ပညာေရးျဖင့္ လူလားေျမာက္ၿပီး ပညာေရးေကာင္းေၾကာင္း

Maukkha Education Magazine

ပညာေရးျဖင့္ လူလားေျမာက္ၿပီး ပညာေရးေကာင္းေၾကာင္း ေျပာေနၾကသူမ်ားသာ ျဖစ္ၾကေသာ္လည္း ဆရာမ်ားအား လစာအျမင့္ ဆံုးေပးရန္၊ အခမဲ့ေဆးကုသခြင့္ ရရန္၊ အုိမင္းနာမက်န္း ရန္ပံုေငြ တစ္ရပ္ထူ ေထာင္ေပးရန္ မည္သည့္လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ကမွ် အဆိုမ်ားဥပေဒ ၾကမ္းမ်ား တင္သြင္းၾကသည္ကို မေတြ႕ ဖူးေသးပါ။ ဆရာမ်ား၏ဘဝအာမခံခ်က္ ႏွင့္ အခြင့္အလမ္းမ်ား ေပၚထြက္လာ သည့္အခါ ထူးခြၽန္ေသာလူငယ္မ်ားကို ဆြဲေဆာင္ ရရွိလာႏုိင္ပါသည္။ သို႔မွသာ ဆရာေကာင္းတပည့္ ပန္းေကာင္းပန္ၾက ရပါလိမ့္မည္။

(၄)

ပညာေရးအတြက္ ဝိုင္းဝန္းေဆြး ေႏြးအႀကံေပးၾကသည္မွာ ဝမ္းသာစရာ ေကာင္းပါသည္။ သို႔ေသာ္ အႀကံမ်ား ခ်ည္းျဖင့္ေတာ့ အလုပ္မျဖစ္ႏုိင္ပါ။ တာ ဝန္ရွိသူ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရွိသူ အေပါင္းက တာဝန္ယူလိုစိတ္ျဖင့္ အႀကံျပဳခ်က္္မ်ား ကို စိစစ္ စဥ္းစားအေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကမွသာ ပညာေရး တုိးတက္ လာႏုိင္မည္ ဟု ေမွ်ာ္မွန္းရႏိုင္ပါ လိမ့္မည္။

ေရႊနန္းေတာ့ ထုိက္ေစခ်င္

www.maukkha.org

(၁) ယခုအခါ ပညာေရးဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ ေရးအတြက္ ေစတနာေကာင္းျဖင့္ဝိုင္း ဝန္း ေျပာဆိုခ်က္မ်ား ေပၚထြက္လာေန သည္မွာ ဝမ္းေျမာက္စရာပင္ ျဖစ္သည္။ ပညာေရးအေပၚ လူအမ်ားက စိတ္ဝင္ တစားရွိၾကၿပီး တုိင္းျပည္၏ အက်ဳိးစီးပြား သည္ ပညာေရးတြင္မူတည္ေနေၾကာင္း လက္ခံထားၾကသည္မွာ ေကာင္းေ

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

ျမန္မာစာ တုိးတက္ေပဦးမည္

ျမန္မာစာ တုိးတက္ေပဦးမည္

Published on Thursday, 22 August 2013 13:31

Written by ဦးေဖေမာင္တင္

ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ မဇၥၽမေဒသမွ ဗုဒၶေဒသနာ ေရာက္ရွိလာသည္မွစ၍ တရားေတာ္မ်ားကုိ ပါဠိဘာသာသုိ႔ ကူးေျပာင္းယူေသာ ဘာသာျပန္လုပ္ငန္းမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။ ဘုရားတရားေတာ္မ်ားကုိ ပါဠိမွျမန္မာ သုိ႔ ျပန္ဆုိရာတြင္ တိက်မွန္ကန္ေစျခင္းငွားလည္းေကာင္း၊ စာကုိယ္ မ်က္ျခည္မျပတ္ေစျခင္းငွာလည္း ေကာင္း၊ နိႆယသေဘာအရ ဘာသာျခား စကားလုံးမ်ားကုိ တစ္လုံးစီအနက္ေပးကာ ဘာသာျပန္ခဲ့ သည္။ ထုိသုိ႔ ျပန္ဆုိျခင္းအားျဖင့္ စာကုိယ္၏အနက္မွာ ဒြန္တဲြလ်က္ရွိရာ ေလ့လာဖတ္႐ႈသူတုိ႔အတြက္ ရွင္းလင္းျပတ္သားေလသည္။ ထုိနိႆယ ဘာသာျပန္မ်ားကား စာကုိယ္ႏွင့္ မလြတ္ကင္းေသးသျဖင့္ ဘာသာျပန္အစစ္ဟု မေခၚဆုိသာေခ်။ သုိ႔ရာတြင္ နိႆယမ်ားမွာ ဘာသာျပန္ဆုိရာ၌ မ်ားစြာအကူ အညီရခဲ့သျဖင့္ ထုိမွတစ္ဆင့္ ဘာသာျပန္စာသန္႔မ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့ၾကသည္။

ယခုထက္တုိင္ ျပည့္ဝလုံေလာက္ျခင္း မရွိေသးေသာ ျမန္မာစာေပမွ ထုိအခါကသာ၍ပင္ စကားလုံးခ်ဳိ႕ တဲ့ခဲ့ရာ မ်ားစြာေသာေနရာတုိ႔တြင္ ပါဠိကုိ သူ႔အတုိင္း ယူငင္သုံးစဲြခဲ့ရသည္။ ထုိသုိ႔ ပါဠိစကားလုံးမ်ားကုိ သူ႔အတုိင္း သုံးစဲြျခင္းျဖင့္ အဓိပၸာယ္လဲြေခ်ာ္မည့္အျဖစ္ကုိ ေရွာင္ရွားႏုိင္ခဲ့၏။ ပါဠိစကားလုံးမ်ားကုိ သိမ္းသြင္းသုံးစဲြခဲ့ရာ ကာလၾကာေညာင္းေသာအခါ ပါဠိစကားလုံးမ်ားသည္ ျမန္မာစကားလုံးမ်ားအျဖစ္ တင့္တယ္စြာ တည္တံ့လာသည္။ ျမန္မာစာေပသည္လည္း ပါဠိကုိ ဘာသာျပန္ဆုိယူရသျဖင့္ ေဝါဟာရ စကားလုံးမ်ား တုိးပြားတန္သေလာက္ တုိးပြားခဲ့သည္။ ေမတၱာ၊ နိဗၺာန္၊ ေလာက၊ ဘဝ စေသာစကား လုံးမ်ားမွာ ယခုအခါ ျမန္မာတုိင္း ျမန္မာစကားကဲ့သုိ႔ သိရွိနားလည္သည္သာမက ျမန္မာစကားအျဖစ္ ပင္ ပုိင္ပုိင္ႏုိင္ႏုိင္ သုံးစဲြလ်က္ရွိၾက၏။
ျမန္မာစာသည္ ပါဠိစကားလုံးမ်ားကုိ ကုိယ္ပုိင္ျပဳ၍ သုံးစဲြသင့္သည္ေနရာတြင္ သုံးစဲြ၊ ဘာသာျပန္သင့္ သည့္ေနရာတြင္ ဘာသာျပန္ျခင္းျဖင့္ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကပင္ ပါဠိဘာသာကုိ ေအာင္ႏုိင္ခဲ့သည္။ ႐ုပ္နာမ္တူ၍ရွိသည့္အနက္ နာမ္တရားတုိ႔ကုိ သုံးသပ္ေသာ ပါဠိဘာသာကုိပင္ ေအာင္ျမင္စြာ ဘာသာ ျပန္ဆုိၿပီးျဖစ္ခဲ့၍ ေလာကဓာတ္သိပၸံ စသည္တုိ႔ကုိ ျမန္မာျပန္ဆုိရန္ ခဲယဥ္းမည္မဟုတ္ေခ်။ ပါဠိမွျမန္မာ သုိ႔ ျပန္ဆုိစဥ္က ျမန္မာစာေပတြင္းသုိ႔ ပါဠိစကား အေျမာက္အျမား သြတ္သြင္းေမြးျမဴခဲ့ရာပါဠိႏွင့္မ်ဳိး ႏြယ္တူျဖစ္ေသာ အဂၤလိပ္စကားမ်ားကုိလည္း အလားတူ ယူငင္ဝါးမ်ဳိႏုိင္ခဲ့ေပသည္။ စီးကရက္၊ ေမာ္ေတာ္ကား၊ ပန္ကာ၊ တယ္လီဖုန္း၊ ေရဒီယို စေသာစကားမ်ားကုိ ေမြးစားျခင္းျဖင့္ ယခုအခါ ျမန္မာ စာေပ၏ သားရင္းသဖြယ္တည္လ်က္ရွိေပသည္။ ဘာသာျခားစကားလုံးမ်ားကုိ ယူရာ၌ ဂ႐ုျပဳ၍ ေသခ်ာေစရမည္။ မဝါးမ်ဳိတတ္ဘဲ ဝါးမ်ဳိပါက အ႐ုိးစူးတတ္ေၾကာင္း၊ အစားမ်ားကလည္း စားပုိးနင့္ တတ္ေၾကာင္း၊ သတိမူရာသည္။
ဘာသာျပန္ရာတြင္ အေရးႀကီးဆုံးအခ်က္မွာ တိက်ေသခ်ာရမည္။ သာဘာျခား အဖုိးတန္အသုံးအနႈန္း မ်ားကုိလည္း ျမဳပ္မသြားပါေစႏွင့္၊ ေဖာ္ေပးပါ။ မူရင္းအဖုိးတန္ အသုံးအႏႈန္းမ်ားကုိ မပါဝင္ေသာ ဘာသာျပန္သည္ အျပစ္ကင္းလြတ္မည္ မဟုတ္ေပ။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘာသာျခားအဖုိးတန္ အသုံးအႏႈန္းမ်ားကုိ ေပၚလြင္ေစ၍ ျမန္မာစာျဖင့္ ရွင္းလင္းျပတ္သား စြာ ေရးသားရမည္။ ဤေနရာ၌ အႀကံေပးလုိသည္မွာ လက္ဦးဘာသာျပန္သူသည္ မႁခြင္းမခ်န္ ကုန္စင္ ေအာင္ ဘာသာျပန္ေပးသင့္၏။ ေနာက္တစ္ဆင့္တြင္မူ အျပစ္အနာ ရွာကာျပင္ဆင္ အေခ်ာကုိင္ေပးရ မည္။ အျပစ္အနာရွာေလ၊ စာေကာင္းေကာင္းရေလဟု မွတ္ယူသင့္ေပသည္။
ရွင္းလင္းျပတ္သား၍ အဓိပၸာယ္ ေပၚလြင္ျခင္းသည္ ဘာသာျပန္လုပ္ငန္း၏ ဒုတိယအေရးႀကီးဆုံး အခ်က္ဟုဆုိႏုိင္၏။ ဘာသာျပန္စာဆုိကုိ ဖတ္ရာ၌ ေခါင္းကုတ္၍ စဥ္းစားေနလွ်င္ ဘာသာျပန္ျခင္း၏ အက်ဳိး ဘယ္မွာရွိပါမည္နည္း။ ဘာသာျပန္စာေပသာမက မည္သည့္စာေပမ်ဳိးမဆုိ အဓိပၸာယ္နက္နဲ၍ အသိခက္ခဲပါက တိမ္ေကာသြားတတ္ေပသည္။ အင္းဝေခတ္စာဆုိေက်ာ္မ်ားကုိ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ပါ။ ရွင္မဟာရဌသာရ၏ စာေပမ်ားမွာ ရွင္းရွင္းႏွင့္ အဓိပၸာယ္ေပၚလြင္ေအာင္ ေရးသားထားသျဖင့္ လူတုိင္းနား လည္ကာ ယခုထက္တုိင္ ဖတ္႐ႈေမြ႔ေလ်ာ္ၾကသည္။ ရွင္မဟာသီလဝံသ၏ စာေပမ်ားကား နက္နဲေသာ သေဘာတရားမ်ားကုိ ခက္ခဲေသာ စကားလုံးမ်ားျဖင့္ ေရးသားစီရင္ထားသျဖင့္ ဆရာေတာ္၏ စာေပမ်ားကုိ သာမန္ပုဂၢိဳလ္တုိ႔ မကပ္ႏုိင္ေပ။ သုိ႔ျဖင့္ ဖတ္သူ တျဖည္းျဖည္း နည္းပါးယုတ္ေလ်ာ့ကာ ထုိသုိ႔ေသာ စာေပမ်ားတိမ္ျမဳပ္ရေတာ့သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘာသာျပန္ရာတြင္ စာကုိယ္၏ အရသာလည္း မပ်က္ေအာင္ အဓိပၸာယ္ေပၚလြင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေရးသားရန္ လုိအပ္လွသည္။
အထက္တြင္ဆုိခဲ့ၿပီးေသာ တိက်ေသခ်ာျခင္း၊ အဓိပၸာယ္ေပၚလြင္ ျပတ္သားျခင္းတည္းဟူေသာ ဘာသာျပန္ ဂုဏ္အဂၤါႏွစ္ရပ္တြင္ ေခ်ာေမာေျပျပစ္ျခင္းျဖင့္ အနားကြပ္လုိက္ပါက ဘာသာျပန္ေကာင္း တုိ႔၏ လကၡဏာႏွင့္ ျပည့္စုံၿပီဟု ဆုိႏုိင္ေပသည္။ ထုိသုိ႔ ေခ်ာေမာေစရန္ စာေရးသားရာတြင္ ေရွး႐ုိးျဖစ္ ေသာ ဝါက်ရွည္ေရွာင္ႏုိင္သေလာက္ ေရွာင္သင့္ေပသည္။ မေရွာင္သာသျဖင့္ ဝါက်ရွည္မ်ားေရးရပါက အနက္အဓိပၸာယ္ သဲကဲြေအာင္ သတိျပဳရေပမည္။ သုိ႔ရာတြင္ စာအေရးအသား ငုံးတိတိျပတ္ေတာင္း ေတာင္းျဖစ္လွ်င္ ျဖစ္ပါေစ၊ ဝါက်တုိတုိႏွင့္ တိက်မွန္ကန္ေအာင္ ေရးသားက ဘာသာျပန္ေကာင္း ျဖစ္ႏုိင္ေပသည္။
ယခုအခါ အဂၤလိပ္ကုိမူတည္က ဘာသာျပန္ေနၾကသျဖင့္ အဂၤလိပ္စာႏွင့္ ျမန္မာစာကုိ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ ေစလုိသည္။ အဂၤလိပ္စာႏွင့္ ျမန္မာစာတုိ႔တြင္ ကတၱား၊ ဝါဇက၊ ကံစသည္တုိ႔မွာ အထားအသုိ မတူ သည္သာမက အဂၤလိပ္စာတြင္ နာမ္စားကုိ အသုံးမ်ားသေလာက္ ျမန္မာစာတြင္ နာမ္စားကုိ အသုံးမ်ား သည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ အဂၤလိပ္စာတုိင္း နာမ္စားကုိ ထည့္သြင္းပါကလည္း ရယ္စရာပင္ေကာင္းေန ေတာ့မည္။ သုိ႔ရာတြင္ သူ႔ေနရာႏွင့္သူ နာမ္စားမ်ားကုိ သုံးျခင္းျဖင့္ အာ႐ုံျပတ္ေတာ့မည့္ စကားဆက္ မ်ားကုိ ျပန္လည္ေဖာ္ေပးရန္ လုိအပ္လွေပသည္။
ဘာသာျပန္ရာတြင္ “ကုိ္ယ့္ငါးခ်ဥ္ ကုိယ္ခ်ဥ္” ဆုိဘိသကဲ့သုိ႔ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ ေကာင္းေန၍ မၿပီးေသး။ သူတစ္ပါးေကာင္းဖုိ႔ လုိေပေသးသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘာသာျပန္ဆုိရာတြင္ မိမိစာကုိအျခား လူတစ္ ေယာက္အျမင္ျဖင့္ ၾကည့္ေပးပါ။ ဘာသာျပန္၏တန္ဖုိးမွာ ဖတ္သူ၏ နားလည္လြယ္မႈ၌ တည္ေၾကာင္း သတိျပဳပါ။
မည္သည့္စာေပမဆုိ ဘာသာျပန္ျခင္းျဖင့္ ျပည့္စုံႂကြယ္ဝလာ၏။ ပါဠိမွ ျမန္မာျပန္ဆုိရာ၌ ပါဠိဘာသာ ကုိ ျမန္မာဘာသာက ငုံႏုိင္သျဖင့္ ျမန္မာစာတန္ဖုိး တုိးတက္ခဲ့သည္။ ယခု အဂၤလိပ္မွ ျမန္မာျပန္ဆုိရာ တြင္ အဂၤလိပ္ဘာသာကုိ ျပန္ငုံမိျခင္းျဖင့္ ျမန္မာစာမ်ားစြာ တုိးတက္ေပဦးမည္။

ဘာသာျပန္လုပ္ငန္းကုိ ထေျမာက္ေအာင္ျမင္စြာ လုပ္ကုိင္ျခင္းျဖင့္ ျမန္မာစာေပ တုိးတက္ႀကီးပြားမႈကုိ ေကာင္းစြာ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ပါေစဟု ဆုေတာင္းပါေၾကာင္း။

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

ပညာေရးရဲ႕အႏွစ္ (ပညာေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလိုသူေတြ သတိထားရမယ့္ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ပညာေရးအေျခအေန...)

အေမရိကန္ထိပ္တန္းတကၠသုိလ္ေတြ တက္ေရာက္ႏုိင္မယ့္အခြင့္အေရး

အေမရိကန္ထိပ္တန္းအစုိးရတကၠသုိလ္ေတြကုိ အေျခခံပညာ အထက္တန္း ဒါမွမဟုတ္ iGCSE ဒါမွ မဟုတ္ American High School Diploma နဲ႔တကၠသုိလ္ဘဲြ႕ရရွိ ေအာင္ျမင္ထားသူေတြ SAT, GRE, GMAT မလုိဘဲ Bachelor ဘဲြ႕နဲ႔ Master ဘဲြ႕ေတြ တက္ေရာက္သင္ယူႏုိင္မယ့္ အခြင့္အေရးရွိပါတယ္။

အေျခခံပညာအထက္တန္း ဒါမွမဟုတ္ GCE-Level/iGCSE ဒါမွမဟုတ္ American High School Diploma ကုိ GPA 2.0 (Grade C) နဲ႔ အထက္ေအာင္ျမင္ၿပီးသူ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေတြအေနနဲ႔ SAT မလုိဘဲ IELTS 5 ဒါမွမဟုတ္ TOEFL 60 iBT ရရွိထားရင္ အေမရိကန္ Marshall တကၠသုိလ္ကုိ တက္ေရာက္ႏုိင္မယ္။ GPA 2.5 (Grade C) အထက္နဲ႔ IELTS 5.5 ဒါမွမဟုတ္ TOEFL 60 iBT နဲ႔ အထက္ ရထားရင္ေတာင္ ဖလုိရီဒါတကၠသုိလ္၊ သီအုိဂြန္ျပည္နယ္ တကၠသုိလ္ေတြကုိ တက္ေရာက္ ႏိုင္မယ္။

ေကာ္လုိရာဒုိျပည္နယ္ တကၠသုိလ္မွာ အင္ဂ်င္နီယာဘာသာရပ္ေတြကုိ ေလ့လာလုိသူေတြအေနနဲ႔ GPA 2.75 (Grade နဲ႔အျခားဘာသာရပ္ကုိ တက္ေရာက္လုိသူေတြဟာ GPA 2.5 (Grade C) ရရွိၿပီး IELTS 5.5 ဒါမွမဟုတ္ TOEFL 60 iBT ရရွိရင္ အေမရိကန္ ထိပ္တန္း တကၠသုိလ္ ေတြက ေပးအပ္တဲ့ Bachelor's Degree ေတြကုိ ရရွိႏိုင္မယ့္ လမ္းေၾကာင္းေတြျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာတကၠသုိလ္ဘဲြ႕ရ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေတြဟာ မိမိ တက္ေရာက္တဲ့ ေက်ာင္းေပၚမူတည္ၿပီး GPA လုိအပ္မႈေတြကဲြျပားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ IELTS 6 ဒါမွမဟုတ္ TOEFL 71 iBT ရရွိထားရင္ မာစတာ ဒီဂရီေတြကုိဆက္ၿပီး တက္ေရာက္ႏုိင္မွာ ျဖစ္တယ္။ မာစတာဒီဂရီေတြကုိ တက္ေရာက္လုိသူေတြဟာ Biomedical Engineering, Computer Information System Management, Financial Risk Management စတဲ့ ဘာသာရပ္ေပါင္းမ်ားစြာကုိ ေရြးခ်ယ္သင္ယူၿပီး ဘဲြ႕လြန္ ပညာရပ္ေတြကုိ တက္ ေရာက္ႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ Regional Scholarship ကုိေက်ာင္းလခရဲ႕ ၁၀ ရာခုိင္ႏႈန္းမွ ၃၀ ရာခုိင္ႏႈန္း အထိခ်ီးျမႇင့္မွာျဖစ္ၿပီး ရီဂ်င့္မွ ေလွ်ာက္ထားတဲ့သူေတြကုိ ပထမႏွစ္မွာခ်ီးျမႇင့္တဲ့ Regional Scholar-ship ေတြကုိ ရရွိႏုိငမယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ တက္ေရာက္ႏုိင္တဲ့ ဘာသာရပ္ေတြက စီးပြားေရး၊ အင္ဂ်င္နီ ယာ၊ ကြန္ပ်ဴတာ၊ ပညာေရး၊ Agriculture, Forestry, Liberal Arts, Natural Science, Arts and Sciences ဘာသာရပ္ေတြကုိ သင္ယူႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

ေကာ္လုိရာဒုိျပည္နယ္ တကၠသုိလ္၊ ေအာ္ရီဂြန္ျပည္နယ္တကၠသုိလ္၊ ေတာင္ဖလိုရီဒါတကၠသုိလ္၊ Marshall တကၠသုိလ္ေတြရဲ႕ တာဝန္ခံ Mr.Tyler Nusbaun မွၾသဂုတ္လ ၂၉ ရက္ ညေန ၃း၀၀ နာရီ မွ ၅း၀၀ နာရီအထိ ရီဂ်င့္ပညာေရးကုမၸဏီမွာ တစ္ဦးခ်င္းပညာေရး ေဆြးေႏြးေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ စာသင္ႏွစ္မွာ အေမရိကန္တကၠသုိလ္ေတြကုိ တက္ေရာက္လုိသူေတြဟာ မိမိရဲ႕ပညာေရးဆုိင္ရာ စာရြက္စာတမ္းေတြ၊ IELTS/TOEFL ရမွတ္ေတြနဲ႔အတူ ရီဂ်င့္ပညာေရးကုမၸဏီ ကတစ္ဆင့္ ေလွ်ာက္ထားႏုိင္ပါတယ္။ ပညာေရးေဆြးေႏြးပဲြနဲ႔ ေက်ာင္းေလွ်ာက္ခ်င္ရင္ Regent Consultancy Service ကုမၸဏီ ဖုန္း ၀၉-၅၀၁၉၈၇၀၊ ၀၉-၇၃၂၀၅၃၃၃ ကုိဆက္သြယ္ႏုိင္ပါတယ္။

ေမာ္ဒန္သတင္းဂ်ာနယ္

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

• ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဆီကနဲ႔ သူတုိ႔ဆီက

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဆီကနဲ႔ သူတုိ႔ဆီက

• 
  
• 

Details

Category: သူ႔အျမင္

Published on Saturday, 17 August 2013 16:30

Written by ကုိမာေက်ာ

"ဆရာမတုိ႔ သက္သက္ညႇာညႇာလုပ္ၾကပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လည္း အလြတ္မရ၊ ဆရာမတုိ႔လည္း မလြတ္ မရတဲ့ စာေတြမုိ႔လုိ႔ပါခင္ဗ်ာ"

တကၠသုိလ္တစ္ခုမွာ ကၽြန္ေတာ္စာေမးပဲြခန္းေစာင့္ ႀကီးၾကပ္ေရးမွဴးခ်ဳပ္တာဝန္က်စဥ္က ႀကံဳခဲ့ရတာပါ။ စာေမးပဲြခန္းမရဲ႕ နံရံထက္က Blackboard ေပၚမွာ ဘယ္ေက်ာင္းသား လက္စြမ္းျပထားတယ္မသိပါ ဘူး။ ေျမျဖဴခဲနဲ႔ေရးထားတာ။ သူတို႔ေတြဘုိလုိသင္ရတဲ့ စာေတြပုဒ္ေရမ်ားမ်ား မက်က္ႏုိင္လုိ႔ စာေမးပဲြ ခန္းထဲမွာ မုိက္ခ႐ုိဘာဂ်ာနဲ႔ ကူးခ်ဖုိ႔ႀကိဳးစားတာကုိ အခန္းေစာင့္ဆရာမမ်ားက သက္ညႇာခြင့္ေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိထားတာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေက်ာင္းသားေတြမဝင္ခင္ ခပ္ျမန္ျမန္ ဖ်က္ပစ္လုိက္ရပါတယ္။ စာပါအေၾကာင္းအရာ မွန္ေနေပမယ့္ ဒီအတုိင္းထားလုိ႔ မျဖစ္ဘူးေလ။ "ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ပညာသင္ၾကားေရး ကုိ ထိခုိက္ေစမႈ" ဆုိတာႀကီးက ရွိေနတယ္မဟုတ္လား။ အဲသည္စာေလးကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ေက်ာင္း သားေတြ ဆူဆူပူပူျဖစ္မွျဖင့္ "မည္သူ႔တြင္ တာဝန္ရွိသနည္း" ႀကီးက ကုိယ့္ထမင္းအုိးေလးကုိ အမႈန္႔ ျဖစ္သြားေအာင္ လုပ္ပစ္ႏုိင္တာခင္ဗ်။ တကၠသုိလ္ေတြမွာ ေက်ာင္းသားကုိ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဆရာကုိျဖစ္ျဖစ္ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ႏြယ္ၿပီး "တက္ႂကြတဲ့ၾကက္ဖ" လုပ္တယ္ထင္ရင္ အခ်ိန္မေရြးဆဲြစိလုိ႔ရတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ ႀကီးေပါ့ခင္ဗ်ာ။

အလ်ဥ္းသင့္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ့္ႀကံဳခဲ့ရတာေလးတင္ျပပါရေစ။ နယ္စပ္နဲ႔နီးတဲ့ တုိင္းၿမိဳ႕ႀကီးရဲ႕ တကၠသုိလ္ တစ္ခုမွာ တာဝန္က်ခဲ့စဥ္က ျဖစ္ခဲ့တာပါ။ အေဝးသင္ေက်ာင္းသားေတြကုိ အနီးကပ္ဆယ္ရက္ပုိ႔ခ် ခ်ိန္မွာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ပုိ႔ခ်ရတာက ဒႆနေဗဒ။ ဒီေတာ့ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ၿငိတဲ့အေတြးေတြ၊ အသံေတြေရာပါ တတ္တာကုိး။ ကၽြန္ေတာ့္အထာကုိလည္းသိေနတဲ့ တကၠသုိလ္ရဲ႕ အဓိပတိႀကီးက အစီအစဥ္ရွိရွိႀကံ စည္လုိက္တာပါ။ ဘာမွ်မေတြးမသိတဲ့ကၽြန္ေတာ္က အာေဘာင္အာရင္း သန္သန္နဲ႔ လက္ခ်ာေတြ စြတ္ေပးေလေတာ့ ကြက္တိဝင္သြားတာပါပဲ။ ဆယ္ရက္အတြင္း ေရွ႕ဆုံးတန္းကထုိင္တဲ့ ေက်ာင္းသား ရဲ႕ လြယ္အိတ္ထဲက အသံဖမ္းစက္ထဲမွာ ကၽြန္ေတာ့္လက္ခ်ာသံေတြ တိတ္ေခြႏွစ္ေခြစာ အျပည့္မွတ္ တမ္းဝင္သြားပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအသံကုိ စာနဲ႔ျပန္ကူးၿပီး အဆင့္ဆင့္ခ်ဲ႕ကားလုိ႔ အဲဒီတုိင္းၿမိဳ႕ႀကီးရဲ႕ လုပ္ပုိင္ခြင့္အရွိဆုံး "ေဆြးေႏြးစရာရွိလုိ႔ ခဏလုိက္ခဲ့ပါ" အဖဲြ႕ဆီတင္ျပတုိင္ၾကားခံရ၊ အလုပ္ျပဳတ္ ေထာင္က်၊ မိသားစု ဘဝဒုကၡပင္လယ္ေဝကိန္းဆုိက္ပါေတာ့တယ္။ မုိးထဲ ေလထဲခုႏွစ္တန္းတက္ေန တဲ့ သားေလးနဲ႔ ႏုိ႔ျဖတ္ခါစ သမီးေလးကုိၾကည့္ၿပီး ရင္နဲ႔မခ်ိေအာင္ခံစားခဲ့ရတဲ့ေန႔ေတြညေတြဟာ လခ်ီ ၾကာခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဘုရားမွတစ္ပါး အားကုိးရာမရွိခဲ့ပါဘူး။ ျပဳခဲ့သမွ် ေကာင္းမႈေတြကုိ ေန႔စဥ္ ေမတၱာပုိ႔အမွ်ေဝသစြာ အထပ္ထပ္ဆုိရင္း မေကာင္းႀကံစည္သူရဲ႕ေဘးရန္က လြတ္ေအာင္ဘုရားမွာပဲ ဆုေတာင္းရပါေတာ့တယ္။ ဒီမွာတင္ ကၽြန္ေတာ္ကံေကာင္းသြားတယ္ထင္ပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ စစ္ေဆး ဆဲကာလမွာပဲ အဲဒီတုိင္းၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး မီးေလာင္လုိ႔ႏုိင္ငံျခားကုမၸဏီဆယ္ခုေလာက္ပါ မီးထဲပါကုန္ၿပီး အဲဒီတုန္းက ျမန္မာျပည္မွာ ဆုံး႐ႈံးမႈအမ်ားဆုံး မီးေဘးႀကီး ျဖစ္ခဲ့ပါေလေရာ၊ မေရွးမေႏွာင္းမွာပဲ ထပ္ တစ္ခါ ႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႕အႀကီးအက်ယ္ဆုံး နန္းက်ဘုရင္ ေဆြေတာ္ေျမးေတာ္ေတြ နရသိရ္နန္းမွာ ကၽြန္းဒဏ္ႀကိဳးဒဏ္ေတြစံကုန္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔တုိင္းၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးရဲ႕ အရွင္သခင္ေတြပါ ကုိင္းဖ်ားခတ္ခံ ရလုိ႔ ထိပ္တန္းအဖဲြ႕အစည္းေတြ ဖ႐ုိဖရဲျဖစ္ကုန္ပါေတာ့တယ္။ မီးေဘးနဲ႔ မင္းေဘးအ႐ႈပ္အေထြးႀကီး ၾကားမွာပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကိစၥက ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။ (အဲဒီကာလေတြက နည္းျပဆရာ ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ေမာ္ကြန္းထိန္းတစ္ေယာက္ဟာ ျပန္လည္ေျဖရွင္းခြင့္မရဘဲတာဝန္က ရပ္စဲထုတ္ ပယ္ခံလုိက္ရတဲ့ ျဖစ္စဥ္ကလည္း ရွိထားေလေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔မိသားစုဘယ္ေလာက္ေသာကေဝ လုိက္မလဲဆုိတာ ႀကံဳဖူးသူေတြခံစားမိမွာပါ) အဲသေလာက္ ေျခာက္ျခားဖြယ္ရာ ကာလႀကီးဟာ ကၽြန္ ေတာ္တုိ႔ အဆင့္ျမင့္ပညာရပ္ဝန္းႀကီးမွာ အားေကာင္းစြာလႊမ္းၿခံဳခဲ့ဖူးပါတယ္။ စုိးထိတ္စရာ အရိပ္မည္း ႀကီး အုပ္စုိးထားသလုိေပါ့။

တစ္ဖက္မွာေတာ့ လူတစ္ဦးခ်င္းစီ လြတ္လပ္စြာယွဥ္ၿပိဳင္ရင္း ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္လာရမယ့္ လူ႔စြမ္းအား အရင္းအျမစ္ေတြကုိ အာဏာပုိင္ေတြက စီမံခ်က္ခ်အုပ္စီးၿပီး မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ရွင္သန္ထက္ျမက္ေရး၊ သုေတသနဖြံ႕ၿဖိဳးေရး၊ ျပည္တြင္းပါရဂူေတြ ေပါမ်ားစြာ ထုတ္လုပ္ေရး စသျဖင့္ေတြမွာ ယႏၲရားဆန္ အသြင္သဏၭာန္ ဦးစားေပးလုပ္ငန္းေတြလည္း အရွိန္အဟုန္နဲ႔လည္ပတ္လုိ႔ေနပါတယ္။ အာဏာပုိင္ ေတြ ေမာင္းႏွင္လုိက္တဲ့ "ျမန္မာအားကစား ကမ႓ာကုိလႊမ္းမုိးရမည္" ဆုိတာႀကီး ဘယ္ေရာက္သြားမွန္း မသိရတာကလည္း အေတာ့္ကုိ အံ့အားသင့္စရာပါ။ က႑တုိင္းဟာ အလုံးစုံေနာက္ဆုတ္သြားခဲ့ရၿပီး ႏုိင္ငံဘ႑ာေတြ ေလလြင့္ဆုံး႐ႈံး "ထားစရာမရွိတဲ့လူတစ္စုနဲ႔" "စားစရာမရွိတဲ့ ျပည္သူလူထု" ရယ္လုိ႔ ေဝါဟာရအသစ္ေတြ ေပၚထြက္လာ။ "အလုပ္ျဖစ္ေရး" ဦးစားေပးရာကေန အာဏာရွင္စနစ္ဆုိး "အဘ" မုိးေတြႀကီးခဲ့လုိ႔ "အျဖစ္လုပ္" တဲ့ရလဒ္ေတြ သီးပြင့္လာခဲ့ရ။ ဒါေၾကာင့္ ဦးစားေပးရာကေန အတုေတြခ်ည္းျဖစ္ခဲ့တာေၾကာင့္ မ်ဳိးဆက္သစ္မ်ားစြာမွာ အတတ္အသိပညာသာမက ကုိယ္က်င့္ တရား၊ ကုိယ္ခံအားေတြပါ ယုတ္ေလ်ာ့က်ဆင္းရင္း အဖက္ဖက္က ဆုတ္ယုတ္သြားရတဲ့ အခ်ိန္ေတြ၊ ေငြေတြ၊ စြမ္းအားအရင္းအျမစ္ေတြကုိ ႏွေျမာတသျဖစ္မိရပါတယ္။

တကၠသိုလ္ေတြမွာ အဲဒီေခတ္တစ္ေလွ်ာက္လုံးနဲ႔ ယေန႔ကာလပညာေရးအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြ ဘာေတြကုိမ်ား ေၾကာက္ေၾကာက္႐ြံ႕႐ြံ႕ (ဒါမွမဟုတ္) ေမွ်ာ္ေမွ်ာ္လင့္လင့္နဲ႔ လုပ္ေနၾကံရပါသလဲ။ ဆရာ၊ ဆရာမေတြက သုေတသနေတြ လုပ္ေဆာင္ေနၾကၿပီး ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေတြက စာတမ္းေတြ တင္ၾကရပါတယ္။ Paper Work အေနနဲ႔ၾကည့္ရင္ေတာ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြလုပ္ၾကတဲ့ သုေတသနေတြ ဟာ ႏုိင္ငံအတြက္ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ ႏုိင္ငံေရး၊ အက်ဳိးျပဳမႈ (Contribution to the National Interest) ကုိယ္တုိင္အသစ္ေဖာ္ထုတ္ ေတြ႕ရွိမႈ (Origi-nality, Non duplication) နဲ႔ ဘာသာရပ္အ တြက္ အက်ဳိးျပဳမႈ (Contribution to the Subject) ေတြျဖစ္လာေစရမယ္။ ေက်ာင္းသားေတြ စာတမ္း တင္ၾကရတာကေတာ့ တီထြင္ႀကံဆမႈ (Innovation) ခဲြျခမ္းစိတ္ျဖာေလ့လာမႈ (Analysis) ေဝဖန္သုံး သပ္ေတြးေခၚမႈ (Critical Thinking) စီမံခန္႔ခဲြမႈ (Management) ဆုံးျဖတ္မႈ (Decision Making) နဲ႔ ဘာသာစကား (Language) စတဲ့ ကၽြမ္းက်င္မႈေတြ စြမ္းရည္ေတြ ေလ့က်င့္ျပည့္စုံေစရမယ္။ စသျဖင့္ အသီးသီး မူခ်ျပ႒ာန္းထားပါေလရဲ႕။ အလြန္ေကာင္း၊ အေကာင္းလြန္တဲ့ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားပါပဲ။ ေကာင္း ျခင္းဆုိတာ အားလုံးအတြက္ ဆုလာဘ္အျဖစ္ ႏုိင္တာမုိ႔ေကင္း၊ သင့္၊ ညံ့ရယ္လုိ႔ ရွိခဲ့ရတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ မအူပင္ေရႊတကၠသုိလ္ႀကီးမွာ ၂၀၁၂ကေန၂၀၁၃ ထိ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေပါင္း (၁၁၅,၅၇၀) ဦးတက္ေရာက္ပညာသင္ၾကားခဲ့ရာက ထူးခၽြန္ၿပီးတကၠသုိလ္မွာ ဆရာ ျပန္ျဖစ္သူခုႏွစ္ဦး။ စစ္ဗိုလ္တစ္ဦးနဲ႔ ၿမိဳ႕နယ္အဆင့္အႀကီးအမွဴးတစ္ဦးတုိ႔ကုိ စြမ္းရည္အျပည့္ဆုံးအျဖစ္ ေမြးထုတ္ႏုိင္ခဲ့တာ သမုိင္းအရွိပါပဲ ခင္ဗ်ား။ ဒီတကၠသုိလ္အတြက္ ဆယ္စုႏွစ္တစ္စုဟာ ႏုိင္ငံ့ဘ႑ာနဲ႔ ေက်ာင္းသားမိဘေတြရဲ႕ ေခၽြးနဲစာ ေငြေၾကးဥစၥာေတြ ဘယ္ေလာက္ျမဳပ္ႏံွကုန္ဆုံးခဲ့ရၿပီး လူသားအရင္း အျမစ္ဘယ္ႏွစ္ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ ဖြံ႕ၿဖိဳးခဲ့တယ္ဆုိတာ လက္ခ်ဳိးေရတြက္လုိ႔ရၾကမွာပါ။ အေရအတြက္ ကုိဦးတည္ခဲ့တဲ့ ပညာေရးဟာ အရည္အခ်င္းပါမလာတာကုိ စတာလႊတ္ကတည္းက သိၾကပါလ်က္နဲ႔ ဇြတ္တုိးတဲ့ မုိက္ျပစ္အတြက္အခုေတာ့ တစ္စုံတစ္ရာ ျဖစ္ထြန္းလာခဲ့ပါၿပီဗ်ာ။

"ေက်ာင္းမွန္မွန္တက္။ စာေတြခက္၊ ေက်ာင္းသားဦးေႏွာက္ပ်က္" "ေက်ာင္းမွန္မွန္ေျပး၊ စာနဲ႔ေဝး၊ ေက်ာင္းသားဦးေႏွာက္ေအး" တဲ့ တတိယႏွစ္ စာသင္ခန္းရဲ႕ Blackboard ေပၚမွာ ေရာင္စုံေျမျဖဴနဲ႔ လွပစြာေရးထားတဲ့ စာသားေလးပါ။ ကိတ္မုန္႔တစ္လုံးကုိ အားရပါးရ ကုိက္ေနတဲ့ ပါေမာကၡရဲ႕ Carica-ture ႐ုပ္ေျပာင္ပုံနဲ႔ တဲြေရးထားတာခင္ဗ်။ ကိတ္မုန္႔ကုိေတာ့ "75% Cake" လုိ႔ အမည္ေပးထားပါ တယ္။ ေက်ာင္းေျပးျပန္ရင္လည္း ေက်ာင္းတက္ရက္ 75% မျပည့္မီလုိ႔ စာေမးပဲြေျဖဆုိခြင့္မရဘဲ ပါေမာကၡဌာနမွဴးစားတာ ခံရဦးမယ္ဆုိတဲ့အျပကေလးပါ။ ဘယ္လုိပဲအဓိပၸာယ္ဖြင့္ဖြင့္ အလြန္ရွင္းလွတဲ့ အျမင္တစ္ရပ္ကုိ တတိယႏွစ္သခ်ၤာေမဂ်ာ ေက်ာင္းသားက သုံးသပ္ရင္ဖြင့္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ပညာေရးႀကီးခုတ္ရာတစ္ျခား ရွရာတစ္လဲြျဖစ္ေနခ်ိန္မွာေတာ့ အာဆီယံေဒသအတြင္းက မေလးရွားႏုိင္ငံမွာ ပညာေရးအသုံးစရိတ္ကုိ ႏုိင္ငံေတာ္ဘတ္ဂ်က္ရဲ႕ ၆၆ ရာခုိင္ႏႈန္းထိ သုံးစဲြခြင့္ေပးၿပီး ဆုိင္ရာေက်ာင္းေတြနဲ႔ တကၠသုိလ္ေတြရဲ႕ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးေတြ၊ Chancellor ေတြလက္ထဲကုိ တုိက္႐ုိက္အပ္ပါသတဲ့။ အေျခခံတုိ႔ အဆင့္ျမင့္တုိ႔ဆုိတဲ့ ဦးစီးဌာနေတြလည္း မရွိဘူးလုိ႔ဆုိပါတယ္။ တစ္ႏုိင္ငံလုံးမွာမွ အစုိးရတကၠသုိလ္က ေလးခုတည္းပဲ ရွိတယ္ဆုိတာကလည္း မွတ္သားေလာက္စရာ ပါ။ ၿပီးေတာ့ဆရာတစ္ေယာက္ဟာ သုေတသနစာတမ္း ေဟာတစ္ေစာင္ ေဟာတစ္ေစာင္တင္ေနႏုိင္မွ ထမင္းစားလက္မွတ္ အသက္ရွည္ပါသတဲ့။ အဲသလုိမွမလုပ္ႏုိင္ရင္ လာရာလမ္းကုိ ျပန္ေတာ့ဆုိ။ ပုိၿပီး မွတ္သားစရာေကာင္းတာက သုေတသနလုပ္ငန္းအတြက္ တကၠသုိလ္ဆရာ၊ ဆရာမေတြကုိ ထုိက္ ထုိက္တန္တန္ေထာက္ပံ့ျခင္းပါပဲ။ ဆရာတစ္ေယာက္ဆုိရင္ မေလးရွားရင္းဂစ္ 1.2 million ေတာင္းခံပါ သတဲ့။ Chancellor ကေခၚေတြ႕ၿပီး ေတာင္းတာထက္ပုိေပးမယ္။ စာတမ္းဘယ္ႏွေစာင္ တင္ေပးမလဲ လုိ႔ ေမးတယ္ဆုိပဲခင္ဗ်။ အားရစရာေကာင္းလုိက္တာ။ ပုံမွတ္စာတမ္းေတြ တင္ရာမွာလည္း Q-1 အဆင့္မီစာတမ္းဆုိရင္ ရင္းဂစ္ ၆၀၀၀ (ျမန္မာေငြ ၁၈ သိန္းတိတိ) ခ်ီးျမႇင့္ပါသတဲ့ (ဆရာတစ္ေယာက္ ဆုိရင္ တစ္ႏွစ္အတြင္း Q-1 အဆင့္စာတမ္းဆယ္ေစာင္တင္ႏုိင္လုိ႔ ျမန္မာေငြသိန္း တစ္ရာ့ရွစ္ဆယ္နဲ႔ ညီတဲ့ ရင္းဂစ္ ၆၀၀၀၀ ရသြားၿပီး မာစီဒီးကားႀကီး ဝယ္စီးသတဲ့ဗ်ာ။ အားက်ဖြယ္ေကာင္းပုံ ေျပာပါ တယ္။

သူတို႔ဆီမွာ ပညာရွင္ကုိ အသက္မကန္႔သတ္ဘဲ ႀကီးသည္ငယ္သည္မဟူ အရည္အခ်င္း (သုေတသန စာတမ္းေရးႏုိင္စြမ္း) နဲ႔ခ်ီးေျမႇာက္တာမုိ႔ အခ်ိန္မေရြးအထြတ္အထိပ္ ေရာက္သြားႏုိင္သလုိ ေဘးလည္း ေရာက္သြားေစႏုိင္ပါသတဲ့ဗ်။ ေဆာင္ပုဒ္ကုိက "You! Publish or Pernish" (မင္းသုေတသနလုပ္မွာ လား-ညံ့ဖ်င္းၿပီး ထြက္သြားမွာလား) တဲ့ခင္ဗ်ာ။ ကန္ထ႐ုိက္စနစ္နဲ႔ ခန္႔ထားတဲ့ တကၠသုိလ္ဆရာ၊ ဆရာ မ ရာထူးအတုိး အေလွ်ာ့ကိစၥကုိလည္း ေက်ာင္းသားရဲ႕ အဆုံးအျဖတ္ (Confidential Vote) နဲ႔ပဲ တုိင္းတာျပန္တာမုိ႔ ဆရာေတြညာလုိ႔ မရေတာ့တဲ့အတြက္ သူတုိ႔ရဲ႕ပညာေရးဟာ အဆုတ္မရွိ အတုိး ခ်ည္းပဲ ႀကံဳရေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။ ေက်ာင္းသားေတြမွာလည္း Semester တစ္ခုကုိ စာေမးပဲြႏွစ္ႀကိမ္နဲ႔ တစ္ႏွစ္မွာ Semester ႏွစ္ခုအျပည့္တက္ရၿပီး ေအာင္မွတ္က ၆၀ ရာခုိင္ႏႈန္းတဲ့ခင္ဗ်။ စာေမးပဲြေျဖရင္ လည္း ဆရာကေမးခြန္းေပးၿပီး ထြက္သြားပါေရာတဲ့။ တစ္ခန္းလုံးကုိ အေပါက္ဝကေန စာေရးမတစ္ ေယာက္က ေစာင့္ၾကည့္ေနၿပီး စကားေျပာသူ၊ စာကူးခ်သူတုိ႔ မွတ္ထားလုိက္တာပါပဲတဲ့ေလ။ ေက်ာင္း သားကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ထားပုံကလည္း နည္းယူဖြယ္ရာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဆီမွာေတာ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြရဲ႕ သုေတသနဆုိင္ရာ ကိစၥေတြနဲ႔ အရည္အခ်င္းအတက္အက် တုိင္းတာ အကဲျဖတ္ခ်က္ေတြေရာ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ျပဳမႈလုပ္ေဆာင္မႈေတြေရာဟာ လက္ေတြ႕ဘဝထဲကုိ ေရာက္မလာ ႏုိင္႐ုံမွ်မက တကၠသုိလ္က အဆင့္ျမင့္ပညာဆုိတာ ကုိယ္တုိင္ေတာင္ ရွင္းမျပတတ္ေအာင္ ျဖစ္ေနၾက ရတာျမင္ေနရေတာ့ မွန္းခ်က္နဲ႔ႏွမ္းထြက္စံ လဲြေနၿပီလုိ႔ထင္ရပါေတာ့တယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ မေျပး ေသာ္ကန္ရာရွိဆုိသလုိ ပုိးသာကုန္ ေမာင္ပုံေစာင္း မတတ္ပညာေရးႀကီးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဆီမွာ ဒီကေန႔ထက္ထိ ပန္းပန္လ်က္ပါပဲခင္ဗ်ား။

လူထုပုံရိပ္သတင္းဂ်ာနယ္

Vol(1), No(46), AUGUST 16, 2013

(ေမာကၡပညာေရးမဂၢဇင္းမွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>