Thursday, January 1, 2015

ပညာေရးေဆြးေႏြးပဲြ ဒီမိုုကေရစီပညာေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈႀကီး၌ ဆရာ၏အခန္းက႑



ပညာေရးစနစ္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးႏိုုင္ငံလံုုးဆိုုင္ရာကြန္ရက္ (NNER)
============================================

ပညာေရးေဆြးေႏြးပဲြ
ဒီမိုုကေရစီပညာေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈႀကီး၌ ဆရာ၏အခန္းက႑
============================================
၂၉-၃ဝ ဒီဇင္ဘာ ၂ဝ၁၄
----------------------------
ေဆြးေႏြးအၾကံျပဳခ်က္မ်ား
===================
ပညာေရးစနစ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ႏိုုင္ငံလံုုးဆိုုင္ရာကြန္ရက္ (NNER) လုုပ္ငန္းအဖဲြ႕မွ ဦးေဆာင္၍ “ဒီမိုုကေရစီပညာေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈတြင္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား၏ အခန္းက႑” ေဆြးေႏြးပဲြကိုု ရန္ုုကုုန္ၿမိဳ႕၊ ေရႊဂံုုတိုုင္လမ္း၊ ေတာ္ဝင္ႏွင္းဆီခန္းမတြင္ ၂ဝ၁၄ခုုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ (၂၉-၃ဝ) ရက္ေန႕မ်ားတြင္ က်င္းပခဲ့ပါသည္။ ေဆြးေႏြးပြဲ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ပညာေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈတြင္ ဆရာ/ဆရာမမ်ား ပါ၀င္မႈကို ျမွင့္တင္ရန္ ျဖစ္ပါသည္။
ေဆြးေႏြးပြဲသို႔ တိုုင္းႏွင့္ျပည္နယ္ေဒသအသီးသီးရွိ ပညာေရးအဖဲြ႕အစည္းမ်ားမွ ဆရာ/ဆရာမမ်ား၊ ပညာရွင္မ်ား၊ ဘာသာေရးအေျချပဳေက်ာင္းမ်ားမွ ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ား၊ သီလရွင္မ်ား၊ ဆရာ/ဆရာမမ်ားႏွင့္ စိတ္ဝင္စားသူမ်ားစုုစုုေပါင္း (၃ဝဝ)ခန္႕ တက္ေရာက္ခဲ့ပါသည္။ ေဆြးေႏြးပဲြပထမေန႕တြင္ ျမန္မာႏိုုင္ငံသားပညာရွင္သံုုးဦး၊ အီတလီႏိုုင္ငံသားပညာရွင္ သံုုးဦး၊ “အာရွႏွင့္ေတာင္ပစိဖိတ္ေဒသ အေျခခံပညာႏွင့္ အရြယ္ေရာက္သူမ်ားပညာေရး(ASPBAE)” အဖဲြ႕မွ ပညာရွင္တစ္ဦး၊ အေမရိကန္ႏိုုင္ငံသားပညာရွင္တစ္ဦးတိုု႕က ေအာက္ပါအေၾကာင္းအရာမ်ားကိုု တင္ျပေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါသည္။

၁။ျမန္မာႏိုုင္ငံဆရာအတတ္ပညာေရးစနစ္အေပၚသံုုးသပ္ခ်က္
၂။ အီတလီႏိုုင္ငံပညာေရးစနစ္၊ အသိဥာဏ္ဆိုုင္ရာဒီမိုုကေရစီ၊ သခ်ာၤပညာေရးႏွင့္ ဆရာ/ဆရာမမ်ား၏အခန္းက႑
၃။၂ဝ၁၅ အလြန္ ႏိုင္ငံတကာပညာေရးအစီအစဥ္အတြက္ ဆရာ/ဆရာမမ်ားပါဝင္ရမည့္ အခန္းက႑
၄။ပညာေရးစနစ္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲသည့္ ႏိုုင္ငံမ်ားတြင္ ဆရာ/ဆရာမမ်ား၏ အခန္းက႑ကိုု Norm Propagation Theory ျဖင့္ ႏိႈင္းယွဥ္တင္ျပျခင္းေဆြးေႏြးပဲြ ဒုုတိယေန႕တြင္ အဖဲြ႕ (၅)ဖဲြ႕ခဲြ၍ ေဆြးေႏြးၾကၿပီး အျပန္အလွန္ညိွႏိႈင္းကာ
ေအာက္ပါက႑ (၅)ခုုတြင္ အႀကံျပဳခ်က္မ်ား ေပးအပ္ခဲ့ပါသည္။ အခ်ိဳ႕အၾကံျပဳခ်က္မ်ားတြင္ ျငင္းခံုေဆြးေႏြးမႈမ်ားရွိၿပီး အမ်ားဆႏၵကို ထင္ဟပ္ေသာ အၾကံျပဳခ်က္မ်ားကို ဦးစားေပးေဖာ္ျပထားပါသည္။
(၁)ျမန္မာႏိုုင္ငံဆရာအတတ္ပညာေရးစနစ္၏ ျပႆနာမ်ား၊ စိန္ေခၚမႈမ်ားႏွင့္ အႀကံျပဳခ်က္မ်ား
(က)ဆရာအတတ္ပညာက႑တြင္ ပညာေရးေကာလိပ္မ်ား ခြဲျခားမထားဘဲ၊ ပညာေရးတကၠသိုလ္အျဖစ္သာ ထားရန္ႏွင့္ အဆိုပါ ပညာေရးတကၠသိုလ္တြင္ အစိုးရေက်ာင္းမွ ဆရာ/ ဆရာမမ်ားသာမက၊ အျခားေက်ာင္းမ်ားမွ ဆရာ/ ဆရာမမ်ား၊ ဆရာ/ဆရာမေလာင္းမ်ားလည္း တက္ေရာက္သင္ၾကားခြင့္ရွိရန္။
(ခ) လက္ရွိတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသည့္ ဆရာ/ဆရာမမ်ား တကၠသိုလ္တက္ေရာက္ပါက လစာခံစားခြင့္ အျပည့္ေပးရန္။
(ဂ) ေဝးလံေသာေဒသမ်ားရွိ တိုင္းရင္းသားဆရာ/ဆရာမမ်ားအား Scholarship အစီအစဥ္မ်ား ျပဳလုပ္ေပးရန္။
(ဃ) အစိုးရမဟုတ္ေသာအဖြဲ႕အစည္းမ်ားကိုလည္း ဆရာအတတ္သင္တန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ခြင့္ေပးရန္။
(င) ဆရာအတတ္ပညာသင္ရိုးတြင္ ကေလးသူငယ္အခြင့္အေရးႏွင့္ ကေလးစိတ္ပညာဘာသာရပ္မ်ားကို အဓိကထားျပီး လက္ေတြ႔သင္ၾကားမႈမ်ားကို အေလးထားေဆာင္ရြက္ရန္။
(စ) ဆရာအတတ္ပညာဘြဲ႕ရသင္တန္းမ်ားကို (၄) ႏွစ္ထားရွိရန္။
(ဆ) ဆရာအတတ္သင္ၿပီးေျမာက္ေသာ ဆရာ/ဆရာမမ်ားကို အရည္အခ်င္းစစ္ေဆး၍ စာသင္ၾကားခြင့္လိုင္စင္မ်ား ေပးရန္။
(၂) ဆရာအတတ္ပညာသင္ရိုုးညႊန္းတမ္းအတြက္ အႀကံျပဳခ်က္မ်ား
(က) ပညာေရးတကၠသိုလ္ (သို႔မဟုတ္) ပညာေရးဌာနမ်ားတြင္ ေရွးဦးကေလးသူငယ္၊ မူလတန္း၊ အလယ္တန္း၊ အထက္တန္း အထူူးျပဳဘာသာရပ္မ်ားထား၍ သင္တန္းသားမ်ား စိတ္ၾကိဳက္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရိွရန္။ အထက္တန္းအတြက္ ဘာသာရပ္အလိုက္(ဥပမာ-သခ်ၤာ၊ ရူပေဗဒ .....) အထူးျပဳဘာသာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိရန္။
(ခ) တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ သင္ၾကားမည့္ ဆရာ/ဆရာမမ်ားအတြက္ သင္ၾကားနည္းပညာသင္ရိုးညႊန္းတမ္းေရးဆြဲ၍ ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးရန္။
(ဂ) စဥ္းစားဆင္ျခင္ျခင္း(critical thinking)နည္းစနစ္မ်ား၊ သင္ယူမႈကို ဗဟိုျပဳေသာ နည္းစနစ္မ်ား(learning centered strategies)ႏွင့္ စစ္ေဆးအကဲျဖတ္ျခင္းနည္းစနစ္မ်ားကို သေဘာတရားႏွင့္ လက္ေတြ႕ေပါင္းစပ္သင္ၾကားရန္။
(ဃ) သင္ရိုးညႊန္းတမ္းတြင္ ေအာက္ပါဘာသာရပ္မ်ား ထည့္သြင္းရန္ (ေဒသလိုအပ္ခ်က္ကို အေျခခံေသာ သင္ရိုးညႊန္းတမ္း ဖြံံ႔ၿဖိဳးျခင္း၊ သယံဇာတမ်ား စီမံခန္႔ခြဲျခင္း၊ ႏိုင္ငံေရးသိပံၼ၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီပညာေရး၊ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈေလ်ာ့ခ်ျခင္း၊ သတင္းႏွင့္ဆက္သြယ္ဆိုင္ရာနည္းပညာ(ICT)၊ ဘာသာစကားသင္ၾကားမူစြမ္းရည္၊ လူတိုင္းအၾကံဳး၀င္ပညာေရး၊ ဆရာအတတ္ပညာဖြံ႔ၿဖိဳးမူ၊ ပညာေရးသုေတသန၊ သင္ရိိုးညႊန္းတမ္းေရးဆြဲျခင္း)။
(င) မူလတန္း၊ အလယ္တန္းႏွင့္ အထက္တန္းေက်ာင္းမ်ားတြင္ ေက်ာင္းအုပ္အျဖစ္ တာ၀န္ယူသူမ်ားႏွင့္ စီမံခန္႔ခြဲမႈ အဆင့္ဆင့္တြင္ တာ၀န္ယူမည့္သူမ်ားသည္ သင္ၾကားေရးအေတြ႔အၾကံဳရိွၿပီး ပညာေရးစီမံခန္႔ခြဲမႈ နည္းပညာမ်ား သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ၿပီးသူ ျဖစ္ရမည္။
(၃) ဆရာ/ဆရာမမ်ား၏ ပညာရပ္ဆိုုင္ရာဖြ႕ံၿဖိဳးမႈအတြက္ ေလ့လာသင္ယူရန္ အခြင့္အလမ္းမ်ား
(က) ဆရာ၊ဆရာမမ်ား ေလ့လာသင္ယူုႏုိင္ရန္ စာၾကည့္တိုက္မ်ား၊ e-library၊ အြန္လိုင္း၊ မီဒီယာတို႔မွတဆင့္ ေခတ္မွီနည္းပညာမ်ားျဖင့္ ေလ့လာႏုိင္ရန္။
(ခ) ဆရာ/ဆရာမမ်ား၏ ကြ်မ္းက်င္မႈႏွင့္ ၀ါသနာကို အေျခခံ၍ သင္ယူမႈအခြင့္အလမ္းမ်ား ရရွိႏုိင္ရန္ႏွင့္ လက္ေတြ႔ပိုင္းကို ပိုမိုအေလးေပးသင္ယူႏုိင္ေစရန္အတြက္ နည္းဥပေဒမ်ားျပဌာန္းေပးရန္။
(ဂ) သင္ၾကား၊ သင္ယူမႈအပိုင္းတြင္ ပညာေရးအသံုးစရိတ္ တိုးျမွင့္ေပးရန္ (ဥပမာ GDP ၏ ၆%)
(ဃ) ဆရာ/ဆရာမမ်ား မိမိတို႔စိတ္၀င္စားရာ သင္ယူခြင့္မ်ား ဖန္တီးေဖာ္ေဆာင္ေပးရန္ႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာစံႏႈန္းမ်ားႏွင့္အညီ မြမ္းမံသင္တန္းမ်ား စီစဥ္ေပးရန္ (teacher centered သံုးေနျခင္းအစား learning centered ကိုအသံုးျပဳရန္)
(င) ဆရာ/ဆရာမမ်ားအသင္းအဖြဲ႔မ်ား ဖြဲ႔စည္းျပီးမိမိတို႔၏ ပညာရပ္ဆိုင္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈအတြက္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္ စီစဥ္ေပးရန္ (ပညာေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ား၊ စာတမ္းဖတ္ပြဲမ်ား၊ ေလ့လာေရးအစီအစဥ္မ်ား)။
(စ) ပညာေရးသုေတသန လြတ္လပ္စြာ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္။
(၄) ပညာေရးလြတ္လပ္ခြင့္၊ ဆရာ၊ဆရာမမ်ား၏ကိုုယ္ပိုုင္ျပ႒ာန္းခြင့္တိုု႕အတြက္ အႀကံျပဳခ်က္မ်ား
(က) အေၿခအေနေပၚမူတည္ၿပီး နည္းလမ္း၊ သင္ရိုး၊ ေက်ာင္းသားဦးေရ စသည္တို႔တြင္ ဆရာမ်ား၏ ကိုယ္ပိုင္ ဆုံးၿဖတ္ႏုိင္ခြင္႔ရွိရန္၊ ေက်ာင္းမ်ားအေနျဖင့္လည္း ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ရွိရန္။ (၀န္ႀကီးဌာန၊ ဦးစီးဌာနမ်ားသည္ ဘ႑ာေရးအပိုင္းမ်ားတြင္ ကူညီပံ႔ပိုးသူမ်ားသာ ျဖစ္သင့္သည္။)
(ခ) ဆရာ/ဆရာမမ်ားအားလံုး တန္းတူအခြင့္အေရးရွိရန္၊ ရာထူးတိုးသည့္စနစ္ကို မူလတန္းမွ အလယ္တန္း၊ အလယ္တန္းမွ အထက္တန္း တိုးျမွင့္သည့္စနစ္ကုိ ပယ္ဖ်က္ရန္ႏွင့္ မိမိေရြးခ်ယ္ထားသည့္ ပညာေရး႑ (မူ/လယ္/ထက္) အတြင္း ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈရွိသည့္ စနစ္ကို က်င့္သံုးရန္ (ဥပမာ- မူလတန္းပညာျဖင့္ မဟာဘြဲ႔မ်ား၊ ပါရဂူဘြဲ႔မ်ား)
(ဂ) ဆရာ/ဆရာမမ်ား လြတ္လပ္စြာ သင္ယူႏိုင္ခြင့္၊ သုေတသနလြတ္လပ္ခြင့္၊ ဆရာသမဂၢမ်ားလြတ္လပ္စြာ ဖြဲ႔စည္းႏုိင္ခြင့္မ်ားရွိေစရန္။
(ဃ) ဆရာအတတ္သင္ေက်ာင္းဝင္ခြင့္မ်ားအား ျပန္လည္သံုးသပ္ရန္။
(၅) ပညာေရးစနစ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္စဥ္အတြင္း ရင္ဆိုုင္ရမည့္ အခက္အခဲမ်ားကိုု ေက်ာ္လႊားရန္ နည္းလမ္းမ်ား
(က) ျမန္မာႏိုင္ငံေဒသသီးသီးတြင္ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား က်င္းပ၍ ပညာေရးမူဝါဒမ်ားအား ျပန္လည္သံုးသပ္ျပီး ျပည္သူ႔အက်ဳိးလိုလားေသာ အင္အားစုမ်ား စုစည္းကာ တညီတညြတ္တည္း ေဆာင္ရြက္ရန္။
(ခ) ပညာေရးတြင္ ဒီမိုကေရစီနည္းလမ္းတက် လုပ္ေဆာင္လာေစရန္အတြက္ ေတာင္းဆိုသြားရန္။
(ဂ) စာေမးပြဲစနစ္ႏွင့္ ဘတ္ဂ်က္သံုးစြဲမႈမ်ားကို ျပန္လည္ျပဳျပင္ရန္။
(ဃ) မူၾကိဳပညာေရးကို ပင္မပညာေရးေအာက္တြင္ ထားကာ အေလးေပးေဆာင္ရြက္ရန္။
(င) အသင္းအဖြဲ႔ဖြဲ႔စည္းခြင့္မ်ားကို လြတ္လပ္စြာ ရရွိလာရန္ လုပ္ေဆာင္ျပီး သက္ဆိုင္ရာေဒသမ်ား၊ ေက်ာင္းမ်ားကို လုပ္ပိုင္ခြင့္၊ ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင္႔မ်ား လႊဲေျပာင္းေပးအပ္ရန္ႏွင့္ တခ်ိန္တည္းတြင္ပင္ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈေလ်ာ႔ခ်လွ်င္ ျဖစ္လာႏိုင္ေသာ အက်ိဳးဆက္မ်ားကို တြက္ခ်က္ၿပီး ျပင္ဆင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္။
(စ) ဆရာ/ဆရာမမ်ားအား မိမိကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈ၊ ရာသက္ပန္သင္ယူမႈ၊ သင္ၾကားနည္းစနစ္ႏွင့္ ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္မႈ၊ စီမံခန္႔ခြဲႏုိင္မႈ၊ တာဝန္ယူမႈ၊ တာဝန္ခံမႈမ်ားျမင့္တက္လာေစရန္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ သင္ယူမူကို ကူညီအားေပးရန္။
(ဆ) လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္မ်ားပါ တက္ၾကြစြာ ပါဝင္လာေစရန္ အခ်င္းခ်င္း စည္းရံုးလုပ္ေဆာင္သြားရန္။
(ဇ) ဆရာ-ေက်ာင္းသားဆက္ဆံေရး၊ ဆရာ-မိဘဆက္ဆံေရးတြင္ ပြင့္လင့္ျမင္သာမႈရွိေစရန္၊ အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြးမႈ၊ တိုင္ပင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္။
ပညာေရးစနစ္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးႏိုုင္ငံလံုုးဆိုုင္ရာကြန္ရက္ (NNER)
>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

Thursday, December 25, 2014

ဖတ္သူ မွတ္သူမ်ား ေဆြးေႏြးပြဲ · ဖိတ္ျကားလႊာ

·                        ဖတ္သူ မွတ္သူမ်ား ေဆြးေႏြးပြဲ
·                                  ဖိတ္ျကားလႊာ
​မေကြးၿမိဳ႕၊ ​ေအာင္ေဇယ်ာရပ္​ ကပ္ေက်ာ္ကမၻာေအး ဝိပႆနာဓမၼရိပ္သာ၊ ပညာပါရမီကုသိုလ္ျပဳအဖြဲ႔မွ ဖြင့္လွစ္ထား​ေသာ ပညာပါရမီ စာၾကည္​့တိုက္​တြင္​ စာ​ေပျမတ္​ႏိုးသူတို႔၏ ဖတ္​သူ မွတ္​သူမ်ား ေဆြး​ေႏြးပြဲကို ေအာက္ပါအစီအစဥ္အတိုင္​း ျပဳလုပ္​သြားမည္​ျဖစ္​ပါသည္​။ သို႔ျဖစ္​ပါ၍ စာေပဝါသနာ႐ွင္​မ်ား မပ်က္မကြက္​ျကြေရာက္ပါရန္ ​​​ေလးစားစြာ ဖိတ္ၾကားအပ္ပါသည္​။

                        အစီအစဥ္
 ​​ေန႔ရက္​..၁၃၇၆ခု၊ ျပာသိုလၦန္​း(၈)ရက္​ 28.12.2014 တနဂၤေႏြေန႔
အခ်ိန္​..မြန္​းတည္​့(၁၂)နာရီ-မွ-(၃)နာရီအထိ။
ေနရာ...ပညာပါရမီစာၾကည့္တိုက္​
ပညာပါရမီကုသိုလ္ျပဳအဖြဲ႔ ၊
 ​မေကြး-​ေတာင္တြင္းလမ္း
မေကြးပညာေရးေကာလိပ္အနီး
​ေအာင္ေဇယ်ာရပ္​၊ မေကြးၿမိဳ႕ ။
ဖုန္​း- 09401557922







>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

လြတ္လပ္စြာ ေ​ရြးခ်ယ္ခြ​င​့္​ရွိ​ေ​သာ တ​ကၠ​သု​ိလ္ဝင္ခြ​င​့္​စ​န​စ​္ႏွ​င​့္ အနာ​ဂတ္တ​ကၠ​သု​ိ​လ​္

လြတ္လပ္စြာ ေ​ရြးခ်ယ္ခြ​င​့္​ရွိ​ေ​သာ တ​ကၠ​သု​ိလ္ဝင္ခြ​င​့္​စ​န​စ​္ႏွ​င​့္ အနာ​ဂတ္တ​ကၠ​သု​ိ​လ​္

၂၅.၁၂.၂၀၁၄

http://www.universitiesnews.com/wp-content/uploads/2013/04/Yangon-University.jpg
တကၠသုိလ္ဆရာမတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ကၽြန္မအေနနဲ႔ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသူတစ္ဦး ဘဝကစၿပီး တကၠသုိလ္ ဝန္းက်င္မွာ က်င္လည္ခဲ့တဲ့ကာလေတြကုိ ျပန္တြက္ၾကည့္ရင္ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ခဲ့ပါၿပီ။ တကၠသုိလ္ မွာကၽြန္မက်င္လည္ခဲ့တဲ့ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ ပညာေရးစနစ္ ေျပာင္းလဲမႈေတြနဲ႔ ႀကံဳခဲ့ရပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ပဲ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားကုိလည္း ေျပာင္းေရႊ႕တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ နယ္ေရာ၊ ၿမိဳ႕မွာပါရွိတဲ့ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ား၊ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား၊ ဝန္ထမ္းမ်ား အားလုံးရဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳ ခံစားခ်က္ေတြကုိ ကုိယ္တုိင္နားလည္ခံစားခဲ့ရပါတယ္။
ကၽြန္မတကၠသုိလ္ပထမႏွစ္တက္စဥ္က ေဒသေကာလိပ္စနစ္နဲ႔ စတက္ခဲ့ရပါတယ္။ ေဒသေကာလိပ္ စနစ္မွာ တကၠသုိလ္ဝင္တန္းနဲ႔ ေဒသေကာလိပ္ ႏွစ္ႏွစ္၊ စုစုေပါင္းသုံးႏွစ္တက္ၿပီးမွ ရတဲ့အမွတ္ေပၚမူ တည္ၿပီး ခြင့္ျပဳတဲ့ဘာသာရပ္ကုိ တက္ခြင့္ရခဲ့ၾကတယ္။ ကၽြန္မတို႔အေနနဲ႔ တကၠသုိလ္ဝင္တန္းမွာလည္း အမွတ္ေကာင္းေကာင္းရေအာင္ အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစားခဲ့ရသလုိ၊ ေဒသေကာလိပ္ႏွစ္ႏွစ္မွာလည္း မိမိလုိ ခ်င္တဲ့ဘာသာရပ္ကုိရဖုိ႔အတြက္ တကၠသုိလ္ဝင္တန္းထက္ မေလ်ာ့တဲ့အားထုတ္မႈေတြ လုပ္ခဲ့ၾကရ ေတာ့ University Life ကုိခံစားဖုိ႔ေဝးလုိ႔ စာေတြနဲ႔ပဲပတ္လည္ဝုိင္းေနခဲ့ရပါတယ္။ ေဒသေကာလိပ္ စတက္ကတည္းက သိပၸံတဲြမွာ ဇီဝေဗဒနဲ႔ သခ်ၤာလုိ႔ ခဲြျခားၿပီး ဇီဝေဗဒယူရင္ ဘယ္တကၠသုိလ္၊ ဘယ္ ဘာသာေတြ ယူခြင့္ရမယ္၊ သခ်ၤာယူရင္ ဘယ္တကၠသုိလ္၊ ဘယ္ဘာသာေတြ ယူခြင့္ရမယ္ဆုိတာ ပုိင္း ျခားသတ္မွတ္ထားေတာ့ အဆင့္ျမင့္ပညာသင္ၾကားရတဲ့ ေက်ာင္းသူဘဝမွာ ဆႏၵႏွင့္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ အခြင့္ အေရးဆုိတာ မရွိခဲ့ပါ။
ကၽြန္မရဲ႕ တကၠသုိလ္ေနာက္ဆုံးႏွစ္ ေက်ာင္းသူဘဝမွာ တကၠသုိလ္ဝင္ခြင့္စနစ္ တစ္ဖန္ေျပာင္းခဲ့ျပန္ တယ္။ ကၽြန္မတို႔လုိ ေဒသေကာလိပ္ ႏွစ္ႏွစ္တက္စရာ မလုိေတာ့ဘဲ တကၠသုိလ္ဝင္တန္း ရမွတ္အေပၚ မူတည္ၿပီး အမွတ္မီရာ တကၠသုိလ္မ်ားကုိ တက္ၾကရပါတယ္။ ဒီစနစ္ကုိ ယေန႔ထိက်င့္သုံးဆဲျဖစ္ပါ တယ္။ ကေလးေတြအေနနဲ႔ ကၽြန္မတို႔လုိ သုံးႏွစ္အပင္ပန္းမခံၾကရတာကလဲြလုိ႔ မိမိဆႏၵအေပၚ အေျခခံ ၿပီး ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရရွိခဲ့ၾကပါဘူး။ တကၠသုိလ္ေရြးခ်ယ္ရာမွာ တကၠသုိလ္ဝင္တန္းရမွတ္ ေကာင္းတဲ့က ေလးမ်ားရဲ႕ဆႏၵနဲ႔ တုိက္တြန္းခ်က္အရ ေဆးတကၠသုိလ္ကုိ ေလွ်ာက္ထားၾကၿပီး တက္ေရာက္ၾကရာမွာ တခ်ဳိ႕ကေလးမ်ားက တက္ေရာက္ၿပီးမွ မိမိဝါသနာမပါမွန္းသိၾကၿပီး ဆက္လက္မသင္ယူႏိုင္ၾကေတာ့ တာကုိလည္း ေတြ႕ေနရပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ တကၠသုိလ္ဝင္တန္းရမွတ္အေပၚသာ အေျခခံၿပီး သင္ယူသူရဲ႕ဆႏၵကုိ ထည့္သြင္းစဥ္းစားခြင့္မရၾကေတာ့ တခ်ဳိ႕ကေလးေတြက တကၠသုိလ္ပညာကုိ ၿပီးဆုံးေအာင္ မသင္ယူလုိၾကေတာ့ဘဲ ပညာတစ္ပိုင္းတစ္စ ျဖစ္သြားၾကတာကုိ ဝမ္းနည္းဖြယ္ ေတြ႕ရ ပါတယ္။
၂၀၁၄ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၃၀ ရက္က အတည္ျပဳျပ႒ာန္းခဲ့တဲ့ အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒ အခန္း ၃၊ ပုဒ္မ ၄ (ဇ) မွာ “သင္ယူလုိသူ၏ ဆႏၵကုိအေျခခံၿပီး သက္ဆုိင္ရာတကၠသုိလ္၊ ေကာလိပ္မ်ား၏ သတ္ မွတ္ထားေသာ အရည္အခ်င္းျပည့္မီမႈအရ ေရြးခ်ယ္ႏုိင္ခြင့္ရွိေသာ တကၠသုိလ္ဝင္ခြင့္စနစ္ကုိ က်င့္သုံး ေစေရး” ဆုိၿပီး အေျခခံမူတစ္ရပ္အေနနဲ႔ ထည့္သြင္းျပ႒ာန္းထားပါတယ္။ ကၽြန္မတုိ႔အေနနဲ႔ ေရြးခ်ယ္ ပုိင္ခြင့္ကုိ ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားတဲ့ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးစနစ္အတြင္းမွာ ရွင္သန္ခဲ့ၾကရေတာ့ ဒီျပ ႒ာန္းခ်က္ကုိ ေတြ႕တဲ့အခါမွာ ေနာင္အနာဂတ္ အဆင့္ျမင့္ပညာသင္ၾကားၾကမည့္ မ်ဳိးဆက္သစ္ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားအတြက္အလြန္ပဲ ဝမ္းေျမာက္မိပါတယ္။
အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒပုဒ္မ ၂၆ မွာ “အဆင့္ျမင့္ပညာေရးကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္သည့္ ေက်ာင္းမ်ားတြင္ လြတ္လပ္သည့္သင္ၾကားသင္ယူမႈႏွင့္ လြတ္လပ္စြာစီမံခန္႔ခဲြေရးစနစ္ကုိ က်င့္သုံးရ မည္” လုိ႔ေဖာ္ျပထားေတာ့ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္ တကၠသုိလ္ပညာေရး ဥပေဒအရ အဆင့္ဆင့္ႀကီးၾကပ္ကြပ္ကဲ ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္စီမံသင္ၾကားခဲ့ၾကရတဲ့ ကၽြန္မတို႔အဆင့္ျမင့္ပညာေရးကုိ ဘယ္လုိလြတ္လပ္ေအာင္ လုပ္ၾက မွာလဲဆုိတာ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးႏွင့္ ပတ္သက္သူတစ္ဦးအေနနဲ႔ မ်ားစြာစိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတာ က အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒ အခန္း ၃၊ ပုဒ္မ ၄ (ခ) မွာ “ကုိယ္ပုိင္ သုိ႔မဟုတ္ ပုဂၢလိေက်ာင္းမ်ားကုိ သက္ဆုိင္ရာဥပေဒႏွင့္အညီ တည္ေထာင္ခြင့္ျပဳျခင္းႏွင့္ ပညာေရးလုပ္ငန္းမ်ား၌ ပုဂၢလိကက႑၏ ပူးေပါင္းပါဝင္ေဆာင္ရြက္မႈကုိ အားေပးျမႇင့္တင္ေရး” ဆုိၿပီး အေျခခံမူအျဖစ္ ေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္ၿပီး ေနာင္အနာဂတ္မွာ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပပုဂၢလိကတကၠသုိလ္ေတြကုိ အခြင့္အလမ္းဖြင့္ေပးတာက ပညာ ေရးဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈကုိ ျမႇင့္တင္ရာမွာ အလားအလာေကာင္းမ်ားျဖစ္တယ္လုိ႔ ယူဆမိပါတယ္။
ႏုိင္ငံတကာအဆင့္မီ ပညာေရးတစ္နည္းအားျဖင့္ ႏုိင္ငံတကာအဆင့္မီ တကၠသုိလ္ေတြျဖစ္လာဖုိ႔ဆုိရင္ ကၽြန္မတို႔တကၠသုိလ္ ဆရာ၊ ဆရာမေတြအေနနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာအဆင့္ အရည္အေသြးျပည့္မီရမွာျဖစ္သ လုိ ျပင္ဆင္မႈေတြလည္း လုပ္ၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံတကာအဆင့္မီပညာေရးျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္မတို႔ပညာေရးဝန္ထမ္းမ်ားအားလုံးရဲ႕ လူေနမႈဘဝကုိလည္း လုိက္ေလ်ာ ညီေထြမႈရွိေအာင္ ျမႇင့္တင္ေပးဖုိ႔ကုိလည္း ထည့္သြင္းစဥ္းစားၾကဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။
ဘ႑ာေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးလည္း အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒ အခန္း ၁၂ ပုဒ္မ ၆၂ မွာ “သက္ဆုိင္ရာ ေက်ာင္း သုိ႔မဟုတ္ ပညာေရးအဖြဲ႕အစည္းသည္ ျပည္တြင္းျပည္ပပုဂၢိဳလ္ သုိ႔မဟုတ္ တရားဝင္အဖြဲ႕အ စည္းမ်ား၏ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းေငြ သုိ႔မဟုတ္ ပစၥည္းမ်ားကုိ စိစစ္လက္ခံႏုိင္သည္” လုိ႔ ျပ႒ာန္းထားတဲ့ အျပင္ ပုဒ္မ ၆၄ (ခ) မွာ “အဆင့္ျမင့္ပညာေပါင္းစပ္ညႇိႏႈိင္းေရးေကာ္မတီႏွင့္ သက္ဆုိင္ေသာ အဆင့္ ျမင့္ပညာေက်ာင္းမ်ားသည္ ကုိယ္ပုိင္ရန္ပုံေငြရွာေဖြထူေထာင္ ေဆာင္ရြက္ခြင့္ရွိသည္” လုိ႔ ျပ႒ာန္းထား တဲ့အတြက္ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္ တကၠသုိလ္ပညာေရးဥပေဒအရ ကန္႔သတ္မႈေတြကုိ ေျဖေလွ်ာ့ၿပီး အဆင့္ျမင့္ ပညာတကၠသုိလ္မ်ားရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္ေငြရွာေဖြသုံးစဲြခြင့္ႏွင့္ ဘ႑ာေငြကုိ အက်ဳိးရွိရွိထိေရာက္စြာ စီမံခန္႔ခြဲ ခြင့္ေတြကုိခြင့္ျပဳလုိက္တာလုိ႔ ကၽြန္မခံစားမိပါတယ္။
ကၽြန္မအေနနဲ႔ အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒျပ႒ာန္းလုိက္ျခင္းမွာ ယခင္ကကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားစြာ ရွိေနေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံပညာေရးအတြက္ ေရႊတံခါးႀကီးဖြင့္လုိက္သည့္ အေနအထားျဖစ္တယ္လုိ႔ ယူဆ မိပါတယ္။ ကၽြန္မတုိ႔အဆင့္ျမင့္ပညာက႑တြင္ ႏုိင္ငံတကာအဆင့္ တက္လွမ္းႏုိင္ဖုိ႔ ေဆာင္ရြက္ၾကရာ မွာ ဆရာ၊ ဆရာမ၊ ဝန္ထမ္း၊ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားအေနနဲ႔ စိန္ေခၚမႈမ်ားစြာကုိ ရင္ဆုိင္ႀကံဳ ေတြ႕ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစိန္ေခၚမႈေတြကုိ အဆင့္ျမင့္ပညာနဲ႔ ပတ္သက္သူအားလုံး အျပန္အလွန္ ပူးေပါင္းညႇိႏႈိင္းကာ နားလည္မႈတည္ေဆာက္ၿပီး စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ စည္းကမ္းရွိရွိ ေက်ာ္ျဖတ္မွသာ တကၠသုိလ္မ်ားရဲ႕ လြတ္လပ္တဲ့သင္ၾကားသင္ယူမႈနဲ႔ စီမံခန္႔ခဲြခြင့္ကုိ အျပည့္အဝရရွိၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိေဆာင္ရြက္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ တကၠသုိလ္အလုိက္ပဋိညာဥ္မ်ား ေရးဆဲြေနၾကတယ္လုိ႔လည္း ဝမ္းသာ စြာၾကားသိရပါတယ္။
အဆင့္ျမင့္ပညာက႑မွာ ႏုိင္ငံတကာအဆင့္မီ ပညာေရးအဆင့္သုိ႔ အလ်င္အျမန္တက္လွမ္းႏုိင္ဖုိ႔အ တြက္ မိဘျပည္သူ၊ ဆရာ၊ ဆရာမ၊ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားရဲ႕ ဆႏၵနဲ႔ကုိက္ညီၿပီး လက္ေတြ႕က် က်က်င့္သုံးႏုိင္တဲ့ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးဥပေဒ အျမန္ဆုံးေပၚထြက္လာဖုိ႔ လုိအပ္ေနပါၿပီ။ ဒါ့ေၾကာင့္ အဆင့္ျမင့္ပညာေရး ဥပေဒအျမန္ဆုံးထြက္ေပၚလာေရးအတြက္ ဝုိင္းဝန္းပူးေပါင္းႀကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ ၾကပါစုိ႔လုိ႔ တုိက္တြန္းေရးသားလုိက္ရပါတယ္။               ။
ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာ
ဒီဇင္ဘာလ (၉) ရက္၊ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္
>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

တ​ကၠ​သိုလ္မ်ား လြတ္လပ္စြာ​အုပ္ခ်ဳပ္ခြ​င​့္​ကို ေ​သခ်ာ​စြာ​ရွ​င​္း​မျ​ပ​၍ က​န​္​႔​ကြက္ခံ​ရ​ဟု သမ​ၼ​တ​၏ ပညာ​ေ​ရး​အႀ​ကံ​ေ​ပး​ေ​ခါ​င​္းေ​ဆာ​င​္ေျ​ပာ​ၾ​ကား

တ​ကၠ​သိုလ္မ်ား လြတ္လပ္စြာ​အုပ္ခ်ဳပ္ခြ​င​့္​ကို ေ​သခ်ာ​စြာ​ရွ​င​္း​မျ​ပ​၍ က​န​္​႔​ကြက္ခံ​ရ​ဟု သမ​ၼ​တ​၏ ပညာ​ေ​ရး​အႀ​ကံ​ေ​ပး​ေ​ခါ​င​္းေ​ဆာ​င​္ေျ​ပာ​ၾ​ကား

http://images.china.cn/attachement/jpg/site1007/20090727/000cf1bdd2450bd7b1c204.jpg
အမ်ိဳးသားပညာေရး ဥပေဒတြင္ပါဝင္သည့္ တကၠသိုလ္ မ်ားလြတ္လပ္စြာ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရရွိေရးအေပၚ ေသခ်ာရွင္းျပျခင္းမရွိ ေသာေၾကာင့္ ဆႏၵျပမႈမ်ားျဖစ္ပြား ေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ၏ ပညာေရးအႀကံေပးအဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ ေဒါက္တာရင္ရင္ႏြယ္က ေျပာၾကားလိုက္သည္။
ႏိုဝင္ဘာ ၃၀ ရက္က ကုန္ သည္မ်ားႏွင့္ စက္မႈလက္မႈလုပ္ ငန္းရွင္မ်ား အသင္းခ်ဳပ္ (UMF-CCI)၌ျပဳလုပ္ေသာ ‘‘ျမန္မာႏိုင္ငံ စီးပြားေရးအကူးအေျပာင္းေဆြး ေႏြးစရာႏွင့္ ေ႐ြးခ်ယ္စရာ အေၾကာင္းအရာဆိုင္ရာ ေဟာေျပာပြဲ’’တြင္ ေဒါက္တာရင္ရင္ႏြယ္က ေျပာၾကားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
‘‘တကၠသိုလ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လြတ္လပ္စြာအုပ္ ခ်ဳပ္မႈဆိုတာ ရွင္းျပတဲ့လူေတြက ေသခ်ာရွင္းမျပေတာ့ ဆႏၵျပတဲ့လူ ေတြကလည္း မေက်နပ္ႏိုင္ဘူး။ အရင္ကလို အဆင့္ျမင့္ပညာဦးစီး ဌာန (အဆည)ဆိုတာ ေနာက္ဆို ရင္မရွိေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္ေက်ာင္း နဲ႔ကိုယ္လုပ္မယ္။ အဆင့္ျမင့္ ပညာေရးၫွိႏႈိင္းမႈေကာ္မတီက အစမွာေတာ့ အားနည္းေနလိမ့္ မယ္။ ဘယ္လိုပဲမဆို တစ္ခုခ်င္း ကိုသူတို႔ကဝင္ၿပီး ၾကားဝင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ အားလုံးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့မူေတြ၊ ဘတ္ဂ်က္ေတြက ေတာ့ လုပ္ရလိမ့္မယ္’’ဟု ေဒါက္တာရင္ရင္ႏြယ္က ေျပာၾကားခဲ့သည္။
လႊတ္ေတာ္တြင္ အမ်ိဳးသား ပညာေရးဥပေဒမူၾကမ္းကို စတင္ ေဆြးေႏြးစဥ္ကတည္းက ေက်ာင္း သားသမဂၢမ်ား၊ ဆရာအသင္း မ်ားႏွင့္ အရပ္ဘက္ပညာေရး အဖြဲ႕အစည္းက ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈမ်ားရွိေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ဝိုင္းဝန္းကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကသည္။
လက္ရွိ အတည္ျပဳျပ႒ာန္း ထားသည့္ အမ်ိဳးသားပညာေရး ဥပေဒတြင္ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈမ်ား ပါဝင္ေနျခင္း၊ ေက်ာင္းသား၊ ျပည္သူကို အေျခမခံျခင္းႏွင့္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားဖြဲ႕စည္းခြင့္မရရွိျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ႏိုဝင္ဘာအတြင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ ေလးရက္ၾကာ သပိတ္ေမွာက္ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကသည္။
‘‘ဥပေဒထဲမွာပါတဲ့ အေၾကာင္းကိုက တကယ္တကၠ သိုလ္ေတြကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပး ထားတယ္ဆိုတာ မဟုတ္ဘူး။ ဥပေဒစေရးဆြဲစဥ္ကာလ ေတာက္ ေလၽွာက္မွာကတည္းက အေစာ ႀကီးထဲက အားလုံးပါဝင္တဲ့ေဆြး ေႏြးပြဲေတြက အေျဖရွာမွာကို အခု မွ နားမလည္ပါဘူးေျပာေနတာ က တစ္ဖက္သတ္လုပ္ၿပီးမွ ဒီလူ ေတြနားမလည္ပါဘူး ေျပာေန သလိုျဖစ္ေနတယ္’’ဟု သပိတ္ ေမွာက္ဆႏၵျပရာတြင္ ဦးေဆာင္ခဲ့ သည့္ ဒီမိုကေရစီပညာေရးလႈပ္ ရွားမႈ ဦးေဆာင္ေကာ္မတီဝင္ ကိုရဲဇာနည္ထြန္းက ေျပာသည္။
သမၼတ၏သေဘာထားမွတ္ခ်က္ ၂၅ ခ်က္ျဖင့္ ျပန္လည္ေပးပို႔လိုက္သည့္ အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒမူၾကမ္းကို ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္တြင္ ျပန္လည္ေဆြးေႏြးခဲ့ၿပီး ဒုတိယအႀကိမ္ျပန္လည္ေပးပို႔လိုက္သည့္ အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒကို ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတက လက္မွတ္ေရးထိုး၍ စက္တင္ဘာ၃၀ ရက္စြဲျဖင့္ အတည္ျပဳခဲ့သည္။
7 Day Daily,
No.580 Tuesday, December 2, 2014
(ေမာကၡပညာေရး မဂ`ဂဇင္းမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)
>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

ေက်ာ​င​္းေ​န​အ႐ြ​ယ​္ ကေ​လး​ငယ္တစ္သ​န​္းေက်ာ​္ ပညာ​သင္ခြ​င​့္​ဆုံး​႐ႈ​ံးေ​နေ​ၾ​ကာ​င​္း ယူ​နီ​ဆ​က​္ ထု​တ​္ျ​ပ​န





Published on Friday, 26 December 2014 01:40
Written by ေနလင္းထြန္း
http://i.guim.co.uk/static/w-620/h--/q-95/sys-images/Guardian/Pix/pictures/2013/2/25/1361805460479/Child-working-in-Burma-oi-005.jpg
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေက်ာင္းေနအ ႐ြယ္ ကေလးငယ္ တစ္သန္းေက်ာ္သည္ အေျခခံပညာေက်ာင္းမ်ား၌ ပညာသင္ယူရန္ အခြင့္အလမ္းမ်ားဆုံး႐ႈံးေနေၾကာင္း ကုလသမဂၢကေလးသူငယ္မ်ားရန္ပုံေငြအဖြဲ႕(UNICEF) ကဆိုသည္။
 ကေလးသူငယ္မ်ားအခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢသေဘာတူညီခ်က္ (CRC) ၏(၂၅) ႏွစ္ေျမာက္အထိမ္းအမွတ္ ထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ ကေလးသူငယ္ ပညာေရးအခြင့္အလမ္းအတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏လိုအပ္ခ်က္ကို အဆိုပါအထိမ္းအမွတ္ေန႔က အေရး ေပၚသတိေပးေနေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။
ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာနသည္ ေက်ာင္းသားေထာက္ပံ့ေၾကး၊ ေက်ာင္းသုံးစာအုပ္အခမဲ့ေပးျခင္း ႏွင့္ ဆရာမ်ားအတြက္ပံ့ပိုးမႈတိုး ျမႇင့္ေပးျခင္းတို႔ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ျခင္း ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ပညာေရးတန္းတူအခြင့္အလမ္းတိုးတက္လာခဲ့ေသာ္လည္း ဆက္လက္ေဆာင္႐ြက္ရန္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားရွိေနေၾကာင္း ေထာက္ျပထားသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ကေလးသူ ငယ္မ်ားတြင္ အသက္မွန္ကန္စြာ ျဖင့္ မူလတန္းပညာၿပီးဆုံးသူဦး ေရမွာ ၇၀ ရာခိုင္ႏႈန္းထက္ ေလ်ာ့နည္းေနၿပီး မူလတန္းတက္ ေရာက္ေသာ ကေလးဦးေရ၏ ၂၀ ရာခိုင္ႏႈန္းခန္႔သာ အလယ္တန္း အဆင့္သို႔ေရာက္ရွိသြားေၾကာင္း သိရသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒတြင္ ကေလးမ်ား အားလုံးမသင္မေနရ အခမဲ့မူလ တန္းပညာေရးရရွိရန္ အာမခံထားေသာ္လည္း ပညာေရးက႑၌ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ အလြန္နည္းပါးေန ျခင္းေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မႈမရွိျဖစ္ ေနေၾကာင္း ယင္းထုတ္ျပန္ခ်က္ တြင္ ေရးသားထားသည္။
ကေလးသူငယ္မ်ား စာ သင္ေက်ာင္းသို႔ေစလႊတ္ရန္ ဆႏၵရွိေသာ မိသားစုအမ်ားအျပား သည္ ေငြပိုေငြလၽွံမရွိျခင္းေၾကာင့္ ကေလးငယ္မ်ားပညာေရးအခြင့္ အလမ္းရရွိရန္ အဟန္႔အတားျဖစ္ ေစလ်က္ရွိေၾကာင္း သုံးသပ္ထား သည္။ လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ပညာေရးအသုံးစရိတ္သည္ အစိုးရအသုံးစရိတ္၏ ၆ ရာခိုင္ႏႈန္းခန္႔ထိ တိုးျမႇင့္   ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံထားေသာ္လည္း အာဆီယံေဒသတြင္း ႏိုင္ငံမ်ား၌ ျမန္မာႏိုင္ငံက ပညာေရး အသုံးစရိတ္အနည္းဆုံးျဖစ္ေနသည္။
ယခုအခါပညာေရးအတြက္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ားျပဳလုပ္ရမည့္ အခ်ိန္ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္၍ ၂၀၂၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ အစိုးရအသုံးစရိတ္၏ ၁၂ ရာခိုင္ႏႈန္းထိ ပညာေရး၌ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံေရးရည္မွန္းေဆာင္႐ြက္ရန္ ကုလသမဂၢကေလးသူငယ္မ်ား ရန္ပုံေငြအဖြဲ႕က အႀကံျပဳထားသည္။
7 Day Daily,
အတြဲ (၁၃)၊ အမွတ္ (၃၈)

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>