾကာင္းျဖင့္ ဇာတ္လမ္းဖြဲ႕ေရးသား ခဲ့သည္ကို ယခုလိုေတြ႕ရေလသည္။

လိမၼာေသာလူေျပာ- ဆိုးေသာကေလး မ်ားသည္ ငွက္မ်ားကိုပစ္ၾကသည္။ အလြန္မွားသည္။ အလြန္ဆိုးသည္။

ဆိုးေသာလူေျပာ- ဘာမွားသလဲကြ၊ ဘာဆိုးသလဲကြ..ဟင္။

လိမၼာေသာလူေျပာ- ငွက္ပစ္တာ ဆိုးတယ္ေကြ႕ (ကြ)။

ဆိုးေသာလူေျပာ- ဒါျဖင့္ မင္း ငွက္ သားမစားဘူးလား။

လိမၼာေသာလူေျပာ- စားတယ္။

ဆိုးေသာလူေျပာ- မင္း ငွက္သား မစားခ်င္ဘူးလား။

လိမၼာေသာလူေျပာ- စားခ်င္တယ္။

ဆုိးေသာလူေျပာ- မင္းစားခ်င္ရဲ႕ သားနဲ႔ ငွက္ပစ္တဲ့လူ မိုက္တယ္၊ ဆိုး တယ္လုိ႔ ဘာလို႔ေျပာရတုံး။

လိမၼာေသာလူေျပာ- မင္း ငါက ေျပာ တာမွာ ဆိုးတယ္လို႔ေျပာသည္ မဟုတ္ဘူးလား။

ဆိုးေသာလူေျပာ- ေအး။

လိမၼာေသာလူေျပာ- မင္းတို႔ငွက္ပစ္ လုိ႔ မိုက္တာဆိုတာ ကမၻာေပၚမွာ အမိုက္ဆံုးပဲ။

ဆိုးေသာလူေျပာ- ေနာက္မေျပာနဲ႔ ကြာ။ မင္းစားခ်င္ရဲ႕သားနဲ႔..မိုက္ တယ္လို႔ဆိုတာကိုကြ။

 ဤကား ၃ တန္းေက်ာင္းသား ေမာင္ေအာင္ဆန္း၏ ျပဇာတ္တစ္ ပုဒ္ဟုပင္ ဆိုရမည္ျဖစ္ပါသည္။  ေမာင္ေအာင္ဆန္းသည္ ၈ ႏွစ္ သားအရြယ္ေရာက္မွ ေက်ာင္းေနရ သည္ဆိုေသာ္လည္း ၇ တန္းႏွင့္ ၁ဝ တန္းတုိ႔တြင္ ထူးထူးခြၽန္ခြၽန္ေအာင္ ျမင္ခဲ့၍ စေကာလားရွစ္ေခၚ ပညာ သင္ဆုပင္ ရရွိခဲ့သူျဖစ္သည္။ ေမာင္ ေအာင္ဆန္း ၇ တန္းေ က်ာင္းသား ဘဝကပင္သူသည္ ထုိေခတ္က ထင္ ရွားေသာ လူပုဂၢဳိလ္မ်ား၏ ႐ုပ္ပံု ကိုပင္ပန္းခ်ီဆြဲထားသည္ကို ေတြ႕ ခဲ့ရသည္။ငယ္စဥ္ ေက်ာင္း သားဘဝကပန္းခ်ီဆြဲ ဝါသနာပါပံုကို ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း တည္းျဖတ္ေသာ ‘ဗိုလ္ ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းအတၴဳပၸတၱိ’ စာအုပ္တြင္ “ကိုေအာင္ဆန္း၏ေလ့က်င့္ခန္းစာ အုပ္ကိုယူ၍ ၾကည့္ လွ်င္ပန္းခ်ီဝါသနာ ပါသူ တစ္ေယာက္ဟု မွတ္ယူေလာက္ ေအာင္ပင္ စိတ္ကူးႏွင့္ေရးဆြဲထားသည့္ ဘီးဆံထုံးႀကီးမ်ားကို ဆံၿမိတ္ကြင္း ခ်လ်က္မ်က္စိမွိတ္ေနသည္ဟု ထင္ရ ေသာမိန္းမဦးေခါင္းပံုမ်ားကိုအမ်ားအျပားေတြ႕ရမည္ျဖစ္ေပသည္” ဟု ေဖာ္ျပထားသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။

 ”ေရနံေခ်ာင္းၿမဳိ႕၊ အမ်ဳိးသား ေက်ာင္း ၈ တန္းေက်ာင္းသားဘဝ တြင္ ေက်ာင္း၌ တစ္ေယာက္တည္း စဥ္းစားေတြးေတာျခင္းျဖင့္လည္း ေကာင္း၊ စာအုပ္ႏွင့္မ်က္ႏွာ အပ္ လ်က္ေသာ္လည္းေကာင္း အၿမဲ ရွိတတ္ေလသည္။အိမ္သို႔ျပန္လာ ေသာအခါတြင္သေရစာတစ္ခုခုကို ရွာစားၿပီး လူရွင္းေသာတစ္ေနရာရာ တြင္ တင္ပ်ဥ္ခ်ိတ္ကာ အခ်ိန္မ်ား စြာတြင္ စာအုပ္ကို စြဲလမ္းစြာ ၾကည့္ ႐ႈတတ္ေလသည္။ ကိုေအာင္ဆန္း ႏွစ္သက္ေသာစာအုပ္မွာဗမာရာဇ ဝင္မ်ားႏွင့္ ပ်ဳိ႕၊ ကဗ်ာ၊ လကၤာစာ အုပ္မ်ားျ ဖစ္ေလ သည္။ ပ်ဳိ႕ကဗ်ာ၊လကၤာစာအုပ္မ်ားကို အာဂံုေဆာင္ ႏုိင္သည့္တိုင္ေအာင္ ၾကည့္႐ႈဖတ္ ေနေလ့ရွိပါသည္”ဟု ေတြ႕ရွိရေပသည္။

 ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ငယ္ ဘဝကိုၾကည့္လွ်င္ ေတာသူေတာင္ သား မိဘႏွစ္ပါးက ေမြးဖြားခ့ဲသည္ ဆိုေသာ္လည္း ထူးကဲ ေသာပါရမီရွိသူ ဟုဆိုႏုိင္ပါ၏။ အသက္ ၃၂ ႏွစ္မွ် ေသာလူငယ္ဘဝမွာပင္ႏုိင္ငံကို လြတ္ လပ္ေရးရရွိေအာင္ထိပ္ဆံုးမွအသက္ ေပး၍ ဦးေဆာင္ခဲ့သူျဖစ္ပါ၏။ ထုိကဲ့သုိ႔ေသာ ပုဂၢဳိလ္၏ေမြးေန႔ ကို ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ‘ကေလးမ်ားေန႔’ သတ္မွတ္၍ ကေလးမ်ားကို အတုယူ အားက်ေစရန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အေၾကာင္း ေျပာဆို၊ေဟာေျပာ၊ေဆြးေႏြးျခင္းသည္ လြန္စြာသင့္ျမတ္ေသာ အလုပ္တစ္ခု ဟုပင္ ဆိုရပါေတာ့မည္။

သိန္းေအး - Popular Journal

ရည္ၫႊန္း-
(၁) ေခါင္းေဆာင္မႈဟူသည္ (ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္)
(၂) ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အႏုပညာရွင္မ်ား (တင္ႏုိင္တိုး)

(Popular Journal မွေဖာ္ျပပါသည္။)

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

တကၠသုိလ္အေဆာင္ဆုိတာ ဒီမုိကေရစီေလ့က်င့္ေရးကြင္းပါ

တကၠသုိလ္အေဆာင္ဆုိတာ ဒီမုိကေရစီေလ့က်င့္ေရးကြင္းပါ

• 
• 

Details

Category: ေဆာင္းပါး

12.12.2014

Written by ေဒါက္တာေမာင္သင္း

တကၠသုိလ္ေတြက မိမိတုိ႔ရဲ႕တကၠသုိလ္မွာ ေက်ာင္းေဆာင္ထားေပးျခင္းအားးျဖင့္ ပညာရွင္ေလာင္း တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသား/ ေက်ာင္းသူမ်ားရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ၊ တင့္တယ္မႈႏွင့္တန္ဖုိးေတြကုိ ပိုမုိျမင့္တက္ ေစတာမုိ႔ မျဖစ္မေန ေက်ာင္းသူ/ ေက်ာင္းသားေတြကုိ ျပန္လည္ထားေပးဖုိ႔ လုိပါတယ္လုိ႔ ေျပာပါရေစ။ တကၠသုိလ္ေတြက အေဆာင္ဆုိတာ ယေန႔ပုဂၢလိကတည္ေထာင္ထားတဲ့ ျပင္ပေဆာင္ေတြလုိ ေနစရာ၊ အိပ္စရာ ေလာက္သာေပးတဲ့ ခပ္ညံ့ညံ့ေနရာမဟုတ္ပါ။ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းဆင္း ဘဲြ႕ရပညာတတ္ေတြ မွာ ပုိင္ဆုိင္ရမယ့္ လူ႔တန္ဖုိးစစ္စစ္ေတြ ရရွိသြားေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးတဲ့ေနရာပါ။ တန္ဖုိးျမင့္ပညာရွင္ ေတြ ျဖစ္လာေအာင္ သင္႐ုိးျပင္ပကေနၿပီး ေလ့က်င့္အေကာင္အထည္ေဖာ္ေပးတဲ့ (extracurriculum training programme) ေလ့က်င့္ေရးကြင္းပါ။ လူ႔တန္ဖုိး ျမင့္တဲ့အထဲမွာ ဒီမုိကေရစီ "အသိ" ႏွင့္ "အက်င့္" တုိ႔ကုိ ရရွိသြားျခင္းက အဓိကျဖစ္ပါတယ္။ တကၠသုိလ္ဆုိတာ ပညာရပ္အသီးသီးတတ္ ေျမာက္မႈႏွင့္ လူ႔တန္ဖုိးအစစ္တုိ႔ ေပါင္းစပ္ႏုိင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးႏုိင္တဲ့ ေနရာပါ။ အဲဒီလုိျဖစ္မွသာ လူ႔ေဘာင္ အသုိင္းအဝုိင္းရဲ႕ ေကာင္းက်ဳိးကုိ သည္ပုိးႏုိင္တဲ့ ပညာရွင္ေကာင္း ပညာရွင္ျမတ္ေတြ ေပၚထြက္လာႏိုင္မွာ။ အဲဒီအတြက္ ကမာၻ႕တကၠသုိလ္တုိင္းဟာ အေဆာင္ေတြမွာ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္း သားေတြထားၾကတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္တည္ေထာင္စအခ်ိန္က ေခတ္သစ္တကၠ သုိလ္တစ္ရပ္ရပ္ဟာ အဂၤါရပ္ႀကီး (၄) ပါးႏွင့္ ျပည့္စုံေစရမယ္လုိ႔ "မူ" သတ္မွတ္ထားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမူ (၄) ခ်က္ထဲက တစ္ခ်က္ကေတာ့ "ေက်ာင္းသားအားလုံးဟာ တကၠသုိလ္ ပရိဝုဏ္တစ္ခုအတြင္းမွာ စုစည္းေနထုိင္တဲ့ Academic Community Life (or) Campus Life ရွိျခင္း" ဆုိတာပါ။ ကမာၻ႔ထိပ္တန္း အဆင့္ကုိ ရာစုႏွစ္မ်ားစြာ ရပ္ေနတဲ့ Oxford တကၠသုိလ္ရဲ႕ နမူနာကုိ ယူၿပီးဖြင့္ခဲ့တာပါ။

မိတ္ေဆြပါေမာကၡတစ္ေယာက္ရဲ႕သားဟာ နည္းပညာတကၠသုိလ္တစ္ခုကုိ တက္ခြင့္ရပါတယ္တဲ့၊ တကၠသုိလ္က ၿမိဳ႕ေပၚမွာ မဟုတ္ပါ။ သူ႔သားေနဖုိ႔အတြက္ အေဆာင္ရွာေတာ့ ရြာရဲ႕တဲသာသာရွိတဲ့ အိမ္ရဲ႕ေဘးမွာ အဖီထုိးထားၿပီး ကြပ္ပ်စ္ခင္းထားပါတယ္၊ စားပဲြမရွိပါတဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေရြးစရာမရွိ ေတာ့ ထားခဲ့ရတယ္ဆုိပဲ။ သူ႔သားလုိပါပဲ မႏၲေလးနားက တကၠသုိလ္ႀကီးတစ္ခု (ေက်ာင္းသားႏွစ္ ေသာင္းေက်ာ္ ေက်ာင္းတက္တဲ့) တည္ရွိရာ ပတ္ဝန္းက်င္ကရြာေတြမွာ အိမ္ကုိပဲအေဆာင္ထား၊ အိမ္ရွင္နဲ႔အတူေန လွ်ပ္စစ္မီးမရွိ၊ အခန္းမရွိ၊ စားပဲြမရွိ ၾကမ္းျပင္ေပၚအိပ္ၾက၊ ဖဲစု႐ုိက္ၾက၊ ထန္းေရေပါ တဲ့အရပ္မုိ႔ အေဆာင္လုိ႔ေခၚတဲ့အိမ္မွာ ထန္းေရဝုိင္းထုိင္လည္း အိမ္ပုိင္ရွင္က မေျပာၾကပါ။ သူတုိ႔အိမ္ မွာမေနရင္ ဝင္ေငြမရမွာမုိ႔ပါ။ စည္းကမ္းထိန္းဖုိ႔ဆုိတာကုိလည္း အိမ္ရွင္မ်ားက ပညာလည္းမတတ္၊ အေဆာင္စည္းကမ္းဆုိတာလည္း နားမလည္ခဲ့ပါ။ ၿခံစည္း႐ုိးလည္းမရွိ၊ အိမ္ကလည္း လုံလုံၿခံဳၿခံဳေသာ့ ခတ္ႏုိင္ျခင္းမရွိ။ တခ်ဳိ႕တကၠသုိလ္ေတြမွာဆုိရင္ တကၠသုိလ္ဝင္းထဲက ဝန္ထမ္းေတြရဲ႕ ေနအိမ္ေဘးမွာ (သုိ႔) ေနာက္ေဖးမွာ အခန္းထပ္ခ်ဲ႕ၿပီး အေဆာင္လုပ္ထားတဲ့ ေနရာမွာေနၾကပါတယ္။ မိန္းကေလးအ ေဆာင္ေတြ မႈိလုိေပါက္ေနေပမဲ့ အနည္းငယ္သာ လုံၿခံဳတာ၊ ဒါေပမဲ့ ေနရတာက်ပ္ညပ္ေနတာ။ တခ်ဳိ႕ နယ္တကၠသုိလ္ေတြမွာဆုိရင္ မိန္းကေလးေရာ၊ ေယာက်္ားေလးပါ တစ္အိမ္တည္းမွာ တူတူထားၾကပါ တယ္။ ၿမီးေကာင္ေပါက္အရြယ္ေတြ ပညာရွာရမယ့္အခ်ိန္မွာ မျဖစ္သင့္တာေတြ ျဖစ္ၾကေတာ့ မိဘေတြ ရင္က်ဳိးရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတုိ႔ဟာ အနာဂတ္ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ေလာင္းေတြပါ။ ႏုိင္ငံရဲ႕အနာ ဂတ္သားသမီးရတနာေတြကုိ စိတ္ဓာတ္ေရးရာအရ နာမ္ႏွိမ္ထားသလုိျဖစ္ေစတဲ့ အဆင့္မရွိတဲ့ေနရာ ေတြမွာ အေဆာင္ဆုိၿပီး မထားအပ္ေပ။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ငယ္ငယ္က တကၠသုိလ္ပရိဝုဏ္တြင္းမွာရွိတဲ့ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းေဆာင္မွာ ေနခဲ့ရပါ တယ္။ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားဆုိတဲ့ဂုဏ္နဲ႔ေလ်ာ္ညီစြာေနထုိင္ႏုိင္ေလာက္တဲ့ ဂုဏ္အဂၤါနဲ႔ျပည့္စုံတဲ့ ေက်ာင္းေဆာင္မ်ားပါ၊ ျမန္မာ့တကၠသုိလ္မ်ားဟာ အဲဒီလုိအေဆာင္မ်ဳိးမွာ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသား/သူ ေတြကုိ ထားခဲ့တဲ့အစဥ္အလာရွိခဲ့ပါတယ္။ အမ်ဳိးသားလြတ္လပ္ေရးေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ ဆန္းဆုိရင္ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္က ပဲခူးေဆာင္မွာ ေနခဲ့တာပါ။ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ထိ ရန္ကုန္၊ မႏၲေလး၊ ပုသိမ္၊ မေကြး၊ စစ္ေတြ၊ ေမာ္လၿမိဳင္ႏွင့္ ေဆးတကၠဆသုိလ္ (၁)၊ (၂)၊ မႏၲေလးေဆးတကၠသုိလ္၊ သြားဖက္ဆုိင္ရာ ေဆးတကၠသုိလ္၊ ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသုိလ္တုိ႔မွာ အေဆာင္ေက်ာင္းသား/သူ ထားခဲ့ ၾကပါတယ္။ စုိက္ပ်ဳိးေရး၊ သစ္ေတာတကၠသုိလ္တုိ႔မွာ အေဆာင္ထားပါတယ္။ ထုိ႔အတူ ပညာေရး တကၠသုိလ္ (၂) ေက်ာင္းမွာေတာ့ ယေန႔ထိေက်ာင္းသား/သူေတြကုိ အေဆာင္မွာထားၿပီး ပညာေရး ပညာရွင္ႏွင့္ ဆရာေကာင္း၊ ဆရာျမတ္ေလာင္းေတြကုိ လူ႔တန္ဖုိး ပုိမုိတက္လာေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးေန ဆဲပါ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပထမႏွစ္ေက်ာင္းသားစတက္ခဲ့စဥ္က နယ္တကၠသုိလ္ျဖစ္လုိ႔ (ရန္ကုန္နဲ႔ မႏၲေလး တကၠသုိလ္မဟုတ္ပါ) အေဆာင္မွာ တစ္ခန္း(၈) ေယာက္ေနရပါတယ္။ အခန္းက်ယ္မုိ႔ မက်ပ္ညပ္ပါ။ အေဆာင္နည္းျပထံ သတင္းပုိ႔ၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ "အခန္းေပးၿပီး" အေဆာင္စည္းကမ္း ဖတ္ခုိင္းတယ္ ၿပီးေတာ့ ရွင္းျပတယ္။ "အရက္မေသာက္ရ၊ ေလာင္းကစားမျပဳရ၊ ခုိက္ရန္မျဖစ္ရ၊ မိန္းကေလးဧည့္သည္ မေခၚလာရ" ဆုိတာေတြပါ။ တစ္ခန္းတည္း အတူတူေနၾကသူေတြ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ စ႐ုိက္မတူၾကပါ။ တံခါးေပါက္က တစ္ေပါက္တည္းဆုိေတာ့ အျပင္ထြက္ၿပီး ေလွ်ာက္မလည္တဲ့သူက ေက်ာင္းသြားရင္ေသာ့ယူသြားရတယ္။ ညဘက္မိန္းကေလးအေဆာင္ေတြမွာ ဂီတာသြားတီးတဲ့သူက ျပန္လာရင္ အခန္းေပါက္နားမွာရွိတဲ့ ကုတင္က လူေတြက တံခါးထဖြင့္ေပးရတယ္၊ ကံေကာင္းခ်င္ ေတာ့ အခန္းေပါက္နားက သူငယ္ခ်င္း ၂ ေယာက္က စာမ်ဳိးစုံဖတ္ၾကသူေတြျဖစ္ၾကေတာ့ ညဥ့္နက္မွ အိပ္ၾကပါတယ္။ အျပင္ထြက္ ဂီတာတီးသူေတြအတြက္ တံခါးထဖြင့္ေပးဖုိ႔ ျပႆနာမရွိပါ။ ကၽြန္ေတာ္ တုိ႔လုိ ညဥ့္နက္ေအာင္ စာမ်ဳိးစုံဖတ္တဲ့သူေတြက မီးထြန္းထားလို႔ ေစာေစာအိပ္တ့ဲသူေတြဆီ အလင္း ေရာင္မကူးရေအာင္ သူတုိ႔ျခင္ေထာင္ေပၚ လုံခ်ည္လႊားၿပီး ကာေပးၾကတယ္။ အေဆာင္နည္းျပနဲ႔ အေဆာင္မွဴးက ညစဥ္လုိက္ၾကည့္၊ လုိက္စစ္ၾကတယ္။ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ေနေတာ့ အခန္းထဲေနၾကသူ အားလုံးငယ္ငယ္က သူငယ္ခ်င္းေတြလုိ ျဖစ္သြားၾကတယ္၊ အခန္းထဲက (၈) ေယာက္တင္လားဆုိ ေတာ့မဟုတ္ပါ။ အနည္းဆုံးေဘးဝဲယာ အခန္း(၂) ခန္းမွ (၁၆) ေယာက္တုိ႔ႏွင့္လည္း ခင္သြားၾက တယ္။ တစ္ေဆာင္မွာ လူ (၁၂၀) ေလာက္ထားပါတယ္။ အေဆာင္ေနျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ပထမဦး ဆုံး တတ္လာခဲ့တာကေတာ့ အခန္းတြင္းက က်န္ (၇) ေယာက္နဲ႔ ဘယ္လုိ ညႇိညႇိႏႈိင္းႏႈိင္း ေနထိုင္ရ မယ္ဆုိတာပါဘဲ။ ၿပီးေတာ့ အခန္းနီးနားခ်င္းေဘး (၂) ခန္းက (၁၆) ေယာက္နဲ႔ အနည္းဆုံး "ကုိယ့္ လြတ္လပ္မႈဟာ ကုိယ့္အနီးအနား ဝန္းက်င္ကသူမ်ားကုိ မထိခုိက္ေအာင္ ကုိယ့္အသိကုိယ္ထိန္းၿပီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနတတ္လာတဲ့ အက်င့္ခုိင္ၿမဲ" လာခဲ့ျခင္းပါပဲ။ အေဆာင္ေနခြင့္ရခဲ့တဲ့ ေက်င္းသား တစ္ေယာက္ ပထမဆုံးရခဲ့တဲ့ တန္ဖုိးကေတာ့ "ဒီမုိကေရစီေနထုိင္မႈဓေလ့" ဆုိတာပါဘဲ။

အေဆာင္မွာ "အေဆာင္သာယာေရးေကာ္မတီ" ဆုိတာ ဖဲြ႕ရပါတယ္။ တစ္ခန္းကုိ ကုိယ္စားလွယ္ တစ္ဦးစီပါ။ အခန္း (၁၆) ခန္းဆုိေတာ့ (၁၆) ေယာက္ပါ။ ဥကၠ႒က အေဆာင္မွဴး၊ အတြင္းေရးမွဴး၊ တဲြဖက္ အတြင္းေရးမွဴးက ေက်ာင္းသားေတြပါ။ စာေပႏွင့္ယဥ္ေက်းမႈဆပ္ေကာ္မတီ၊ အားကစား ဆပ္ေကာ္မတီ၊ စားေသာက္ေရး ဆပ္ေကာ္မတီဆုိတာေတြလည္းဖဲြ႕ၿပီး အဖဲြ႕ေခါင္းေဆာင္ေတြ ထပ္ေရြး၊ အဖဲြ႕ဝင္ေတြေရြးပါတယ္၊ အေဆာင္မွဴးက မေရြးမီရွင္းျပပါတယ္။ ဒါဟာ ေရြးခ်ယ္ပဲြ (election) တဲ့၊ ေရြးခ်ယ္ပဲြဆုိတာ အဆုိျပဳခံရသူေတြကုိ အတည္မျပဳမီ ကန္႔ကြက္ႏုိင္တယ္၊ မေရြးမီ လည္း စဥ္းစားပါ။ အေဆာင္ေကာင္းက်ဳိး တကယ္လုပ္ႏုိင္သလား ဆုိတာပါ။ ေရြးၿပီးလုိ႔ အတည္ျပဳၿပီး ရင္ေတာ့ "မင္းတုိ႔ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့သူ (elected person) ျဖစ္လုိ႔ ဆရာ (အေဆာင္မွဴး) အေနျဖင့္ ျဖဳတ္ခြင့္မရွိ၊ အျခားသူကုိလည္း အစားထုိးခြင့္မရွိသလုိ အေဆာင္မွဴးဆရာကလည္း ခန္႔ပုိင္ခြင့္မရွိပါ တဲ့။ အဲဒီလုိ ကုိယ္စားလွယ္ေရြးတာ၊ ၿပီးေတာ့ဒီမုိကေရစီနည္းက် ေရြးခ်ယ္တင္ေျမာက္မႈကုိ လုပ္ခဲ့ရ တာမုိ႔ မဲေပး၊ မဲျဖင့္ေခါင္းေဆာင္ေလာင္းေရြး၊ ကုိယ္စားလွယ္ေရြးတဲ့ ဒီမုိကေရစီအေလ့အက်င့္ကုိ အေဆာင္ေနေက်ာင္းသားဘဝ ကတည္းက ရခဲ့ပါတယ္။"

ကၽြန္ေတာ္ကစာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈဆပ္ေကာ္မတီမွာ ပါဝင္ရတာမုိ႔ အေဆာင္စာၾကည့္တုိက္ဖြင့္ၿပီး စာအုပ္ငွားရတယ္၊ စာအုပ္ဝယ္ျဖည့္ရတယ္၊ နံရံကပ္စာေစာင္စီစဥ္ရတယ္၊ က်ပန္းစကားေျပာပဲြ လုပ္ေပးရတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တုိ႔လက္ထက္တုန္းက အေဆာင္သဟာယအသင္းေတြက ျပင္ပမွာထင္ရွား တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကုိဖိတ္ၿပီး စကားရည္လုပဲြက်င္းပေပးၾကတယ္လုိ႔ မွတ္သားဖူးပါတယ္။ တကၠသုိလ္ရဲ႕ တုိင္းရင္းသားစာေပနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈေကာ္မတီကုိ အေဆာင္ကုိယ္စားလွယ္အေနျဖင့္ ပါဝင္ခြင့္ရခဲ့ပါ တယ္။ ထုိ႔အတူ အေဆာင္မွာလည္း ကရင္ႏွင့္မြန္တုိင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္အတူ ထားဝယ္ႏွင့္ ၿမိတ္ေဒသမွ ေက်ာင္းသားမ်ား စုေပါင္းေနထုိင္ၾကတာမို႔ တုိင္းရင္းသားမ်ဳိးစုံႏွင့္ ရင္းႏွီးခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ မြန္စာေပသင္ တန္း၊ ကရင္ဒုံးယိမ္း (ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေက်ာင္းမွာ ဗမာၿပီးရင္ မြန္လူမ်ဳိးကအမ်ားဆုံး၊ ကရင္တုိင္းရင္း သားက သူ႔ေနာက္ကပါ) အကသင္တန္းေတြတက္ရင္း သူတုိ႔ယဥ္ေက်းမႈ၊ စာေပ၊ အႏုပညာႏွင့္ အကၽြမ္းဝင္ခဲ့ပါတယ္။ သူတုိ႔စကားေတြႏွင့္ ယွဥ္ပါးခဲ့ပါတယ္။ တုိင္းရင္းသား ညီအစ္ကိုမ်ားရဲ႕ မတူညီ တဲ့ယဥ္ေက်းမႈကုိ ျမတ္ႏုိးတတ္၊ ေလးစားတတ္တဲ့အသိဟာ အေဆာင္မွာအတူေနရင္း ရရွိလာခဲ့ပါ တယ္။

အေဆာင္တြင္း အားကစားပဲြ၊ ထမနဲထုိးပဲြၿပိဳင္ပဲြ၊ အေဆာင္လုိက္အားကစားၿပိဳင္ပဲြေတြ အေဆာင္ညစာ စားပဲြ၊ ပညာရည္ဆုေပးပဲြေတြနဲ႔ တဲြလ်က္ဂီတဆည္းဆာေတြလုပ္ၾကတဲ့အခါ တစ္ေဆာင္လုံး ကုိယ္က် ရာတာဝန္ ေက်ေက်ပြန္ပြန္ပါပဲ၊ အေဆာင္သာယာေရးေကာ္မတီ အတြင္းေရးမွဴးလုပ္တဲ့သူက အေဆာင္မွာအထက္ပါပဲြ တစ္ခုခုလုပ္မယ္ဆုိရင္ အေဆာင္မွဴးရဲ႕ သေဘာတူညီခ်က္နဲ႔ ေကာ္မတီ အစည္းအေဝးေခၚ၊ ဆႏၵယူရပါတယ္။ ကန္႔ကြက္ေနရင္ က်ဳိးေၾကာင္းရွင္းျပစည္း႐ုံးရင္း အေကာင္အ ထည္ေဖာ္ရတာမုိ႔ ေခါင္းေဆာင္ႏုိင္မႈ အရည္အေသြးေတြပါ တက္လာပါတယ္။ တကၠသုိလ္ေက်ာင္း ေဆာင္ေနရင္း အသင္းအဖဲြ႕ရဲ႕ သေဘာသဘာဝကုိ သင္ယူခဲ့ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေယာက်္ားေလးအ ေဆာင္မွာ ပဲြတစ္ခုခုလုပ္မယ္ဆုိရင္ ေမာင္ႏွမေဆာင္က အစ္မေတြညီမေတြက လာၿပီးဝုိင္းကူသလုိ မိန္းကေလးအေဆာင္ရဲ႕ ပဲြလည္းအစ္ကုိေတြ၊ ေမာင္ေတြက သြားၿပီးကူၾက၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ စည္းစည္း လုံးလုံးပါ။ သင္ယူၾကတဲ့ အဓိကဘာသာရပ္ေတြ မတူေပမဲ့ ေမာင္ႏွမဆိုတဲ့ေအးျမတဲ့အရိပ္ေအာက္မွာ စည္းလုံးညီညြတ္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာအလုပ္လုပ္ရင္း၊ စာသင္ရင္း မိတၱဗလစြမ္းရည္ေတြ ျပည့္လာခဲ့ပါတယ္၊ ေက်ာင္းၿပီးလုိ႔ ခဲြခြာသြားတဲ့ အခါမွာေတာ့ ခုိင္ၿမဲၿပီးႀကီးမားတဲ့ လူမႈေရးကြန္ရက္ (Social Network) တစ္ခုကုိ ထူေထာင္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အေဆာင္သားဘဝကုိ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ယေန႔ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လူမႈေရးကြန္ယက္ကုိ ထူေထာင္ႏုိင္ခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ထုိ႔အတူ တပ္မေတာ္စစ္တကၠသုိလ္မွာ ကုိယ့္ထက္ႀကီးတဲ့ အပတ္စဥ္ (၃) ခု၊ ကုိယ့္ထက္ငယ္တဲ့ အပတ္စဥ္ (၃) ခုႏွင့္ ကုိယ့္အပတ္စဥ္ပါဆုိရင္ စုစုေပါင္း (၇) ပတ္စဥ္ရဲ႕ ခုိင္ၿမဲတဲ့လူမႈေရး ကြန္ယက္ႀကီး ပါ။ ဒါေၾကာင့္ တပ္မေတာ္အရာရွိႀကီးေတြ လုပ္ငန္းခြင္မွာ "ညီေလး"၊ "အစ္ကုိႀကီး" ဆုိၿပီး ရင္းရင္းႏွီးႏွီး် ေျပာဆုိ ဆက္ဆံၾကတာဟာ အေဆာင္ကရခဲ့တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈပါ။

ခင္မင္ခ်စ္ၾကည္႐ုံတင္မကပါ၊ ႐ုိင္းပင္းၾကတာလည္းစုံလုိ႔ပါ။ စာေတာ္တဲ့သူက စာရွင္းျပေပးတာ၊ ထမင္းလခမရွိေသးရင္ စုေပါင္းသြင္းေပးတာ၊ စာအုပ္ဖုိးမရွိရင္ ဝုိင္းကူဝယ္ၾက၊ အျပန္ရထားခ၊ ကားခ မရွိလုိ႔ စုိက္ဝယ္ေပးရတာ၊ ဖ်ားနာေဆး႐ုံတက္ရင္ ဝိုင္းေစာင့္၊ ခဲြရ၊ စိတ္ရတာဆုိ ေသြးဝုိင္းလွဴ ေယာက်္ားေလးေဆာင္ရဲ႕ ခင္မင္မႈအမွတ္အသားကေတာ့ အိမ္ကပုိ႔လာတဲ့ ငါးပိေၾကာ္၊ သရက္သီး သနပ္၊ ဗာလေခ်ာင္ေၾကာ္စတဲ့ ပုလင္း (သုိ႔) ဘူးခ်လုိက္ရင္ တစ္ႀကိမ္တည္း မကုန္တဲ့ပုလင္း (သုိ႔) ဘူးဆုိတာ မေတြ႕ဘူးပါ၊ ဟုိလူ၊ ဒီလူ တစ္ဇြန္းစီဝုိင္းႏႈိက္လုိက္တာ ကုန္ေရာပဲ။ ဒါမ်ဳိးမေကၽြးခ်င္တဲ့သူ ဆုိလည္း အတၱဆန္မႈမေလ်ာ့ေအာင္ နည္းမ်ဳိးစုံနဲ႔ ဝုိင္းတည့္ေပးၾက၊ ဖဲ႐ုိက္၊ အရက္ေသာက္တဲ့သူဆုိ လည္း အေဆာင္မွဴးလာတယ္၊ အေဆာင္နည္းျပလာတယ္ဆုိၿပီး မ႐ုိက္ျဖစ္ေအာင္ နည္းမ်ဳိးစုံနဲ႔ ဝုိင္း ထိန္းၾကတယ္၊ အရက္ေတြသြားသြန္ပစ္ခဲ့တယ္၊ ခပ္ႏြဲ႕ႏြဲ႕ ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့သမားဆုိလည္း ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ကစားနည္းတစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု (ေဘာလုံး၊ ဂ်ဴဒုိ၊ ကာရာေတး၊ ဘတ္စကတ္ေဘာ၊ အေလးမ) ကစား ျဖစ္ေအာင္ ဆြယ္ၾကတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ႀကံ့ခုိင္သူေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ထုိ႔အတူ သူ႔မိသားစု ကုိယ့္မိသားစု အေၾကာင္းေျပာၾကရင္း ေျပလည္မႈ၊ မေျပလည္မႈေတြသိရေတာ့ စာနာမႈေတြ ထားလာႏိုင္ၾကပါတယ္။ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး သူ႔ေဒသ၊ ကုိယ့္ဓေလ့ေတြ အသိခ်င္းဖလွယ္ၾကေတာ့ ေဒသႏၲရဗဟုသုတစုံ ရၾကပါ တယ္။

မိန္းကေလးအေဆာင္ဆုိရင္ ညေနဆုိ ၆း၀၀ နာရီမွာ အေဆာင္ပိတ္ပါတယ္။ အေဆာင္နည္းျပ ဆရာမ ေတြက နာမည္ေခၚၿပီး လူစစ္ပါတယ္၊ ၿပီးလ်င္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြက ဘုရားခန္းမွာ စုေပါင္းဘုရားရွစ္ခုိး ပါတယ္။ ၇း၀၀ နာရီအထိ ကိုယ္ပုိင္အခ်ိန္ပါ။ ၇း၀၀ နာရီထုိးရင္ေတာ့ စာၾကည့္ေခါင္းေလာင္းတီးပါ တယ္။ အေဆာင္မွဴးႏွင့္ အေဆာင္နည္းျပေတြက စာက်က္မက်က္ လုိက္ၾကည့္ပါတယ္၊ အေဆာင္သူ ေတြရဲ႕ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရးကုိ မိဘလုိေစာင့္ေရွာက္ၾကပါတယ္။ အေျပာအဆုိ၊ အေနအထုိင္၊ အသြားအလာ အားလုံးမွာ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသူရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔အညီ ေနထုိင္ဖုိ႔၊ တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းသူရဲ႕ဘဝ တင့္တယ္ဖုိ႔၊ စည္းကမ္း႐ုိေသလုိက္နာၿပီး ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕တဲ့ ပညာရွင္၊ ပညာ တတ္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးေတြအျဖစ္ ပီသေစဖုိ႔ မိဘေတြက သူတုိ႔ကုိယ္စား ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔ တုိ႔တစ္ေတြ ထံ လႊဲအပ္ထားတယ္လုိ႔ အေဆာင္မွဴး အေဆာင္နည္းျပေတြက ခံယူထားၾကပါတယ္၊ ေက်ာင္းသူေတြ ကလည္း တုိ႔အမိ၊ တုိ႔အေဒၚ၊ တုိ႔အစ္မမ်ားလုိပဲ အေဆာင္မွဴး ဆရာမႀကီးမ်ား၊ အေဆာင္နည္းျပမ်ား အေပၚ သေဘာထား ေလးစားခ်စ္ခင္ခဲ့ၾကတယ္။ အေဆာင္သာယာေရးနဲ႔ ဆပ္ေကာ္မတီမ်ဳိးစုံဖဲြ႕ၿပီး စုေပါင္းလႈပ္ရွားတာေတြ အားလုံးကလည္း ေယာက်္ားေလး အေဆာင္တုိင္းပါ။ ဆရာသမားအေပၚ ေက်းဇူးသိတတ္မႈ၊ ဆရာႏွင့္တပည့္ အျပန္အလွန္ေလးစားမႈ၊ မိတၱဗလႂကြယ္ဝမႈ၊ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံ တတ္မႈ၊ ကုိယ့္လြတ္လပ္မႈဟာ သူမ်ားရဲ႕လြတ္လပ္မႈကုိ မထိပါးေရး၊ အမ်ားႏွင့္ ညိႇညႇိႏႈိင္းႏႈိင္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္ေနထုိင္တတ္မႈ၊ ႐ုိင္းပင္းကူညီမႈ၊ ခ်စ္ၾကည္မႈ၊ တစ္ဦးကုိတစ္ဦး အျပန္အလွန္ ေလးစားယုံၾကည္မႈ စတာေတြအားလုံးပုိင္ဆုိင္ၿပီး ခုိင္မာတဲ့လူမႈေရးကြန္ရက္ႀကီးကုိ တကၠသုိလ္အေဆာင္ေနရင္း ပညာရွင္ ေလာင္း ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးေတြ တည္ေဆာက္ႏုိင္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ျမန္မာ့တကၠသုိလ္ေတြမွာ အေဆာင္ထားခဲ့တာ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္္စတည္တဲ့ ၁၉၂၀ ျပည့္ႏွစ္မွ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္အထိဆုိေတာ့ စိန္ရတုေက်ာ္ခဲ့ပါၿပီ။ ေကာင္းက်ဳိးရွိလုိ႔သာ (၇၅) ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာခဲ့ တာပါ။ ဥေရာပႏုိင္ငံေတြမွာ စာသင္ခဲ့တဲ့ (အဂၤလန္၊ ျပင္သစ္၊ နယ္သာလန္၊ ဂ်ာမဏီ၊ ႐ုရွား၊ ပုိလန္၊ ခ်က္၊ ဟန္ေဂရီစတဲ့) ဆရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ေမးခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒီမွာလည္း အေဆာက္ထားပါ တယ္တဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္ေက်ာင္းသြားတက္ခဲ့တဲ့ ဂ်ာမဏီက တကၠသုိလ္မွာဆုိရင္ တကၠသုိလ္ရဲ႕ အေဆာင္ ေတြကုိ စုေပါင္းထားတာဟာ ရပ္ကြက္တစ္ခုေလာက္ႀကီးတာမုိ႔ "ေက်ာင္းသားရြာ" လုိ႔ေတာင္ နာမည္ ေပးထားပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ဘဲြ႕လြန္ သုေတသနခရီးစဥ္ (၄) ေခါက္မွာလည္း အေဆာင္မွာပဲ ေနခဲ့ပါ တယ္။ ဂ်ပန္ျပန္ မိတ္ေဆြဆရာေတြကလည္း အေဆာင္ေပးပါတယ္တဲ့၊ တခ်ဳိ႕ဂ်ပန္တကၠသုိလ္ေတြက် ေတာ့ ႏုိင္ငံျခားသားေတြကုိ ပထမႏွစ္၊ ဒုတိယႏွစ္ပဲ အေဆာင္ေပးတယ္၊ ေနာက္ႏွစ္ေတြက်ေတာ့ အိမ္ ခန္းခဆုိၿပီးထုတ္ေပးတယ္၊ ကုိယ္ႀကိဳက္တဲ့ဆီ ငွားေနပါတဲ့။ အေမရိကန္ ဟားဗတ္ တကၠသုိလ္က Ph.D ဘဲြ႕ရလာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာကလည္း သူအေဆာင္ေနခဲ့ရတာတဲ့၊ သူ႔ရဲ႕အုပ္ထိန္းသူဆရာက အေဆာင္အေပၚထပ္မွာေနတာမုိ႔ ေန႔စဥ္သူနဲ႔ေတြ႕ၿပီး ဘာလုိသလဲ၊ လုိတာျဖည့္ဆည္းေပးတယ္တဲ့၊ အဲဒါေတြၾကည့္ၿပီး "မင္းဆုိတာ မင္းေျမာက္တန္ဆာငါးပါးျပည့္စုံမွ တင့္တယ္သလုိ တကၠသုိလ္ဆုိတာ လည္း ေက်ာင္းသား/သူေနတဲ့ တကၠသုိလ္ပုိင္ အေဆာင္ေတြရွိမွ တကၠသုိလ္ရဲ႕ ဂုဏ္ျဒပ္နဲ႔ညီကာ ကမာၻ႕အဆင့္အတန္းကုိ မီတဲ့ဘဝ ျဖစ္မွာပါ" လုိ႔ျမင္မိပါတယ္။ အေဆာင္ေန ေက်ာင္းသားဘဝ (Campus (or) Hostel life) ရဲ႕ အႏွစ္သာရက ႀကီးမားလုိ႔ပါ။ အထက္ပါ အခ်က္ေတြကုိၾကည့္ရင္ "တကၠသုိလ္အေဆာင္ေတြဟာ ဒီမုိကေရစီေလ့က်င့္ေရးကြင္းဆုိတာ ထင္ရွားပါတယ္၊ အေဆာင္ေန တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသူ/ေက်ာင္းသား ဘဝဆုိတာ ဒီမုိကေရစီ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ယဥ္ပါးေစျခင္းပါဘဲ။ ဒီမိုကေရစီအေလ့အက်င့္ ထုံမႊမ္းေအာင္ ပါဝင္ေလ့က်င့္ေနျခင္းျဖစ္ၿပီး ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ပညာတတ္ လူငယ္မ်ားဟာ ဒီမုိကေရစီဓေလ့မွာ ေမြ႕ေလ်ာ္သူမ်ား ဘဝ" ကုိ ေရာက္ရွိလာပါေတာ့တယ္။

တကၠသုိလ္ေတြရဲ႕ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာရွိတဲ့ အေဆာင္ေတြမွာ မေနခဲ့ရပဲ ယေန႔ျပင္ပ တကၠသုိလ္ အေဆာင္ေတြေၾကာင့္ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ တန္ဖုိးနိမ့္ဘဝေရာက္ေနၾကလုိ႔ ကၽြန္ေတာ့္လုိ တုိင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ အညႊန္႔အဖူးေတြအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနသူေတြလည္း အမ်ားအျပားရွိေနေၾကာင္း ေဆာင္းပါးေတြ၊ သတင္းစားေတြအရ သိရပါတယ္။ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းတာက ကၽြန္ေမြးဖုိ႔ တည္ ေထာင္ခဲ့တဲ့ အဂၤလိပ္အစုိးရက သူ႔ရဲ႕ကၽြန္ေလာင္းေလးေတြကုိ ႀကီးမားခန္႔ျငားတဲ့ အုတ္တုိက္ႀကီးနဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့အေဆာင္၊ ၿပီးေတာ့ ၁၄×၁၂ ေပက်ယ္တဲ့ အခန္းမွာ ကုတင္၊ စားပဲြ၊ ဘီ႐ုိ၊ ကုလား ထုိင္၊ ေရမီးအစုံ၊ ၿပီးေတာ့ထမင္းစားခန္းမွာ နံနက္စာ၊ ေန႔လယ္စာ၊ ညေနစာ အဆင့္သင့္ျဖင့္ ထားခဲ့ၾက ပါတယ္။ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူတုိ႔ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔ညီတဲ့ အေဆာက္အအုံႏွင့္ အေဆာင္အေယာင္ေတြရွိတဲ့ အေဆာင္ေတြပါ။ အင္းလ်ား၊ သီရိ၊ အင္းဝ၊ စစ္ကုိင္း၊ ပင္းယ၊ ပဲခူး၊ သထုံ၊ ျပည္၊ တစ္ေကာင္းစတဲ့ အေဆာင္ေတြပါ။ တုိင္းျပည္လြတ္လပ္ၿပီး ကုိယ့္အရွင္၊ ကုိယ့္သခင္လက္ထက္ က်မွ အနာဂတ္ေခါင္းေဆာင္ေလာင္း ပညာရွင္၊ ပညာတတ္ အညႊန္႔အဖူး၊ သခင္စစ္စစ္ေလးေတြကုိ အေဆာင္အဆင့္လုံးဝမမီတဲ့ နိမ့္က်တဲ့ေနရာမွာ ေနေနၾကတာ ျမင္ရေလေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔မွာ တာဝန္မေက်တာသိရၿပီး ရွက္မိပါတယ္။

တကၠသုိလ္ကုိ စေျခခ်လုိက္တယ္ဆုိရင္ပဲ ခံ့ညားထယ္ဝါတဲ့ အေဆာင္ေတြ စတင္ေနရာခ်ေပးႏုိင္ရမွာ (ရန္ကုန္တကၠသုိလ္မွာ ပဲခူး၊ အင္းဝ၊ စစ္ကုိင္း၊ ဒဂုံ၊ သထုံ၊ ပင္းယ၊ ေရႊဘုိ၊ သီရိ၊ အင္းလ်ား၊ ရတနာ၊ ပတၱျမား၊ ကံ့ေကာ္တုိ႔ပါ၊ ေမာ္လၿမိဳင္တကၠသုိလ္မွာ ေမာ္လၿမိဳင္၊ ဘားအံ့၊ ထားဝယ္၊ သထုံ၊ ေရႊၿမိဳင္ ေဆာင္ေတြနဲ႔ မႏၲေလးတကၠသုိလ္မွာဆုိ ျမတမာ၊ ေရႊမန္း၊ သစၥာ၊ ေအာင္မဂၤလာ၊ နဒီ၊ ရတနာပုံ စတဲ့) အဲဒီမွာေနရကာ စည္းကမ္းတက်ေနၿပီး ပညာသင္ရတာ ဂုဏ္တင့္တယ္ဆုိတဲ့ ခံစားမႈမ်ဳိး အနာဂတ္ရဲ႕ ပညာရွင္ေလာင္းေတြဆီမွာ ကိန္းဝပ္လာေအာင္ ဆီးႀကိဳဆုိႏုိင္ၾကရမွာ၊ ဒါမွသာ တကၠသုိလ္မွာ ဂုဏ္ယူ ဝင့္ႂကြားစြာ ပညာကုိ လုိလုိခ်င္ခ်င္သင္ယူၾကမွာ။ အဲဒီလုိမဟုတ္ဘဲ ကုိယ့္အိမ္မွာေတာ့ အိပ္စရာ အိပ္ခန္းနဲ႔ အနည္းဆုံး အိမ္ေရွ႕အိမ္ဧည့္ခန္းမွာ အိပ္ရေသးတယ္။ တကၠသုိလ္လည္း လာတက္ေရာ ကုိယ့္အိမ္ထက္နိမ့္က်တဲ့ သူမ်ားအိမ္ေဘး၊ အိမ္ေနာက္ေဖးအဖီေလးမွာ ကြပ္ပစ္ေလးေပၚ အိပ္ရတဲ့ ဘဝမ်ဳိးနဲ႔ ေနရတာဆုိေတာ့ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသူ/သားေတြကုိ စိတ္ဓာတ္ေရးရာအရ တကၠသုိလ္ စတင္ေရာက္တဲ့ခ်ိန္မွာ နာမ္ႏွိမ္ခ်ဳိးႏွိမ္သလုိ ျဖစ္ေတာ့တာပါပဲလုိ႔ ျမင္မိပါတယ္။ ေနာက္ဆက္တဲြအေနနဲ႔ တကၠသုိလ္ကုိေရာ၊ တကၠသုိလ္ပညာေရးေရာ၊ ၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံအေပၚမွာပါ တန္ဖုိးထားလုိစိတ္ေလ်ာ့ပါး သြားၾကပါတယ္။

 ဒါ့ေၾကာင့္ တကၠသုိလ္ေတြမွာ သင္႐ုိးျပင္ပေလ့က်င့္မႈတစ္ခုျဖစ္တဲ့ လူ႔တန္ဖုိး၊ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာျမႇင့္တင္ ေစမယ့္ တကၠသုိလ္အေဆာင္ေတြ ျပန္ထားေပးၾကမယ္ဆုိရင္ ပညာေရးဌာန တစ္ခုတည္းကေတာ့ ခ်က္ခ်င္း မေဆာင္ရြက္ႏုိင္ပါ။ ေမာ္လၿမိဳင္တုိ႔ ပဲခူးတုိ႔မွာ တပ္မေတာ္သားေတြရဲ႕ သားသမီးေတြအတြက္ တပ္မေတာ္ပိုင္တဲ့အေဆာင္ေတြ ရွိပါတယ္၊ အဲဒီအေဆာင္ေတြမွာ တကၠသုိလ္က ဆရာ၊ ဆရာမေတြ ကုိ အေဆာင္မွဴး၊ အေဆာင္နည္းျပခန္႔အပ္ၿပီး အေဆာင္စည္းကမ္းအတုိင္း အုပ္ခ်ဳပ္ၾကပါတယ္၊ ထုိ႔အတူ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္အထိ တကၠသုိလ္ကပုိင္ဆုိင္တဲ့ အေဆာင္ေတြမဆန္႔လုိ႔ ေက်ာင္းသား/ ေက်ာင္းသူထားတဲ့ အျပင္ေဆာင္ေတြကုိ "တကၠသုိလ္အျပင္ေဆာင္ႀကီးၾကပ္ေရးအဖဲြ႕" က အၿမဲစစ္ ေဆးၿပီး မလုိက္နာရင္ အေဆာင္ထားခြင့္ကုိ ပိတ္ပစ္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသားေရးစိတ္ဓာတ္ ျမင့္မားၿပီး အမ်ဳိးသား အက်ဳိးစီးပြားဖြံ႕ၿဖိဳးမႈကုိလုိလားၾကတဲ့ လုပ္ငန္းရွင္ႀကီးမ်ားအေနျဖင့္လည္း လူ႔တန္ဖုိးတက္ ေစမယ့္ စည္းကမ္းလည္းရွိ ဂုဏ္သိကၡာလည္းတက္ေစမဲ့ တကၠသုိလ္အေဆာင္မ်ား ဖြင့္ေပးကာ ႏုိင္ငံ ေတာ္ရဲ႕ ပညာရွင္မ်ား၊ ပညာတတ္မ်ားရဲ႕ တန္ဖုိးကုိ တက္ေစမယ့္လုပ္ငန္းမွာ အားသြန္ခြန္စုိက္ ကူညီ ေစခ်င္ပါတယ္။ ယေန႔ အျပင္အေဆာင္မ်ားကုိေတာ့ တကၠသုိလ္က မႀကီးၾကပ္ေတာ့ပါ။ စည္းကမ္းမရွိ ပါ။ အထက္မွာေျပာခဲ့သလုိ အေဆာင္အဂၤါမရွိ၊ က်ပ္က်ပ္သိပ္သိပ္ပါ။ ၿပီးေတာ့ ဝင္ခ်င္သလုိဝင္၊ ထြက္ခ်င္သလုိထြက္၊ တစ္အိမ္တည္း မိန္းကေလး၊ ေယာက်္ားေလး ေပါင္းထားတာမ်ဳိးေတြ ရွိေနေတာ့ ၿမီးေကာင္ေပါက္အရြယ္ေတြ မျဖစ္သင့္တာျဖစ္ၾကၿပီး မိဘေတြ ရင္က်ဳိးသလုိတုိင္းျပည္ရဲ႕အဖုိးတန္ အညႊန္႔အဖူးေတြပါ ေႂကြလုိေႂကြ၊ တန္ဖုိးက်လုိက် ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္မုိ႔ ကုိယ္ပုိင္အေဆာင္ ဖြင့္မယ္ဆုိရင္ စည္းကမ္းဥပေဒ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ထားၿပီး ကုိက္ညီမွသာ ခြင့္ျပဳသင့္ပါတယ္။

တကၠသုိလ္အေဆာင္မွာ ေနရတဲ့အခါ တကၠသုိလ္ပရိဝုဏ္အတြင္း ေန႔စဥ္ (၂၄) နာရီ အျပည့္ေနရတဲ့ အခြင့္အေရး ရလာပါတယ္။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူ အခ်င္းခ်င္း တပူးတဲြတဲြ၊ စာက်က္ၾက၊ လူမႈေရး၊ အားကစား၊ စာေပဖြံ႕ၿဖိဳးမႈအတူလုပ္ရင္း တစ္ဦးကုိတစ္ဦး ခင္မင္လာသလုိ က်င္လည္ခဲ့တဲ့ ဝန္းက်င္၊ ပညာသင္တဲ့ဝန္းက်င္၊ ကုိယ့္ကုိ ပညာတတ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးတဲ့ (၄) ႏွစ္တာ ပရိဝုဏ္ဆုိၿပီး သံေယာဇဥ္တြယ္လာတယ္၊ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးရာ၊ ဂုဏ္ယူရာေနရာလုိ႔ ခံစားလာတယ္၊ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးရာ၊ ဂုဏ္ယူရာေနရာလုိ႔ ခံစားလာတယ္။ ထင္ရွားတဲ့ သာဓကအေနနဲ႔ကေတာ့ အဲဒီအ ေဆာင္ထားခဲ့တဲ့ေခတ္က ေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြစုေပါင္းၿပီး "အာစရိယပူေဇာ္ပဲြ" ေတြလုပ္တာပါ။ ေမာ္လၿမိဳင္ေကာလိပ္ေခတ္ (၁၉၈၆ ခုႏွစ္မတုိင္မီ) က ေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြစုေပါင္းၿပီး မ်ဳိးဆက္ သစ္မ်ားကုိ တဲြေခၚကာ တစ္ေက်ာင္းလုံးအာစရိပူေဇာ္ပဲြ (၂) ႏွစ္ တစ္ႀကိမ္ က်င္းပဆဲပါပဲ။ အဲဒီထက္ အတုယူဖုိ႔ေကာင္းတဲ့ အစဥ္အလာကေတာ့ မႏၲေလးတကၠသုိလ္တည္စကတည္းက ေက်ာင္းတက္ခဲ့တဲ့ သူေတြ ဦးေဆာင္ၿပီးယေန႔မ်ဳိးဆက္သစ္ ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ား အပါအဝင္ (၂) ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ "အာစရိယပူေဇာ္ပဲြက်င္းပ" တာပါ။ ယေန႔ ဒဂုံ၊ ရန္ကုန္အေရွ႕ပုိင္း၊ ရန္ကုန္အေနာက္ပုိင္း၊ ရတနာပုံ၊ ေက်ာက္ဆည္ တကၠသုိလ္ေတြဆိုရင္ ညေန (၄) နာရီေက်ာ္ရင္ လူသူမရွိသေလာက္ပါ။ တျခားဝန္ႀကီး ဌာနက တကၠသုိလ္တုိင္း ဒီလုိအေျခအေနပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္တကၠသုိလ္လည္း ဒီလုိပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ ေက်ာင္းသားဟာ ေက်ာင္းကုိေန႔လယ္ဘက္ ခဏဝင္လာရာ အရပ္လုိ႔ဘဲ ထင္ၾကတယ္။ ခဏတစ္ ျဖဳတ္လာတဲ့အရပ္ဆုိေတာ့ ခင္တြယ္စရာ၊ ၾကည္ႏူးစရာ မက်န္ခဲ့ေတာ့ပါ။ ေနာက္ဆုံးရလဒ္က အဲဒီလုိ ေနရာမ်ဳိးကုိ မခင္တြယ္ေတာ့ပါ။ မိမိကုိ အသိဉာဏ္ျမင့္ေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ တကၠသုိလ္ကုိ မခင္ရင္၊ မခ်စ္ရင္ ဘယ္လုိလုပ္ၿပီး ႏုိင္ငံကုိ တြယ္တာမလဲ ခ်စ္မလဲဆုိတာစဥ္းစားလို႔မရပါ။ ဒါဆုိရင္ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ ဓာတ္ကင္းၿပီေပါ့။ သတိထားမိတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ သူတုိ႔ေက်ာင္းၿပီးတဲ့အခါမွာ အထူးသျဖင့္ အသစ္ဖြင့္ တဲ့ (အစိုးရေက်ာင္းေဆာင္မရွိတဲ့) ေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြ ဦးစီးတဲ့ "အာစရိယပူေဇာ္ပဲြ" ေတြ လုပ္တာမေတြ႕ေတာ့ပါ။ စည္းလုံးျခင္း၊ လူမႈေရးကြန္ရက္ အားနည္းျခင္းရဲ႕ ရလဒ္ပါ။ ပူးေပါင္းေဆာင္ ရြက္တတ္ျခင္း၊ စည္းလုံးျခင္းႏွင့္ လူမႈေရးကြန္ရက္ခုိင္မာျခင္းတုိ႔ဟာ ဒီမုိကေရစီလူ႔အဖဲြ႕အစည္းရဲ႕ အႏွစ္သာရပါဘဲ။

အေဆာင္မွဴး၊ အေဆာင္နည္းျပနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ တကၠသုိလ္အေဆာင္ေတြလုိ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ တင့္တယ္မႈ၊ လူ႔တန္ဖုိးကုိျမႇင့္တင္တဲ့ သင္႐ုိးျပင္ပေလ့က်င့္မႈ (extracuriculum training progra-mme) မပါဘဲ ဝင္ေငြရေရးသာဦးတည္တဲ့ အျပင္ေဆာင္ေတြမွာသာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မ်ဳိးဆက္သစ္ ပညာ ရွင္ေလာင္းေတြကုိ ဆက္လက္ထားဦးမယ္ဆုိရင္ တန္ဖုိးျမင့္ပညာရွင္ေတြ ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘဲ လူ႔တန္ဖုိးအစစ္ေတြ ကင္းမဲ့တဲ့စည္းမဲ့၊ ကမ္းမဲ့၊ လူေပလူေတေလးေတြသာ အနာဂတ္မွာ ပုိမ်ားလာမွာ စိုးရိမ္မိပါတယ္။ အဲဒီလုိလူေတြႏွင့္ ခုိင္မာဖြံ႕ၿဖိဳးတဲ့ ဒီမုိကေရစီလူ႔အဖဲြ႕အစည္းကုိ ဘယ္လုိထူေထာင္ၾက မွာလဲ။ တန္ဘုိးနိမ့္လူသားေတြ (သုိ႔) ႏုိင္ငံသားစံႏႈန္းအျပည့္သူေတြ မ်ားလာတဲ့ႏုိင္ငံဟာ သူမ်ားႏွင့္ ယွဥ္ရင္ ဓာမေနာက္ပိတ္ ေခြးဆီသုိ႔သာ ဦးတည္ေလ်ာက္လွမ္းေနတယ္ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သတိျပဳ ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ သုိ႔ပါ၍ အနာဂတ္ျမန္မာ့လူ႔ေဘာင္မွာ တန္ဖုိးျမင့္ပညာရွင္မ်ားႏွင့္ တကၠသုိလ္ေက်ာင္း ထြက္ေတြ ေပၚထြန္းေရးကုိေမွ်ာ္ကုိးၿပီး ဂုဏ္ရွိန္လည္းျမင့္ေနထုိင္ရတာလည္း တင့္တယ္ကာ လူ႔တန္ဖုိး ေတြလည္းတက္ေစတဲ့ "အေဆာင္" ေတြမွာ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေတြကုိ မျဖစ္မေန ထားေပးရင္း "တကၠသုိလ္ေက်ာင္းေဆာင္ ဒီမုိကေရစီ ေလ့က်င့္ေရးကြင္း" ကုိျပန္လည္ အသက္သြင္းေပးၾကပါရန္ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး၊ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ႀကီးမ်ား၊ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ အစုိးရအဖဲြ႕မွ တာဝန္ရွိသူမ်ားကုိ အေလးအနက္ ေမတၱာရပ္ခံ ပန္ၾကားအပ္ပါသည္။

(The Politics Journal
No.16, August 29, 2013
မွေဖာ္ျပပါသည္။)

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>