ေအာင္ပြဲ

ပညာပါရမီကုသိုလ္ျပဳအဖြဲ႔မွ ဦးစီး၍ ဖြင့္လွစ္ေသာ(၁၀)ႀကိမ္ေျမာက္ မိုးကုတ္ဝိပႆနာတရားစခန္းပြဲ ကို ေအာက္ပါအလွဴရွင္တို႔က လွဴဒါန္းခဲ့ပါေသာေၾကာင့္ အခက္အခဲမရွိ ေအာင္ျမင္စြာ ၿပီးခဲ့ပါသည္။
အရုဏ္ဆြမ္းအလွူရွင္မ်ားစာရင္း
၁။ ဦး၀င္းေဌး+ေဒၚတင္ဥ၊ သမီး-မခ်ဳိမာ၀င္းမိသားစု၊ ေခ်ာင္းျဖဴေက်းရြာ၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၂။ ဦးတင္ေအး+ေဒၚသန္းဆင့္မိသားစု၊ေအာင္ေဇယ်ာရပ္၊မေကြး။
၃။ ဦးေကာင္းလွ+ေဒၚလွရင္ မိသားစု၊ ႏြားကူးေက်းရြာ၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၄။ ေဒၚခိုင္ခိုင္ေအး၊ သမီး မေရႊရည္ထြန္း မိသားစု၊ ျမင္းကင္းေက်းရြာ၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၅။ ဗိုလ္ႀကီး ျမခ်မ္းသာဦး(ၿငိမ္း)+ေဒၚ၀ါ၀ါလြမ္း၊ သား-ေမာင္ရဲရင့္လြမ္း မိသားစု၊ေအာင္ေစတနာ စီ-၁၁လမ္း၊မေကြးၿမိဳ႕။
၆။ ဦးေက်ာ္စိုးေ၀+ေဒၚေအးေအးေအာင္၊သမီး- မယူမီလင္းသန္႔ မိသားစု၊ားတိုင္ကန္ရြာ၊ မေကြးၿမိဳ႕။

ေန႔ဆြမ္းအလွူရွင္မ်ားစာရင္း
၁။ ဆရာ/မမ်ား၊ ေလ့က်င့္ေရးအလယ္တန္းေက်ာင္း၊ မေကြးပညာေရးေကာလိပ္၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၂။ ေဒၚတင္ေထြး၊ သား-ဦးျမင့္ေမာင္+ေဒၚညိဳေထြး မိသားစု၊ ျမင္းကင္းေက်းရြာ၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၃။ ဦးေန၀င္း+ေဒၚလွလွ မိသားစု၊ ရန္ကင္းရပ္၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၄။ ဦးစိုးေအာင္+ေဒၚထက္၀င့္၀ါေက်ာ္၊ သမီး-မခင္စိုးသာ မိသားစု၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၅။ ဗိုလ္ႀကီး ျမခ်မ္းသာဦး(ၿငိမ္း)+ေဒၚ၀ါ၀ါလြမ္း၊ သား-ေမာင္ရဲရင့္လြမ္း မိသားစု၊ေအာင္ေစတနာ စီ၁၁လမ္း၊မေကြးၿမိဳ႕။
အခ်ဳိပြဲအလွူရွင္မ်ားစာရင္း
၁။ ဦးဟန္စိန္+ေဒၚေအးဟန္ မိသားစု၊ ႏြားကူးေက်းရြာ၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၂။ ဦးရဲမ်ဳိး၊ ျပည္ေတာ္သာလမ္း၊ ပြဲႀကိဳရပ္၊မေကြးၿမိဳ႕။
၃။ ေဒၚၾကင္ဆိုင္ မိသားစု၊ ႏြားကူးေက်းရြာ၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၄။ ဦးဗိုလ္၀င္း+ေဒၚခင္ခင္ေလး မိသားစု၊ ပြဲႀကိဳရပ္၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၅။ ဦးမ်ဳိးသာခ်စ္+ေဒၚေစာျမတ္သႏၱာ၀င္း၊ ေအာင္ေစတနာ စီ-၁၁လမ္း၊ မေကြးၿမိဳ႕။
အေဖ်ာ္ရည္အလွူရွင္မ်ားစာရင္း
၁။ ဦးတင္ေအး+ေဒၚသန္းဆင့္ မိသားစု၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၂။ ဦးမ်ဳိးသာခ်စ္+ေဒၚေစာျမတ္သႏၱာ၀င္း၊ ေအာင္ေစတနာ စီ-၁၁လမ္း၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၃။ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္ ေအာင္ေစတနာ စီ-၁၁လမ္း၊ မေကြးၿမိဳ႕။
န၀ကမၼအလွဴရွင္မ်ားစာရင္း
၁။ ဦးမ်ဳိးသာခ်စ္+ေဒၚေစာျမတ္သႏၱာ၀င္း၊ ေအာင္ေစတနာ စီ-၁၁လမ္း၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၂။ ေဒၚေကသီခိုင္ တည္ေဆာက္ေရး(၃)၊ ဆည္ေျမာင္း၊မေကြးၿမိဳ႕။
၃။ ေဒၚ၀ိုင္ၾကည္ မိသားစု၊ အုတ္ဖိုေက်းရြာ၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၄။ ေဒၚမွ်င္ မိသားစု၊ ျမင္းကင္းေက်းရြာ၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၅။ ေဒၚၾကင္တုတ္ မိသားစု၊ ျမင္းကင္းေက်းရြာ၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၆။ ေဒၚေအးေအးညြန္႔ မိသားစု၊
၇။ ေဒၚခင္လွိဳင္ မိသားစု၊ ေအာင္ေစတနာ၊ မေကြးၿမိဳ႕။
၈။ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္
ေအာင္ေစတနာ(စီ)ရပ္၊ မေကြးၿမိဳ႕။

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

သူငယ္တန္းသင္႐ုိးသစ္ ျမန္မာဗ်ည္းအကၡရာ ေလွ်ာ့ခ်မႈဂယက္

သူငယ္တန္းသင္႐ုိးသစ္ ျမန္မာဗ်ည္းအကၡရာ ေလွ်ာ့ခ်မႈဂယက္

• 
• 

Details

Category: ေဆာင္းပါး

Published on Thursday, 04 February 2016 09:33

Written by ေဇာ္မ်ိဳးလိႈင္

‘‘ဥပမာ ကေလးေတြ ေလွကားတက္သင္သလုိပဲ။ ေလွကား အတက္ေစာတဲ့ ကေလးနဲ႔ ေလွကားေနာက္မွတက္တဲ့ ကေလးနဲ႔ ကြၽမ္းက်င္မႈခ်င္းအတူတူပဲ။ အေစာႀကီးစိတ္ပူၿပီး ေလွကားတက္သင္ေပးတဲ့ ကေလးလည္းေနာက္ဆုံးက် ေလွကားတက္ႏႈန္းက ဒီအတုိင္းပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီစာလုံးေတြမပါတာ စိတ္ပူစရာမရွိပါဘူး’’ ဟု သူငယ္တန္းသင္႐ုိးၫႊန္းတမ္း ေရးဆြဲေရးေကာ္မတီ ဥကၠ႒ ေဒါက္တာေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ၾကဴက ေျပာသည္။
  
ျမန္မာ ဗ်ည္းအကၡရာမ်ား ခ်န္လွပ္မည့္ သတင္းထြက္ေပၚလာၿပီးေနာက္ လူမႈကြန္ရက္ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္စာမ်က္ႏွာတြင္
ေဝဖန္ေျပာဆုိမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ သူငယ္တန္းအဆင့္၌သာ ဗ်ည္းအကၡရာ ရွစ္လုံးခ်န္လွပ္ထားျခင္း
ျဖစ္ေၾကာင္း ျပန္လည္ေျဖရွင္းခဲ့ရသည္။
‘‘သူငယ္တန္း (KG) က ပထမတန္းနဲ႔ မူႀကိဳၾကားအတန္းျဖစ္ေနေတာ့ စာဆုိတာကုိ သိပ္မေပးခ်င္ေသးဘူး။ အေရးအသားခက္တဲ့ စာလုံးေတြက ေရးတဲ့ေနရာမွာ ကေလးေတြရဲ႕ ေသးငယ္တဲ့ ႂကြက္သားေတြနဲ႔ မကိုက္ေသးလုိ႔ ခ်န္ခဲ့တာ’’ဟု ၎က ဆက္လက္ရွင္း ျပသည္။
  
သင္႐ိုးၫႊန္းတမ္းႏွင့္ ေက်ာင္းသံုးစာအုပ္ေကာ္မတီက ၁၉၇၂ တြင္ သူငယ္တန္းသင္႐ိုးၫႊန္းတမ္းကို ေရးဆြဲခဲ့ၿပီး ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္ အသံုးျပဳခဲ့ၿပီးေနာက္ လာမည့္ ၂၀၁၆-၁၇ ပညာသင္ႏွစ္၌ သင္႐ိုးၫႊန္းတမ္းအသစ္ကို စတင္ေျပာင္းလဲအသံုးျပဳရန္ စီစဥ္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။
  
အဆုိပါသူငယ္တန္းသင္႐ုိးညႊန္းတမ္းအသစ္တြင္ ျမန္မာဗ်ည္းအကၡရာ (ဃ၊ စ်၊ ဋ၊ ဌ၊ ဍ၊ ဎ၊ ဏ၊ ဠ) တုိ႔ကုိ ခ်န္လွပ္ခဲ့ျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ပညာေရးအသုိင္းအဝုိင္းႏွင့္ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္စာမ်က္ႏွာမ်ား၌ အျငင္းပြားစရာျဖစ္ခဲ့သည္။
  
‘‘မေဖ်ာက္သင့္တဲ့ အစဥ္အလာကုိ ေဖ်ာက္ပစ္လုိ႔မရဘူး။ ေရွး႐ုိးအတုိင္း လက္ခံသင့္တဲ့ အစဥ္အလာကို လက္ခံရမယ္။ ပယ္သင့္တာ ပယ္ရမယ္။ ဒါဆုိ ဒီဗ်ည္း ၃၃ လုံးကုိ ေရွး႐ုိးအစဥ္အလာဆုိၿပီး ပယ္ၾကမွာလား။ ျမန္မာဗ်ည္းအကၡရာ ၃၃ လုံး ေရးဆြဲထားတဲ့ ကားခ်ပ္က ေက်ာင္းသားရဲ႕ လုပ္ငန္းေပးစာအုပ္ထဲမွာ မထည့္ထားဘူး။ သင္ေထာက္ကူပစၥည္း နံရံကပ္အေနနဲ႔ပဲဲ ထည့္ထားတယ္။ ကေလးေတြအတြက္ သင္ၾကားမႈ အခက္အခဲရွိႏုိင္တယ္ဆုိတာ ဘယ္စံႏႈန္း၊ ဘယ္အေပၚမွာ အေျခခံၿပီး သတ္မွတ္တာလဲဆုိတာ အ ခုိင္အမာျပႏုိင္ရမယ္’’ ဟု ျမန္မာဗ်ည္းအကၡရာေလွ်ာ့ခ်သင္ၾကားမႈအေပၚ သေဘာမတူေၾကာင္း အေျခခံပညာဦးစီးဌာနဦးစီးအရာရွိ ဦးေငြတုိးက ေျပာသည္။
  
သူငယ္တန္းသင္႐ိုိးၫႊန္းတမ္းအသစ္တြင္ အရြတ္၊ အဖတ္၌ ျမန္မာဗ်ည္းအကၡရာအားလုံး ပါဝင္ရြတ္ဆုိရမည္ျဖစ္ၿပီး ကေလးသူငယ္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈအေျခအေနေၾကာင့္ (ဃ၊ စ်၊ ဋ၊ ဌ၊ ဍ၊ ဎ၊ ဏ၊ ဠ) စသည့္ ျမန္မာဗ်ည္းအကၡရာရွစ္လုံးကုိ အေရးအသားတြင္ ခ်န္ခဲ့ၿပီး စာသင္ႏွစ္ေနာက္ဆုံးသံုးလ၏ ပထမလ၌ စာလုံးရွစ္လုံး၊ ဒုတိယလ၌  စာလုံးရွစ္လုံးႏွင့္ တတိယလ၌ စာလုံးကုိးလုံးကုိအေရးက်င့္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သင္႐ုိးေရးဆြဲေရးအဖြဲ႕က ဆုိသည္။
  
‘‘ဒီ ဠ၊ ဋ၊ ဌ၊ ဍ စတဲ့ စာလုံးေတြက အေရးအဆြဲခက္တယ္။ ကေလးေတြက သိပ္ငယ္ေသးတယ္။ ကေလးေတြရဲ႕ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈအတြက္ နည္းနည္းေစာေသးလို႔ ခ်န္ခဲ့တာ။ ဒါကုိ ခ်န္ခဲ့တာလည္းျပည္တြင္း၊ ျပည္ပပညာရွင္ေတြ အမ်ားႀကီးညိႇၿပီး ခ်န္ခဲ့တာ။ အရြတ္၊ အဖတ္မွာေတာ့ ‘က’ႀကီး ကေန ‘အ’ အထိ ရေအာင္ ဖတ္သြားမယ္။ အရြတ္၊ အဖတ္မွာ အစဥ္ပ်က္သြားမွာစုိးလုိ႔ တစ္လုံးမွ မခ်န္ဘူး။ ေရးတာကက်ေတာ့အစဥ္ေတြကုိ ေဖာက္ၿပီးေတာ့ လြယ္ကူေသာ စာလုံးေတြကေန စေရးၿပီးေတာ့မွခက္တဲ့ စာလုံးေတြကို တျဖည္းျဖည္းကူးသြားမယ္’’ဟု သူငယ္တန္းသင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းေရးဆြဲေရးေကာ္မတီ ဥကၠဌ ေဒါက္တာ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ၾကဴက ေျပာသည္။
  
ထိုသုိ႔ေျပာင္းလဲအသုံးျပဳမည့္ သူငယ္တန္းသင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းအသစ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ ပညာေရး သုေတသနဦးစီးဌာနမွ သင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းေရးဆြဲေရးအဖြဲ႕က အမ်ားျပည္သူမ်ားအား ရွင္းလင္းျပသမႈ အားနည္းခဲ့ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ယခုကဲ့သို႔ အျငင္းပြားစရာမ်ား ျဖစ္ခဲ့ရသည္ဟု ပညာေရးအသုိင္းအဝုိင္းမွ ပညာရွင္မ်ားက ေထာက္ျပသည္။
  
‘‘သင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းအသစ္မွာ ဗ်ည္းအကၡရာ ရွစ္လုံးကုိ ဘာလို႔ ထည့္မသင္တာလဲဆုိတာကုိ အမ်ားျပည္သူကုိ နားလည္ေအာင္ အက်ယ္တဝင့္ မရွင္းျပခဲ့လို႔ အခုလိုျပႆနာေတြ ေပၚလာတယ္လို႔ျမင္တယ္။ တကယ္တမ္းက သူငယ္တန္း(KG)ကုိ စာမသင္ဘဲပထမတန္းက်မွ စာစသင္မယ့္ ကိစၥကုိ ဆရာတုိ႔လည္း ေထာက္ခံတယ္’’ဟု ေျမာက္ဥကၠလာပၿမိဳ႕ နယ္ရွိ အၿငိမ္းစားအထက္တန္း ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးတစ္ဦးက ေျပာသည္။
  
အဆုိပါသင္႐ုိးသစ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ‘‘သူငယ္တန္း (KG) သင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းသစ္ဆုိင္ရာ အသိပညာေပးျခင္းႏွင့္ ပထမတန္းသင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းဆုိင္ရာ ရွင္းလင္းေဆြးေႏြးပြဲ’’ ကုိ ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ ပညာေရးသုေတသနဦးစီးဌာနမွ သူငယ္တန္းသင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းေရးဆြဲေရးအဖြဲ႕က တုိင္းေဒသႀကီးႏွင့္ ျပည္နယ္အသီးသီးရွိ ၿမိဳ႕မ်ားတြင္ ဇန္နဝါရီအတြင္း က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း အမ်ားျပည္သူထံသုိ႔ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ေရာက္ရွိခဲ့ျခင္း မရွိေသးေပ။
  
‘‘အသစ္သင္မယ့္ သူငယ္တန္းသင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာမွေတာ့ မသိေသးဘူး။ သတင္းစာေတြထဲမွာ ပါတာေလာက္ပဲ သိရတယ္။ သူငယ္တန္းမွာ ကေလးေတြကုိ စာမသင္ရဘဲ ကဗ်ာေတြ၊ ပုံျပင္ေတြနဲ႔ သင္ရမယ္ဆုိတာကုိ သေဘာက်တယ္။ အရမ္းငယ္တဲ့အခ်ိန္မွာ စာမသင္ေစခ်င္ေသးဘူး’’ ဟု လာမည့္ပညာသင္ႏွစ္တြင္ ကေလးငယ္ကို သူငယ္တန္း စတင္ထားရွိမည့္ ဒဂုံေျမာက္ပိုင္းၿမိဳ႕နယ္မွ မိခင္ မသင္ဇာက ေျပာသည္။
  
သူငယ္တန္းသင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းအသစ္ကို ၂၀၁၂ က စတင္ေရးဆြဲခဲ့ၿပီး ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပမွ ေရွးဦးကေလးသူငယ္ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေရးႏွင့္ သူငယ္တန္းပညာေရး ကြၽမ္းက်င္ပညာရွင္မ်ား၊ ပညာေရးပညာရွင္မ်ား၊ ႏုိင္ငံတကာအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ ျပည္တြင္းရွိ အစုိးရမဟုတ္သည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွ ပညာရွင္မ်ား ပါဝင္ေရးဆြဲခဲ့ေၾကာင္း သင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းေရးဆဲြေရးအဖြဲ႕က ဆုိသည္။
  
‘‘သင္႐ုိးဦးေဆာင္ေရးေနတာကလည္း ပညာေရးနဲ႔ Ph.D ရထားတာ သံုးေယာက္ပါတယ္။ သင္႐ုိးကုိ ႏုိင္ငံတကာပညာရွင္ေတြ၊
ျပည္တြင္းပညာရွင္ေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ ဆြဲထားတာ။ ႏုိင္ငံတကာ KG သင္႐ိုးနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံအေျခအေနနဲ႔ကုိခ်ိန္ညွိၿပီး ပညာရွင္ေတြနဲ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္၊ အထပ္ထပ္ ညိႇႏႈိင္းၿပီးေတာ့မွ သင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းအၫႊန္းေဘာင္ အရင္ခ်ရတယ္။ အဲဒါၿပီးမွ သင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းကုိ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ယူၿပီး ေရးဆြဲခဲ့ၾကတာ’’ဟု ေဒါက္တာေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ၾကဴက ေျပာသည္။
  
ေျပာင္းလဲသင္ၾကားမည့္ သူငယ္တန္းသင္႐ုိးသစ္တြင္ ယခင္သင္ၾကားေနသည့္ ဘာသာရပ္ကုိ အေျခခံ၍ အလြတ္က်က္မွတ္မႈအစား ကေလးမ်ားအတြက္ ဘက္စုံဖြံ႕ၿဖိဳးႏုိင္ရန္ စဥ္းစားေတြးေခၚမႈကုိ အေျခခံသည့္ သင္ယူဖြံ႕ၿဖိဳးမႈနယ္ပယ္ ေျခာက္ခုပါဝင္ေအာင္ထည့္သြင္းေရးဆြဲထားေၾကာင္း သူငယ္တန္းသင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းသစ္
ေရးဆြဲသည့္အဖြဲ႕က ဆုိသည္။
  
သင္ယူဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ နယ္ပယ္ ေျခာက္ခုမွာ ကိုယ္စိတ္က်န္းမာျခင္း၊ စာရိတၱ၊ မိတၱႏွင့္ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ျခင္း၊ အျပန္အလွန္ေျပာဆုိဆက္သြယ္ျခင္း၊ သခ်ၤာအေျခခံကုိ စူးစမ္းေလ့လာျခင္း၊ အႏုပညာရသခံစားဖန္တီးျခင္းႏွင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ေလာကကုိ သိရွိနားလည္ျခင္းတုိ႔ျဖစ္သည္။
  
သူငယ္တန္း သင္႐ုိးၫႊန္းတန္းသစ္သည္ စာသင္ႏွစ္ေနာက္ဆုံးသုံးလေရာက္မွသာ စာသင္ၾကားရမည္ျဖစ္ၿပီး ေရးဆြဲရန္ ခက္ခဲသည့္စာလုံးမ်ား (ဃ၊ စ်၊ ဋ၊ ဌ၊ ဍ၊ ဎ၊ ဏ၊ ဠ)ကုိ ခ်န္လွပ္၍ ျမန္မာဗ်ည္းအကၡရာ ၂၅ လုံး၊ အဂၤလိပ္အကၡရာ ၂၆ လုံး ၊ အဂၤလိပ္ကိန္း ဂဏန္း (1 မွ 10 အထိ) ႏွင့္ ျမန္မာကိန္းဂဏန္း (၁ မွ ၂၀ အထိ) သင္ၾကားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သူငယ္တန္းသင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းေရးဆြဲေရးအဖြဲ႕က ဆုိသည္။
  
‘‘ျမန္မာအကၡရာဗ်ည္း ၃၃ လုံးကို KG မွာ သင္တယ္။ သင္တဲ့ေနရာမွာ ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္။  တစ္မ်ိဳးက ဗ်ည္းအကၡရာေတြကုိ ဒါက ကႀကီး၊ ခေခြး ဆုိၿပီးသိေအာင္ သင္ေပးတာ။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးက ေရးတတ္ေအာင္ သင္ေပးတာမွာေရးလုိ႔လည္း ခက္တဲ့စာလုံးမ်ိဳး ေတြကုိပထမတန္းေရာက္မွ သင္မယ္လုိ႔ လုပ္ထားတာ။ ဒါက နားလည္မႈလြဲတာပါ’’ ဟု သူငယ္တန္းသင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းေရးဆြဲေရးအဖြဲ႕ အႀကံေပးပညာရွင္ ေဒါက္တာဝင္းေအာင္က ေျပာသည္။
  
သူငယ္တန္းသင္႐ိုးသစ္တြင္ စာေမးပြဲစနစ္ရွိမည္မဟုတ္ဘဲ ေက်ာင္းသားတစ္ဦးခ်င္း၏ ေန႔စဥ္လုပ္ငန္း၌ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္မႈမ်ားကို မွတ္တမ္းတင္သည့္စနစ္ျဖင့္ အမွတ္ေပးကာ ပထမတန္းသို႔ ဆက္လက္တက္ေရာက္ခြင့္ျပဳမည္
ျဖစ္ေၾကာင္း ပညာေရးသုေတသနဦးစီးဌာန သင္႐ိုးၫႊန္းတမ္း ေရးဆြဲေရးအဖြဲ႕က ဆိုသည္။
  
ကေလးငယ္မ်ားသည္ ျမန္မာဗ်ည္းအကၡရာမ်ား၊ အဂၤလိပ္အကၡရာမ်ား၊ သခ်ၤာအေျခခံ၊ အဂၤလိပ္ကိန္းဂဏန္းမ်ား၊ ပုံဆြဲျခင္းႏွင့္ ေဆးျခယ္ျခင္းတုိ႔ကုိ သင္ၾကားသင္ယူမႈ အေထာက္အျပဳပစၥည္း (KG Kit) မ်ား အသုံးျပဳ၍ သင္ၾကားရန္ ေရးဆြဲထားသည္။
  
လာမည့္ပညာသင္ႏွစ္တြင္ သင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းအသစ္ျဖင့္ စတင္ေျပာင္းလဲသင္ၾကားပါကဆရာ ႏွင့္ ေက်ာင္းသားအခ်ိဳး မမွ်တမႈ၊ေက်ာင္းစာသင္ခန္းမလုံေလာက္မႈႏွင့္ သင္ၾကားမည့္ ဆရာ၏သင္ၾကားမႈ အရည္အေသြးတုိ႔က စိန္ေခၚမႈအျဖစ္ ေစာင့္ႀကိဳေနႏိုင္ေၾကာင္း သုံးသပ္မႈမ်ားရွိေနသည္။
  
‘‘ဆရာအင္အားမလုံေလာက္တဲ့ ေက်ာင္းေတြမွာ သူငယ္တန္း (KG) ကုိ ထိထိေရာက္ေရာက္သင္ေပးဖုိ႔ အခက္အခဲရွိလိမ့္မယ္။ ဆရာလုိအပ္ခ်က္တင္ မဟုတ္ပါဘူး။ KG သင္ရမယ့္ သင္ေထာက္ကူပစၥည္း လုံလုံေလာက္ေလာက္ရမွာလား။ စာသင္ခန္းက မလုံေလာက္မႈနဲ႔ တျခားလုိအပ္ခ်က္ေတြကုိပါ ျဖည့္ဆည္းေပးမယ္ဆုိရင္ သူငယ္တန္းသင္႐ုိးၫႊန္းတမ္းအသစ္က ပုိၿပီးေတာ့ ေအာင္ျမင္လာမယ္လုိ႔ ျမင္တယ္’’ ဟု ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီးမွ မူလတန္းေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီးတစ္ဦးက သုံးသပ္သည္။
  
သူငယ္တန္း (KG) တြင္ သင္ၾကားေပးရန္ အေျခခံပညာေက်ာင္းမ်ားရွိ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားအား တုိင္းေဒသႀကီး၊ ျပည္နယ္၊ ခ႐ုိင္ႏွင့္ ၿမိဳ႕နယ္အဆင့္အထိ ဇန္နဝါရီမွစတင္၍ ေမလအထိ ဗဟုိအဆင့္ႏွင့္ ဆင့္ပြားသင္တန္းမ်ား ပုိ႔ခ်ေပးေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာအတတ္ပညာႏွင့္ ေလ့က်င့္ေရးဦးစီးဌာနမွ သိရသည္။
  
ဦးသိန္းစိန္အစုိးရလက္ထက္တြင္ ေရးဆြဲခဲ့ေသာ သူငယ္တန္း (KG) သင္႐ိုးၫႊန္းတမ္းအသစ္သည္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္က ဦးေဆာင္သည့္ အစိုးရသစ္လက္ထက္၌ မည္သုိ႔အေကာင္အထည္ေပၚလာမည္ကုိ ဆက္လက္ေစာင့္ၾကည့္ရမည္ျဖစ္သည္။

7 Day Daily,

အတြဲ (၁၄)၊ အမွတ္ (၄၈)

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

ျမန္မာအစိုးရအသစ္အတြက္ ပညာေရးစိန္ေခၚခ်က္ ၁၀ ရပ္

ျမန္မာအစိုးရအသစ္အတြက္ ပညာေရးစိန္ေခၚခ်က္ ၁၀ ရပ္

• 
• 

Details

Category: ပညာရပ္စာတမ္းမ်ား

Published on Saturday, 21 November 2015 05:01

Written by သိန္းႏုိင္

ႏွစ္ ၅၀ ေက်ာ္ ကာလအတြင္း ပညာေရးစနစ္ကို မဟာဗ်ဴဟာေပ်ာက္၊ ဦးတည္ရာမဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ လုပ္ခဲ့ၾကအၿပီး ေနာက္တက္လာမယ့္ ျမန္မာအစိုးရအသစ္ဟာ ပညာေရးျပႆ နာ  အႀကီးႀကီးေတြနဲ႔ ဆိုးေမြတခ်ဳိ႕ကို ရင္ဆုိင္ရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
လာမယ့္အပတ္ ႏုိ၀င္ဘာ ၈ ရက္၊ ၂၀၁၅ ေန႔ဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ထူးျခားလွတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲကို က်င္းပဖို႔ရာျဖစ္တယ္။ ဒီဘက္ေခတ္မွာ ျပည္တြင္းျပည္ပက စိတ္၀င္စားမႈအရွိဆံုး ေရြးေကာက္ပြဲလို႔ ဆိုႏုိင္ပါတယ္။ ေျပာင္းလဲဖို႔ရာအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ျပင္းထန္ေနခ်ိန္မွာ က်င္းပတဲ့ ပါတီစံုေရြးေကာက္ပြဲအေပၚမွာ စိုးရိမ္မႈမ်ားနဲ႔ အျငင္းပြားဖြယ္မ်ားကလည္း ရွိေနျပန္ပါတယ္။ ဖက္ဒရယ္စနစ္နဲ႔ အလွမ္းေ၀းေနေသးၿပီး ျပင္ဆင္ဖို႔ လိုအပ္ေနဆဲ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒနဲ႔ တုိင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တာဟာ ၅ ႏွစ္ အစိုးရသက္တမ္း တခုၿပီးဆံုးလို႔ လာခဲ့ပါၿပီ။ ဒီသက္တမ္းအတြင္းမွာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈအခ်ဳိ႕ လုပ္ႏုိင္ခဲ့တယ္လို႔ အစိုးရက တြင္တြင္ေျပာေနေပမယ့္ သိသာထင္ရွားတဲ့ ျပည္သူဗဟိုျပဳ ရလဒ္ေကာင္းမ်ားကေတာ့ လံုး၀ မပီျပင္ေသးပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ကမၻာ့အနိမ့္ဆံုး အေျခအေနဆိုးမွာ ရွိေနဆဲ ပညာေရးက႑မွာ အေရအတြက္ပုိင္းမွာေကာ၊ အရည္အေသြးပုိင္းမွာပါ စိန္ေခၚမႈေတြဟာ ဒုနဲ႔ေဒးပါ။ ပညာေရးစနစ္ဟာ ဒီမုိကရက္တုိင္းေဇးရွင္းျဖစ္စဥ္နဲ႔ ဖက္ဒရယ္စနစ္ကို ေထာက္ကူပံ့ပိုး အားျဖည့္ဖို႔ရာအတြက္လည္း မ်ားစြာ ျပဳျပင္ရပါဦးမယ္။
သိပ္မေ၀းေသးတဲ့ ႏွစ္ ၃၀ ပညာေရးစီမံကိန္းရဲ႕ မ႐ႈမလွ က်ဆံုးခန္းကိုျဖင့္ စာဖြဲ႔လို႔ရယ္ မကုန္ႏုိင္ပါဘူူး။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ ေခတ္တုိင္းရဲ႕ နိဂံုးပိုင္းမွာ အ႐ႈိက္ကို အလဲထိုးခံခဲ့ရတာဟာ ပညာေရးစနစ္ပါပဲ။ လြတ္လပ္ခါစတုိင္းျပည္မွာ ျပည္ေတာ္သာေခတ္ ဘ၀သစ္ဖန္တီးမႈ ပညာေရးစနစ္ဟာ “အဆံုးသတ္ မေကာင္းခဲ့ပါ” ဆိုၿပီး မဆလေခတ္မွာ အေျခခံပညာဦးစီးဌာနရဲ႕ ညႊန္ခ်ဳပ္တာ၀န္ယူခဲ့ဖူးသူ ဦးသန္းဦးက သူ႔ရဲ႕ ပညာေရးသမုိင္းစာအုပ္မွာ တေၾကာင္းတည္းေသာ အဆိုးျမင္ေကာက္ခ်က္ကို မရဲတရဲ ခ်ခဲဲ့တယ္။ မဆလေခတ္မွာ “ရိကၡာ” ေလ်ာ့နည္းလာေနေပမယ့္ “သိကၡာ” နဲ႔ အသက္ရွင္သန္ႏုိင္ခဲ့ၾကတဲ့အတြက္ ေက်ာင္းဆရာမ်ားဟာ ပညာေရး အရည္အေသြးကို ပီတိတခ်ဳိ႕နဲ႔ က်ားကန္၊ ထိန္းထားႏုိင္ခဲ့တယ္လို႔ ဆိုရမယ္။ သို႔ေပတဲ့ “ရိကၡာေရာ၊ သိကၡာပါ မရွိေတာ့ၿပီ” ဆိုၿပီး ပညာေရးဇာတ္လိုက္ ေက်ာင္းဆရာမ်ားရဲ႕ ငိုခ်င္းရွည္ဟာ အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ ၾကာခဲ့ပါၿပီေကာ။ ေက်ာင္းက ပီတိနဲ႔ မမွ်တေတာ့လို႔ က်ဴရွင္ပီတိ၊ ၀ိုင္းပီတိနဲ႔ စခန္းသြားေနခဲ့ရၿပီ။
ဒီဘက္ေခတ္မွာေတာ့ ႏုိင္ငံ့တာ၀န္ တေန႔ ရွစ္နာရီအျပင္ အျခားေသာ အလုပ္ ၂ ခု၊ ၃ ခုကိုပါ လုပ္ႏုိင္စြမ္းရွိေတာ့ ျမန္မာေက်ာင္းဆရာမ်ားဟာ ကမၻာေပၚမွာ အံ့ဖြယ္တပါးပါပဲ။ ရလဒ္အေနနဲ႔ ေက်ာင္းပညာေရးရဲ႕ အႏွစ္သာရေတြ ေပ်ာက္ကြယ္လုနီးပါး အျဖစ္ဆိုးလို႔ ဆိုႏုိင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ေရွးမ်ဳိးဆက္မ်ားထက္ ေနာက္မ်ဳိးဆက္မ်ားရဲ႕ အေတြးအျမင္နဲ႔ အသိပညာဟာ နိမ့္က်ေနခဲ့ရၿပီလို႔ ၿဗိတိန္အမတ္မ်ားရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံပညာေရးစစ္တမ္း ၂၀၁၄ ခုႏွစ္မွာ ေထာက္ျပထားပါတယ္။
ယူနက္စကိုရဲ႕ ၂၀၀၆ – ၂၀၁၂ ခုႏွစ္မ်ား စာရင္းအရ ပညာေရးအသံုးစရိတ္ အနိမ့္ဆံုးတုိင္းျပည္ ၁၀ ႏုိင္ငံထဲမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ ထိပ္ဆံုးမွာ ရွိေနခဲ့တယ္။ အမ်ဳိးသား၀င္ေငြ ဂ်ီဒီပီရဲ႕ ၀ ဒသမ ၇၈ ရာခုိင္ႏႈန္း (၀.၇၈%) ကိုပဲ ပညာေရးအတြက္ အသံုးျပဳခဲ့တယ္လို႔ ေဖာ္ျပထားခဲ့တယ္။ “ေဗာင္းေတာ္ၿငိမ့္၊ စိတ္ေတာ္သိ” နီးရာဓါးေၾကာက္၊ အပါးေတာ္ၿမဲ ပညာရွင္မ်ားဟာလည္း တုံဏွိဘာေ၀ ေနထိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ အက်ဳိးဆက္အေနနဲ႔ ပညာေရးမွာ အလြန္အမင္း အဂတိတရား လိုက္စားမႈေတြရယ္၊ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈေတြရယ္၊ “ေရႊအုိးရွိမွ ပညာရ”၊ “မေအာင္မရွိ ငါ့တပည့္”၊ “မတတ္သူက မသိသူကို သင္ေပး” ဆိုတဲ့ စကားပံုအသစ္ေတြရယ္ပါပဲ။ ပညာေရးအသံုးစရိတ္နဲ႔ ပညာေရးအရည္အေသြးဟာ တုိက္႐ုိက္အခ်ဳိးက်ေနေၾကာင္းကို “ဦးနင္း ပဲ့ေထာင္၊ ပဲ့နင္း ဦးေထာင္” ပံုစံမ်ဳိးနဲ႔ ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ပညာေရး၀န္ႀကီးဌာနဟာ ဒီေန႔ထက္ထိ ေလ့က်က္မိပံု မေပၚေသးပါဘူး။
အာရွဘဏ္ရဲ႕ အစီရင္ခံစာအရ ႏွစ္စဥ္ အစိုးရေက်ာင္းတက္ေရာက္သူ ၁ ဒသမ ၁ သန္း ရွိတဲ့အထဲမွာ ၁၀ တန္းစာေမးပြဲအထိ ပညာၿပီးဆံုးေအာင္ တက္ေရာက္ႏုိင္သူဟာ တသိန္းေက်ာ္မွ်သာ ရွိေနတယ္။ ကေလးငယ္ ၄ ရာခုိင္နႈန္းဟာ ေက်ာင္းတက္ဖို႔ ေမြးဖြားလာခဲ့တာ မဟုတ္သလို ေက်ာင္းအတြင္းနံရံကို မျမင္ဘူးတဲ့သူေတြပါပဲ။ ေက်ာင္းထြက္ႏႈန္းဟာလည္း ေၾကာက္ခမန္းလိလိပါ။ သူငယ္တန္းစတက္တဲ့ ကေလးငယ္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ဟာ ၄ တန္းေအာင္တဲ့အခါ ရာသက္ပန္ ေက်ာင္းၿပီးဆံုးခဲ့ရၿပီ။ ဒီကိန္းဂဏာန္းမ်ားရဲ႕ ၿခိမ္းေျခာက္ေနမႈဟာ ႏုိင္ငံအတြက္ အမ်ဳိးသားလံုၿခံဳေရးနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈအရပါ စိုးရိမ္စရာ အေကာင္းဆံုးလို႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။
၁၉၇၄၊ ၇၆ ခုႏွစ္မ်ားနဲ႔ ၁၉၈၈၊ ၁၉၉၆၊ ၂၀၀၇၊ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေက်ာင္းသားသမုိင္း၀င္ ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုေတြကို အၾကမ္းဖက္ ၿဖိဳခြင္းခဲ့ၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အစိုးရမ်ားနဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြဟာ သံသရာမွာပါ ရန္ဘက္ေတြ ျဖစ္လာခဲ့ေတာ့တယ္။ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္မွာ ကမၻာသိ၊ ျမန္မာသိ သမုိင္း၀င္ ပညာေရးလႈပ္ရွားမႈႀကီးျဖစ္တဲ့ အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးန႔ဲ ပတ္သက္ၿပီး ေလးပြင့္ဆိုင္ ပညာေရးရလဒ္မ်ားကို အစိုးရဟာ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ခ်ဳိးေဖာက္ခဲ့တယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႔ စုေ၀း ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ခဲ့ၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီပညာေရး သပိတ္စစ္ေၾကာင္းေတြကို အစိုးရဟာ အင္အားအလြန္အကၽြံ အသံုးျပဳၿပီး အၾကမ္းဖက္ ၿဖိဳခြင္းျခင္း၊ မတရား ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားျခင္းတို႔ဟာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ စာမ်က္ႏွာ နံပါတ္ ၁ ကို အင္မတန္ပဲ အ႐ုပ္ဆိုး၊ အက်ည္းတန္လြန္းေစခဲ့ၿပီ။
ႏွစ္ ၅၀ ပညာေရးစနစ္ရဲ႕ “တခမ္းတနား က်ဆံုးခန္း” မွာ အဓိကတရားခံေတြကိုေတာ့ ေ၀းေ၀းေျပးၾကည့္စရာ မလိုပါဘူး။ ပညာေရး အတိတ္သမုိင္းကိုေတာ့ ေႏွာင္းသုေတသီမ်ားရဲ႕ လက္ထဲမွာ ဒီမွ်ေလာက္နဲ႔ အပ္ခဲ့ပါရေစ။
× × ×

ဒီေနရာမွာ ႏုိ၀င္ဘာ ၈ ရက္ေန႔ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးေနာက္ တက္လာမယ့္ အစိုးရအသစ္အတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ပညာေရးဆုိင္ရာ စိန္ေခၚခ်က္ ၁၀ ခ်က္ကို ဆက္လက္ေဆြးေႏြးပါရေစ။ ပါတီမ်ားရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲ ေၾကညာစာတမ္းေတြထဲမွာေတာ့ ေယဘုယ်ဆန္လြန္းလွတဲ့ ပညာေရးေပၚလစီတခ်ဳိ႕ကိုသာ ေတြ႔ျမင္ေနရေသးတယ္။ စိန္ေခၚမႈေတြကို ေဆြးေႏြးမွာျဖစ္လို႔ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ေအာင္စိတ္နဲ႔ အာဏာယူ အစိုးရဖြဲ႔ဖို႔ တက္ႂကြေနတဲ့သူေတြကို အေပ်ာ္မလြန္ဖို႔ ဘရိတ္အုပ္သလိုမ်ဳိး ျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာ့ ႀကိဳတင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။
တနဂၤေႏြေန႔ ေရြးေကာက္ပြဲေနာက္ပိုင္း အာဏာရတဲ့ပါတီနဲ႔ အစိုးရဟာ မေရာင္ရာဆီလူး၊ ေ၀့လည္ေၾကာင္ပတ္၊ သံသရာရန္ၿငိဳးဖြဲ႔ ေလွ်ာက္လုပ္ေနမယ့္အစား အစိုးရအဆင့္ကသာလွ်င္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုုိင္မယ့္ ပညာေရးလုပ္ငန္းႀကီးေတြကို အာ႐ုံစိုက္သင့္ပါတယ္။
(၁) “သမဂၢနဲ႔ လက္တြဲကူ၊ ပညာေရး မူမွန္သမွ်၊ ေအာင္ပြဲရ” ေဆာင္ပုဒ္သစ္ကို က်င့္သံုးလို႔ ေပၚလစီအသစ္၊ ခ်ည္းကပ္မႈပံုစံအသစ္၊ ဆက္ဆံေရးပံုစံအသစ္ေတြနဲ႔ ျမန္မာအစိုးရအသစ္ဟာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား၊ စီဘီအုိမ်ား၊ NNER၊ ေက်ာင္းဆရာ ဆရာမမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္တို႔နဲ႔ လက္တြဲေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္။ ဖမ္းဆီခံထားရတဲ့ ေက်ာင္းသားမ်ားနဲ႔ ၀န္းရံျပည္သူမ်ားကို အျမန္ဆံုး ျပန္လႊတ္ေပးသင့္တယ္။ ဒါဟာ သံသရာရန္ၿငိဳးကို ေျပေပ်ာက္ေစဖို႔တင္မကဘဲ “အက်ဳိးတူ ညိႇႏိႈင္း၊ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္တတ္ေရး” ဆိုတဲ့ ကေလးဗဟိုျပဳ ပညာေရးဒႆနကို ေနာင္လာေနာင္သားမ်ားနဲ႔ လက္ရွိ စာသင္ခန္းထဲက တပည့္မ်ားအတြက္ လက္ေတြ႔စံနမူနာ ျပသရာလည္း ေရာက္မယ္။ ေက်ာင္းသားမ်ားနဲ႔ ဆရာ ဆရာမမ်ားဟာ ျပႆ နာမဟုတ္ဘဲ “အေျဖျဖစ္တယ္” ဆိုတာကို အစိုးရအသစ္ဟာ သေဘာေပါက္လို္က္စမ္းပါ။
(၂) ဦးနင္းပဲ့ေထာင္၊ ပဲ့နင္းဦးေထာင္ ေျပာင္းလဲမႈနဲ႔ သနားစဖြယ္၊ အံုနဲ႔က်င္းနဲ႔  အေ၀ဖန္ခံေနရဆံုး ျဖစ္ေနတဲ့ ပညာေရး၀န္ႀကီးဌာနဟာ “ဘက္စံုေျပာင္းလဲမႈ” ကို အြန္ေပပါအရသာမက၊ လက္ေတြ႔ စာသင္ခန္းမ်ားထဲအထိ ဟန္ခ်က္ညီ လုပ္ေဆာင္သင့္တယ္။ ကေလးဗဟိုျပဳသင္နည္းေတြကို ဂ်ဳိင္ကာ၊ ယူနီဆက္တို႔နဲ႔ စမ္းသပ္ၾကည့္ခဲ့တယ္။ ကေလးဗဟိုျပဳ သင္႐ုိးညႊန္းတမ္း၊ ဖတ္စာ၊ ဘတ္ဂ်က္၊ စဥ္ဆက္မျပတ္ စစ္ေဆးမႈ၊ ဂုဏ္ျပဳမႈနဲ႔ ကြပ္ကဲၾကပ္မတ္မႈတို႔ဟာ ေနာက္က တဆက္တည္း ပါမလာတဲ့အတြက္ ဆရာမ်ားရဲ႕ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ အက်င့္၊ ၀မ္းစာနဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာကို အေလးအျမတ္ မျပဳခဲ့တဲ့အတြက္ ပညာေရးဟာ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္လို႔ ၁၉ ရာစုမွာ ေသာင္တင္ေနခဲ့ရၿပီ။ ICT ကၽြမ္းက်င္ၿပီး စာေပပံုမွန္ဖတ္႐ႈေလ့လာတဲ့ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ ေက်ာင္းဆရာ ပ်ဳိးေထာင္ေရးဟာ စိန္ေခၚခ်က္မ်ားစြာ ရွိေနပါတယ္။ ကေလးမ်ားရဲ႕ ဉာဏ္ရည္ ဉာဏ္ေသြးေတြ၊ ေ၀ဘန္ပိုင္းျခား ဆန္းစစ္ေတြးေခၚမႈေတြ၊ ႏိုးၾကားတက္ႂကြမႈေတြ၊ စြန္႔ဦးတီထြင္ ဖန္တီးမႈေတြကို  ဖ်က္ဆီးပစ္ေနခဲ့တဲ့ “က်က္ေျဖနဲ႔ က်က္ဘဲြ႔” စနစ္ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံကိုလည္း “က်က္ႏုိင္ငံ” အဆင့္ ေရာက္ေစခဲ့ၿပီ။
(၃) ဖက္ဒရယ္စနစ္တို႔၊ ဒီမိုကေရစီစနစ္တို႔ကို ပါတီႀကီးေတြနဲ႔ အမတ္ေလာင္းေတြဟာ စင္ျမင့္ေတြေပၚကေန ၾကက္တူေရြးသဖြယ္ ရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ တတ္လာတာကိုေတာ့ ခ်ီးက်ဴးရမလားပဲ။ သို႔ေပတဲ့ ဖက္ဒရယ္ပညာေရးတို႔၊ ဒီမိုကေရစီပညာေရးတို႔ကို ဘယ္လိုမူ၀ါဒမ်ားနဲ႔ ေရွ႕ဆက္စခန္းသြားမွာလဲ။ တုိင္းရင္းသားပညာေရးစနစ္၊ ဒုကၡသည္မ်ားနဲ႔ ေရႊ႕ေျပာင္းလူထုအတြက္ “ကေလးအခြင့္အေရး အေျချပဳ၊ ကေလးဗဟိုျပဳ ပညာေရးေပါင္းကူး” စနစ္၊ “တုိင္းရင္းသား ကေလးဗဟိုျပဳ ပညာေရးစနစ္” ေတြကို ျပည္နယ္အစိုးရမ်ား တာ၀န္ယူ ေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္။ “ဗဟိုဦးစီးခ်ဳပ္ကိုင္မႈကို ေလွ်ာ့ခ်ပစ္ဖို႔” အစိုးရအသစ္ဟာ ၀န္ေလးမေနသင့္ပါဘူး။ ေလးပြင့္ဆုိင္မွာ သေဘာတူညီထားခဲ့ၾကတဲ့ အမ်ဳိးသားပညာေရးေကာ္မရွင္ ဖ်က္သိမ္းေရးဟာလည္း အစိုးရအသစ္အတြက္ ေခါင္းခဲစရာ ျဖစ္လာေတာ့မယ္။ ေဒသႏၱရအဆင့္၊ ျပည္နယ္အဆင့္ကိုသာ အေျခခံပညာေရး အခြင့္အာဏာနဲ႔ ၾသဇာကို ၁၀၀ ရာခုိင္ႏႈန္း ရဲရဲႀကီး လႊဲအပ္လိုက္စမ္းပါ။ ဒီစန္ထရယ္လိုက္ေဇးရွင္းေၾကာင့္ ပညာေရးဟာ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း လူေမြးသူေမြး ေျပာင္လာပါလိမ့္မယ္။
(၄) ပုဂၢလိက ပညာေရးစနစ္ဟာ မူ၀ါဒခ်ဳိ႕တဲ့စြာနဲ႔ စခန္းသြားေနရဆဲပါပဲ။ ေစ်းကြက္၀င္ ပုဂၢလိပညာေရးစနစ္အေပၚမွာ မုဒိတာ မပြားႏုိင္ၾကတာဟာျဖင့္ စဥ္းစားစရာ ရွိလာပါတယ္။ ပိုလို႔ စုိးရိမ္စရာေကာင္းတာကေတာ့ ပုဂၢလိကစနစ္နဲ႔ အစိုးရေက်ာင္းပညာေရး စနစ္မ်ားရဲ႕ အၾကားက “ကြာဟခ်က္” မ်ားဟာ တေန႔တျခား ႀကီးမားလို႔ လာေနတယ္။ အရည္အေသြးပိုင္းမွာ ဘယ္လို အတုယူ ထိန္းညိႇႏိုင္မလဲ။ အေရအတြက္အရေကာ ပုဂၢလိေက်ာင္းထြက္ ဘယ္ႏွစ္ရာခုိင္ႏႈန္းဟာ ဒီတုိင္းျပည္မွာ ဆက္လက္ေနထုိင္လို႔ ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကို အက်ဳိးျပဳႏုိင္မလဲ။ ပုဂၢလိစနစ္နဲ႔ အစိုးရစနစ္တို႔အၾကား အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈနဲ႔ ဆက္သြယ္ေပါင္းကူး ညိႇႏႈိင္းရေတာ့မယ္။ ပိုၿပီး လိုအပ္ေနတာကေတာ့ တုိင္းရင္းသားေက်ာင္း၊ ကြန္ျမဴနတီေက်ာင္း၊ ေက်ာင္းျပင္ပ ပညာေရး၊ ကိုယ္ထူကိုယ္ထေက်ာင္းမ်ားကို အစိုးရက တရား၀င္ အသိအမွတ္ျပဳၿပီး ထိထိေရာက္ေရာက္ ပံ့ပိုးကူညီေပးဖို႔ပါပဲ။
(၅) ႏုိင္ငံေတာ္အဆင့္က အမ်ဳိးသားသင္႐ုိးညႊန္းတမ္း၊ စံႏႈန္းမ်ား အညႊန္းေဘာင္ Framework ေလာက္ကိုပဲ ဒီမိုကေရစီစနစ္၊ ဖက္ဒရယ္စနစ္တို႔နဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ျပဳစုျပ႒ာန္းေပးသင့္တယ္။ သင္႐ုိးဟာ ေခတ္မီ၊ မွ်တ၊ က်ယ္ျပန္႔ေစသင့္တယ္။ အမ်ဳိးသားအေမြအႏွစ္ကို ထိန္းသိမ္းဖို႔၊ တိုင္းရင္းသားဘာသာစာေပနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈေတြ ရွင္သန္ဖို႔၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီက်င့္စဥ္ေတြ ရင္ဘတ္ထဲေရာက္ဖို႔ ေခါင္းစဥ္ေတြကို ထည့္သြင္းရေတာ့မယ္။ အစိုးရနဲ႔ ၀န္ႀကီးဌာနက ဖတ္စာအုပ္ ထုတ္ေ၀ေရာင္းစားေနမယ့္အစား ပုဂၢလိက ပညာေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ားနဲ႔ ကုမၸဏီမ်ားကို လႊဲအပ္သင့္ေနၿပီ။ ပညာေရးဟာ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္နဲ႔ ဟန္ခ်က္ညီဖို႔ အပူတျပင္း လိုအပ္ေနၿပီ။
(၆) တုိင္းျပည္မွာ ၁၀ ႏွစ္အထက္ လုပ္သက္ရွိတဲ့ ေက်ာင္းဆရာ ရာခုိင္ႏႈန္းဟာလည္း ကမၻာ့မွာ အနိမ့္ဆံုးျဖစ္ေနတယ္။ ကေလးထြက္ႏႈန္းနဲ႔ ေက်ာင္းဆရာထြက္ႏႈန္း အၿပိဳင္ျဖစ္ေနဆဲပါ။ လုပ္သက္ရွိၿပီး ၀ါသနာနဲ႔ အတတ္ပညာ ေပါင္းစပ္လို႔ ဘ၀ကို ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ေက်ာင္းဆရာမ်ား လုပ္ငန္းခြင္တည္ၿမဲေရးနဲ႔ စား၊ ၀တ္၊ ေနေရး လူတန္းေစ့ေရးဟာ အစိုးရအသစ္ရဲ႕ ပညာေရးမူ၀ါဒ ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ အခရာျဖစ္လိမ့္မယ္။ ပညာေရးကို ေသြးသစ္ေလာင္းဖို႔ရာလည္း အပူတျပင္း လိုအပ္ေနတယ္။ လူေဟာင္းအမ်ားစုဟာ မူေဟာင္းေတြကို ဖက္တြယ္ထားတဲ့ ပညာေရး အႏၱရာယ္ေထာင္ေခ်ာက္ကို အစိုးရအသစ္ဟာ ဘယ္လို ေက်ာ္လႊားႏုိင္မလဲ။
(၇) ပညာေရးကို စစ္မႈျပဳထားတာဟာျဖင့္ရင္ အသြင္သဏၭာန္အရေကာ၊ အႏွစ္သာရအရပါ အ႐ုပ္ဆိုး အက်ည္းတန္လွတယ္။ အစိုးရသစ္ဟာ “ပညာေရး ဗဟိုျပဳ အစိုးရအသစ္” ျဖစ္ဖို႔ဆိုရင္ ပညာေရးဦးေဆာင္မႈပိုင္းနဲ႔ အဆင့္ဆင့္တုိင္းမွာ မိုးက်ေရႊကိုယ္ ယူနီေဖာင္းခၽြတ္မ်ားရဲ႕ အခန္႔သား ေနရာယူတဲ့စနစ္ကို နိဂံုးခ်ဳပ္ေပးရပါလိမ့္မယ္။
(၈) လွည္းေနေလွေအာင္း ျမင္းေဇာင္းမက်န္၊ ႏုိင္ငံတ၀ွမ္းလံုးမွာရွိေနတဲ့ ကေလးတုိင္း အရည္အေသြးျပည့္မီတဲ့ အေျခခံပညာေရး ၿပီးဆံုးေအာင္ျမင္ေအာင္ (၁၀ တန္းေအာင္တဲ့အထိ) တာ၀န္ယူရပါလိမ့္မယ္။ အခုလက္ရွိမွာ ဒီအတြက္ အေရအတြက္ေရာ၊ အရည္အေသြးကိုပါ အေျခခံပညာေရးမွာ ဆထက္တိုးလို႔ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္စြမ္းရွိတဲ့ ၀န္ႀကီးဌာနျဖစ္ဖို႔ အစိုးရအသစ္ဟာ ႀကိဳးစားရပါလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ အစိုးရအသစ္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအာဂ်င္ဒါ နံပါတ္ (၁) လည္း ျဖစ္သင့္ပါတယ္။
(၉) သက္ေမြးပညာ၊ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးနဲ႔ တကၠသိုလ္က႑ စိန္ေခၚမႈေတြထဲမွာ “တကၠသိုလ္မ်ား ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္” autonomy ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈ တင္းက်ပ္လွတဲ့ စနစ္ထဲမွာ တကၠသိုလ္မ်ားဟာ မဟာဗ်ဴဟာ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ရၿပီး ကိုယ့္ထမင္းကိုယ္စားၿပီး ဘႀကီးႏြားေက်ာင္း ေနခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္မ်ဳိးကို ႀကံဳႀကိဳက္ခဲ့ၾကရပါတယ္။ ၀ါသနာ ဗီဇနဲ႔ စာေပ တတ္ကၽြမ္းမႈအေပၚမွာ အေျခခံတဲ့ တကၠသိုလ္၀င္ခြင့္စနစ္ကိုလည္း ေျပာင္းလဲရပါမယ္။ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရ၊ ျပည္နယ္အစိုးရမ်ား၊ ပုဂၢလိက၊ အလႉရွင္မ်ားနဲ႔ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားနဲ႔ ဖက္စပ္လို႔ လြတ္လပ္တဲ့ တကၠသိုလ္ပညာေရးစနစ္ကိုလည္း အဦးအစ ပ်ဳိးေထာင္ေပးသင့္ပါတယ္။ ျပည္နယ္မ်ားနဲ႔ ေဒသတြင္း စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား၊ စက္မႈဇုန္မ်ားနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ထားတဲ့ သက္ေမြးပညာေရး technical and  vocational education – TVET သင္တန္းေတြ (ရာေထာင္ခ်ီ) အမ်ားႀကီး လိုအပ္ေနပါေသးတယ္။ TVET ရဲ႕ တန္ဖိုးကိုလည္း လူထုသိျမင္လာေအာင္ အစိုးရအသစ္ဟာ ႀကိဳးပမ္းရပါဦးမယ္။ “ဘဲြ႔ရမွ လူျဖစ္တယ္” ဆိုတဲ့ အေတြးအျမင္ အလြဲအမွားဟာ TVET အတြက္ အႀကီးမားဆံုး အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ အမ်ဳိးသားကုန္ထုတ္လုပ္မႈ တိုးတက္ေစဖို႔နဲ႔ တဦးခ်င္းစီရဲ႕ ဘ၀အရည္အေသြး အတြက္လည္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ “uneducated graduate ဘဲြ႔ရ ပညာမတတ္” နဲ႔ “graduate unemployment ဘြဲ႔ရ အလုပ္မရွိ” ျပႆနာကိုလည္း အစိုးရသစ္ဟာ ခ်က္ခ်င္းပဲ ရင္ဆုိင္ရပါဦးမယ္။ ေကာလိပ္နဲ႔ တကၠသုိလ္မ်ားရဲ႕ ဥပဓိ႐ုပ္ ခန္႔ညား႐ုံတင္မကဘဲ တကၠသိုလ္မ်ားရဲ႕ အရည္အေသြးနဲ႔ အသက္ဟာ ပညာရွင္လြတ္လပ္ခြင့္ Academic freedom နဲ႔ သုေတသနျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘတ္ဂ်က္လိုအပ္ပါတယ္။
(၁၀) အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒမွာ “ပညာေရးအသံုးစရိတ္ကို ႏုိင္ငံေတာ္ အသံုးစရိတ္၏ ၂၀ ရာခုိင္ႏႈန္းအထိ ေရာက္ရွိေရးအတြက္ ရည္မွန္းထားခ်က္” ဟာျဖင့္ မုဒိတာပြားစရာပါပဲ။ သို႔ေပတဲ့ ဘယ္ေတာ့၊ ဘယ္ရာစုႏွစ္မွာ ေရာက္မွာလဲ။ တျပည္လံုး အျမန္ဆံုး မုဒိတာပြားႏုိင္ေစဖို႔ ပညာေရး အသံုးစရိတ္ကို ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း ၂၀ ရာခုိင္ႏႈန္း အသံုးျပဳလိုက္စမ္းပါ။ ဒါဟာ ပညာေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားအတြက္ အဓိကေမာင္းႏွင္အား အင္ဂ်င္ပါပဲ။ ပညာေရးဂီယာေျပာင္းဖို႔ တြန္းအားပါ။ အဂတိတရားေလးပါး ကင္းရွင္းေသာ ပညာေရးစနစ္အတြက္ လမ္းစလည္း ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အရည္အေသြးအတြက္ေကာ၊ အေရအတြက္အရပါ တုိးတက္လာေစဖို႔ အခရာက်ေနတယ္။ အခ်ိန္ပိုေၾကး၊ ေက်ာင္းလခ၊ ဆရာကန္ေတာ့ေၾကး၊ ယူနီေဖာင္းေၾကး၊ က်ဳရွင္ေၾကးေတြကို အစိုးရအသစ္က ေပးေပးပါ။ မုန္႔ေရာင္းစားေနရတဲ့ အတန္းပိုင္ဆရာမရဲ႕ ေစ်းဗန္းကိုလည္း အစိုးရအသစ္ကပဲ တဗန္းလံုး ၀ယ္လိုက္စမ္းပါ။ အစိုးရသစ္ဟာ စစ္မွန္တဲ့ “ၿမိဳ႕ေမတၱာ” ကို အင္းစတန္႔ ခ်က္ခ်င္း ခံယူ ပုိင္ဆုိင္ရပါလိမ့္မယ္။
× × ×
အႏွစ္ခ်ဳပ္အားျဖင့္ စိန္ေခၚမႈေတြကို ပုိင္းျဖတ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ – ပညာေရးရဲ႕ အဆင့္တုိင္းမွာ အရည္အေသြးျပည့္မီဖို႔၊ ပညာေရးဘတ္ဂ်က္ကို အဆမ်ားစြာ တုိးျမႇင့္ေပးဖို႔နဲ႔ အားလံုးအတြက္ လက္လွမ္းမီတဲ့ ပညာေရးျဖစ္ဖို႔တို႔လို႔ ဆိုရပါမယ္။
ပညာေရးဟာ ဘာေၾကာင့္ အေရးႀကီးသလဲ ဆိုတာကို အစိုးရအသစ္ဟာ သင္ခန္းစာ နံပါတ္ (၁) အေနနဲ႔ ဦးဆံုးေလ့လာသင့္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ပစၥဳပၸန္နဲ႔ အနာဂတ္ လူ႔အဖြဲ႔စည္းအတြက္ ျပင္ဆင္ ေလ့က်င့္ေပးတဲ့၊ အေျခခံအုတ္ျမစ္ခ်တဲ့ ေနရာျဖစ္လို႔ သိပ္ကုိမွ အေရးႀကီးလွပါတယ္။ ေကာင္းမြန္တဲ့ ပညာေရးေၾကာင့္ ၿငိမ္းခ်မ္း၊ ေ၀စည္ တုိးတက္ႏုိင္သလို၊ ဆိုး၀ါးလွတဲ့ ပညာေရးေၾကာင့္ပဲ ပ်က္စီး၊ ဆံုး႐ႈံး၊ ဆုတ္ယုတ္ႏုိင္ပါတယ္။ “ပညာေရးသည္ အေကာင္းဆံုးေသာ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ”၊ “ပညာေရးသည္ပင္ ႏုိင္ငံေတာ္ျဖစ္၏”၊ “ပညာေရးသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္သည္”၊ “စဥ္ဆက္မျပတ္ တသက္တာပညာေရး”၊ ဆိုတဲ့ ပညာအေတြးအျမင္ေတြကို ဗဟိုျပဳထားတဲ့ “ပညာသမူဟ အစိုးရ” ကို ျမန္မာႏုိင္ငံက လိုအပ္ေနတယ္။
၂၁ ရာစု ပညာေခတ္မွာ အစိုးရတရပ္ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈ တုိင္းတာႏုိင္ေသာ အဖိုးတန္ ေပတံတေခ်ာင္းကေတာ့ ပညာေရးေအာင္ျမင္မႈပဲျဖစ္တယ္။ ဒီအတြက္ တက္လာမယ့္ အစိုးရဟာ ပညာေရးက႑ရဲ႕ ဆိုးေမြေတြကို ေခ်ဖ်က္လို႔၊ စိန္ေခၚမႈ အႀကီးႀကီးေတြကို “ႏုိင္ငံေရးေစတနာ”  political will ေရွ႕ထားၿပီး ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ရင္ဆုိင္ ေျဖရွင္းေပးႏုိင္ဖို႔ ဆႏၵျပဳ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
သိန္းႏုိင္ (ေမာကၡပညာေရး)
ဖက္ဒရယ္ပညာေရး အပိုင္း (၁၈) သံလြင္တုိင္းမ္ဂ်ာနယ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

သခၤန္း စာ ေတြ ျပည့္ ႏွက္ ေန တဲ့ အတိတ္ သမိုင္း

သခၤန္း စာ ေတြ ျပည့္ ႏွက္ ေန တဲ့ အတိတ္ သမိုင္း 
by သင္း နီနီ ၁၈၂၄ (၁၁၈၆ ) = ပထမ အဂၤလိပ္ ျမန္ မာ က်ဴး ေက်ာ္ စစ္။ (၃၂ ) ၾကာ ခဲ့ ျပီး ေနာက္ (၁၈၅၆ ) (၁၂၁၈) မွာ ဒုတိယ အဂၤလိပ္ -ျမန္မာက်ဴးေက်ာ္ စစ္။ထို မွ တစ္ ဖန္ (၂၉) ႏွစ္ ၾကာ ျပီး ေနာက္ (၁၈၈၅) (၁၂၄၇ ) တြင္ တတိ ယ အဂၤလိပ္ -ျမန္ မာ က်ဴး ေက်ာ္ စစ္ ။ရ ရာ လက္ နက္ ေတြ နဲ့ ကိုင္ စဲြ ေတာ္ လွန္ ခဲ့ ၾက တယ္ ။ အား မတန္ ေတာ့ မာန္ ေလွ်ာ့ ခဲ့ ရ တယ္ ။လက္ နက္ ကိုင္ ေတာ္ လွန္ ေရး ေတြ ေခတၱ ငုပ္ ရွဳိး သြား ခဲ့ ရ တယ္ ။ အဲ့ ဒီ ေနာက္ ပိုင္း ႏွစ္ (၂၀ ) ၾကား လာ တဲ့ (၁၉၀၅ ) (၁၂၆၇ ) မွာ လူ မွဳ့ ေရး /ဘာသာေရး ကို အေျခ ျပီး အဖဲြ့ ေတြ အသင္း ေတြ ေပၚ ေပါက္ လာခဲ့ ပါ တယ္ ။ အထင္အရွား ဆံုး က ေတာ့ YMBA လို့ ေခၚ တဲ့ အသင္းခ်ဳပ္ ၾကီး ပါ ပဲ။အသင္း ၾကီး ရဲ့ စည္း ရံုးေရး စြမ္း အား /စြမ္း ပကားထိေရာက္ ထက္ ျမက္ ခဲ့ လို့ ႏွစ္ (၂၀) ၾကာ လာ တဲ့ (၁၉၂၀ ) ((၁၂၈၂ ) မွာ ျမန္မာအသင္းခ်ဳပ္ ၾကီး GCBA လို့ ေျပာင္း လဲ ျပင္ ဆင္ ဖဲြ့ စည္း လဴုွပ္ ေဆာင္ ခဲ့ ၾက ပါ တယ္ ။ အဲ့ဒီ ကာလ အတြင္း မွာ ပဲ (ပထမ ဆံုး ) ေက်ာင္း သား သပိတ္ တိုက္ ပဲြ ေအာင္ ျမင္ စြာ ႏဲြ ႏိုင္ ခဲ့ တယ္ ။ဦးဘေဖ/ဦးပု/ဦးထြန္းရွိန္ /အစရွိတဲ့ မ်ိဳး ခ်စ္ ပုဂၢိဳလ္ ေတြ အျပင္ ။ သာသနာ့ အာ ဇာနည္ ေတြ ထဲ က ဆရာ ေတာ္ ဦးဥတၱမ / ဆရာ ေတာ္ ဦး၀ိ စာ ရ တို့ အား လံုး ဟာ နယ္ ခ်ဲ့ ေတာ္ လွန္ ေရး တပ္ ဦး မွာ ဦေဆာင္ မွဳ့ ေပးခဲ့ ၾက ပါ တယ္ ။ အဂၤလိပ္ ဘုင္ ခံ ကို ေမာ္ မၾကည့္ ရဲ တဲ့ ေခတ္ ၾကီး မွာ “ ဘုရင္ ခံ ဆာရယ္ ဂ်ီ နယ္လ္ က ရက္ ေဒါက္ ကို ” ျမန္ မာ့ ေျမ ေပၚ မွ ေမာင္း ထုတ္ ခဲ့ တာ ဆရာ ေတာ္ ဦး ဥတၱမ ပါ ။ အစာငတ္ ခံ(၁၆၆)ရက္ ဆႏၵ ျပ ရင္း ေနာက္ ဆံုး အခ်ိန္ အ ထိ ရ ဟန္း ဘ၀ နဲ့ ေထာင္ ထဲ မွာ ပ်ံ လြန္ ေတာ္ မူ ခဲ့ တာ ဆရာ ေတာ္ ဦး ၀ိ စာ ရ ပါ ။ (၁၉၂၀)((၁၂၈၂) ျပီး တဲ့ ေနာက္ ပိုင္း (၁၆) ႏွစ္ ၾကာ တဲ့ အေျခ အေန ကို တင္ ျပ ရ မယ္ ဆို ရင္ (၁၉၃၆) (၁၂၉၈) ကာလ ဟာ ဆို ရင္ ျဖင့္ နယ္ ခ်ဲ့ ကို ဆန့္ က်င္ တိုက္ ပဲြ ၀င္ ရာ မွာ အရွိန္ အေကာင္း ဆံုး ရ ေန ျပီး ျဖစ္ တဲ့ အခ်ိန္ ပါ ။ ဒို့ လူ မ်ိဳး ဟာ က်ြန္ လူ မ်ိဳး မဟုတ္ ဘူး။သခင္ လူ မ်ိဳး ျဖစ္ တယ္ လို့ ခံ ယူ ခ်က္ ထား ျပီး အမည္ အေရွ့ မွာ “ သခင္ ” တပ္ ေခၚ ၾက တဲ့ ကာ လ ေပါ့ ။ ဒုတိ ယ ေက်ာင္း သားသပိတ္ ျဖစ္ ခဲ့ တဲ့ ကာ လ ပါ ။ လွဳပ္ ရွား မွဳ့ ေတြ ကို အေသး မစိတ္ ေတာ့ ပါ ။စာ ေလး မွာ စိုး တာ က တစ္ ေၾကာင္း ေျပာ လို ရင္ ဦးတည္ ခ်က္ ေပ်ာက္ မွာ စိုး လို့ က တစ္ ေၾကာင္း မို့ ပါ ။ (၁၉၃၆ )(၁၂၉၈ ) မွ (၂) ၾကာ လြန္ ေျမာက္ လာ ျပီး ေနာက္ ++(၁၉၃၈ ) ++ (၁၃၀၀)++ ျပည့္ ႏွစ္ ကို ေတာ့ ျမန္ မွာ သမိုင္း မွာ တိုင္း ျပည္ တည္ သေရြ့ ။ လူ မ်ိဳး တည္ ေန ေသး သေရြ့ ဘယ္ လို မွ ေမ့ မေကာင္း တဲ့ အေထြ ေထြ သပိတ္ လွဳပ္ ရွား မွဳ့ ၾကီး တစ္ ခု ျဖစ္ ခဲ့ ပါ တယ္ ။ႏိုင္ ငံ သမိုင္း မွာ ***တစ္ ေထာင့္ သံုး ရာ ျပည့္ အေရး ေတာ္ ပံု ေတာ္ ” လို့ ကမၼည္းေမာ္ ကြန္း တင္ ထား ႏိုင္ ခဲ့ ၾက တဲ့ ေန့ ၾကီး ရက္ ျမတ္ တစ္ ရက္ ဆို ပါ ပဲ ။အဘယ္ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ဆို ေသာ္ ထို ႏွစ္ အတြင္း မွာ ပင္ လယ္ သမားအေရး ေတာ္ ပံု / အလုပ္ သမား အေရး ေတာ္ ပံု / တတိယ ေက်ာင္း သား သပိတ္ / အို င္ စီ အက္စ္ ၀န္ထမ္း ေတြ ပါ အပါ အ၀င္ တစ္ ႏိုင္ ငံ လံု နယ္ ခ်ဲ့ အုပ္ ခ်ဳပ္ သူ လူ တန္း စား ေတြ ကို တစ္ ခဲ နက္ အံု ၾကြ ေတာ္ လွန္ ဆန့္ က်င္ ပုန္ ကန္ ခဲ့ တဲ့ ႏွစ္ တစ္ ႏွစ္ ပါ ။ ၁၃၀၀ ရာ ျပည့္ အေရး ေတာ္ ပံု ၾကီး ေၾကာင့္ ႏိုင္ ငံ ေရး အသိ ိုး ၾကား လာ တဲ့ လူငယ္ ေတြ ဟာ လံုး၀ လြတ္ လပ္ ေရး ဆို တဲ့ အေတြး အေခၚ ကို ေတြး ေခၚ လာ ႏိုင္ ခဲ့ ၾက ပါ တယ္ ။ လက္ နက္ နဲ့ ရန္ သူ ကို လက္ နက္ နဲ့ ပဲ ျပန္ ေတာ္ လွန္ ရ မယ္ ဆို တဲ့ အသိ မ်ိဴး ရင္ တြင္း မွာ ကိန္း ေအာင္း လာခဲ့ ၾက တယ္ ။ တိုင္း ျပည္ အတြက္ ျပင္း ျပ တဲ့ ရင္ တြင္း ဆႏၵး ကို အေကာင္ အထည္ ေဖၚ ဖို့ “ ရန္သူ ရဲ့ ရန္ သူ ဘယ္ သူ လဲ ဆို တာ ကို ရွာ ေဖြ စူး စမ္း ၾက ပါ ေတာ့ တယ္ ။” “ ရန္ သူ ရဲ့ ရန္ သူ ဟာ မိတ္ ေဆြ ” ဆို တဲ့ အသိ ကို ႏွလံုး ပိုက္ မိ ခဲ့ ၾက တယ္ ။ “ရန္သူ အဂၤလိပ္ အခက္ - ဗမာ့ အခ်က္ လို့ သေဘာေပါက္ ခံယူ ခ်က္ ထား ျပီး ဂ်ပန္ျပည္ သြား /စစ္ ပညာသင္ တဲ့ လူ ငယ္ တစ္ စု ဟာ ေနာင္ တြင္ “ ရဲ ေဘာ္ သံုး က်ိပ္ ” ဆို ျပီး ထင္ ရွားလာ ခဲ့ ၾက ပါ တယ္ ။(BIA ) လြတ္ လပ္ ေရး တပ္ မေတာ္ ကို ဘန္ ေကာက္ မွာ ဖဲြ့ ႏိုင္ ခဲ့ တယ္ ။ရန္ သူ ေပး တဲ့ ေရြွ ရည္ စိမ္ လြွတ္ လပ္ ေရး ကို ရွိခဲ့ တယ္ ။BIA တပ္ မေတာ္ ကို လည္း အဆင့္ နဲ့ အေရ အတြက္ ေလွ်ာ့ ခ် ခဲ့ ၾက တယ္ ။(BDA )ေခၚ ဗမာ့ ကာ ကြယ္ ေရး တပ္ မေတာ္ တဲ့ ။။လူတစ္ စု ပဲ လြွတ္ လပ္ တဲ့ လြတ္ လပ္ ေရး အတု ပါ ။အခ်ိန္ တန္ ရင္ ဂ်ပန္ ကို လည္း ျပန္ ေတာ္ လွန္ ရ မယ္ ဆို တဲ့ အသိ က မူ လ ကတည္း က စိတ္ ကူး ဆႏၵ ရွိ ခ ဲ့ ျပီး သား မို မဟာ မိတ္ အကူ အညီ ကို ျပန္ လည္ ရ ယူ ျပီး ဖက္ ဆစ္ ဂ်ပန္ ကို တိုက္ ထုတ္ ႏိုင္ ခဲ့ ျပန္ ပါ တယ္ ။ ေတာ္ လွန္ ေရး ေန့ ကို ေပၚ ေပါက္ ေစခဲ့ တယ္ ။ “ အနီး ဆံုး ရန္ သူ ကို တိုက္ ” ဆို တဲ့ စစ္ ေသနဂၤဗ်ဴ ဟာ တစ္ ရပ္ နံ မည္ ေက်ာ္ ခဲ့ ပါ တယ္ ။ နယ္ခ်ဲ့ ကို တိုက္ / ဖက္ ဆစ္ ကို တြန္း လွန္ ရင္ “ မိ ေအး ႏွစ္ ခါ နာ တိုင္း ျပည္ “ ဘ၀ ေရာက္ ခဲ့ ရ တယ္ ။နယ္ခ်ဲ့ ေတြ ျပန္ ၀င္ လာ ျပီး ေတာ္ လွန္ေရး အင္ အား စု ေတြ ကို ထိန္း ခ်ဳပ္ ႏိုင္ ဖို့ ေခတ္ ေနာက္ ျပန္ ဆဲြ တဲ့ အုပ္ ခ်ဳပ္ ေရး ကို ျပန္ လည္ အသက္ သြင္း ဖို့ ၾကိဳး စား ခဲ့ ၾက ပါ တယ္ ။ အဲ့ ဒီ အခ်ိန္ မွာ ျမန္မာ ျပည္ ေတာ္ လွန္ ေရး အင္ အား စု ေတြ မွာ ႏိုင္ငံေရး အဖဲြ့ အင္အား(ဖဆပလ )ၾကီး ရွိ ေန ျပီး ။ခါး ေတာင္း က်ိဳက္ မျဖဳတ္ ေသး တဲ့ လက္ နက္ ကိုင္ တပ္ မေတာ္ ရွိ ေန ျပီး ။ ရန္ သူ က လြွတ္ လပ္ ေရး စကား ထည့္ ေျပာ လာ ခဲ့ ရ ပါ ျပီး။ေအာင္ ဆန္း +အက္ တလီ စာ ခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ တာ မ်ိဳး။ ျပည္ ေထာင္ စု ေန့ ကို ျဖစ္ ေပၚ ေစ ခဲ့ တဲ့ ပင္လံု ညီ လာ ခံ က်င္း ႏိုင္ ခဲ့ တာ မ်ိဴး။ နယ္ခ်ဲ့ လက္ ပါး ေစ တစ္ စု ေၾကာင့္အာဇာနည္ ေခါင္း ေဆာင္ ၾကီး မ်ား က် ဆံုး ခဲ့ ရ တဲ့(၁၉၀၇-၁၉၄၇ )အျဖစ္ မ်ား။ဆို လို တာ က (၁၃၀၀) ျပည့္ (၁၉၃၈) မွ စတင္ ေရ တြက္ ေသာ္ (၁၀) ႏွစ္ အၾကာ ( ၁၉၄၈ )(၁၃၁၀ ) မွာ အား လံုး ေတာင့္ တ ေန ခဲ့ ၾက တဲ့ လံုး ၀ လြွတ္ လပ္ ေရး ေအာင္ပန္း ကို ဆြတ္ ခူး ႏိုင္ ခဲ့ ၾက ပါယ္ ။

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

လြတ္လပ္ေရးေန႔

လြတ္လပ္ေရးေန႔ လြတ္လပ္ေရးေန့ (Independence Day)သည္ နွစ္စဉ္ ဇန္နဝါရီလ (၄)ရက္ေန့ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာနိုင္ငံသည္ ၁၉၄၈-ခုနွစ္ ဇန္နဝါရီလ (၄)ရက္ေန့တြင္ စစ္မွန္ေသာ လြတ္လပ္ေရးကို ရရွိသည္။ တိုင္းတစ္ပါးတို့၏ စိုးမိုးအုပ္ခ်ုပ္မႈေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ေသာ တိုင္းျပည္နိုင္ငံမ်ားတြင္ အခ်ုပ္အျခာအာဏာပိုင္ လြတ္လပ္ေသာနိုင္ငံအျဖစ္သို့ ေရာက္သည့္ေန့ကို လြတ္လပ္ေရးေန့ဟူ၍အထြတ္ အျမတ္ သတ္မွတ္ထားတတ္ေလသည္။ ခရစ္နွစ္ ၁၉၄၈ ခုနွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၄ ရက္၊ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃ဝ၉ ခုနွစ္ ျပာသိုလဆုတ္ ၉ ရက္၊ တနဂင္ေၷြေန့ကား ျမန္မာနိုင္ငံသည္ လံုးဝလြတ္လပ္ေသာ အခ်ုပ္အျခာအာဏာပိုင္ သမၼတနိုင္ငံေတာ္အျဖစ္သို့ ေကာင္းစြာေရာက္ရွိေသာေန့ ျဖစ္ေလသည္။ ထိုေန့သည္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာနိုင္ငံသားမ်ားအဖို့ ထူးျမတ္ေသာ ေန့တစ္ေန့ျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ ျမန္မာနိုင္ငံအနွံ့အျပားရွိ ျမို့ရြာမ်ားတြင္ ထိုေန့ကို မွတ္တမ္းတင္ေသာ ေမာ္ကြန္းေက်ာက္စာတိုင္မ်ား စိုက္ထူျကျပီးလွ်င္ ေအာက္ပါအတိုင္း ကမၺည္း ထိုးထားျကသည္။ ျဂီသကၠရာဇ္ တစ္ေထာင့္သံုးရာကိုးခုနွစ္၊ ျပာသိုလဆုတ္ (၉)ရက္၊ တနဂင္ေၷြေန့အား ဤငါတို့ျမန္မာျပည္ လံုးဝလြတ္လပ္ေသာ အခ်ုပ္ အျခာအာဏာပိုင္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတနိုင္ငံေတာ္ျကီးအျဖစ္ ေကာင္းစြာေရာက္သတည္း။ ျမန္မာနိုင္ငံ ေအာက္ပိုင္း၌ နွစ္ေပါင္း ၁ဝဝ မွ်၊ ျမန္မာနိုင္ငံ အထက္ပိုင္း၌ နွစ္ေပါင္း ၆ဝေက်ာ္မွ် နိုင္ငံျခားသားတို့၏ အခ်ုပ္အခ်ယ္ကို ခံခဲ့ျကရျပီးေနာက္ ျမန္မာေခါင္းေဆာင္ျကီးမ်ား၏ အမ်ိုးမ်ိုးေသာ ျကိုးပမ္းမႈ တို့ေျကာင့္ရရွိခဲ့ေသာ ဤလြတ္လပ္ေရးကို တည္တံ့ခိုင္ျမဲေစရန္နွင့္ ျပည္ ေထာင္စုျကီး တိုးတက္ဖြံ့ျဖိုးေစရန္မွာ ျပည္ေထာင္စုသားအားလံုး၏ တာဝန္ ျဖစ္သည္နွင့္အညီ မေမ့မေလ်ာ့ျကေစရန္ သတိေပးနွိုးေဆာ္သည့္အေနျဖင့္ နွစ္စဉ္ထိုေန့တြင္ လြတ္လပ္ေရးေန့ အထိမ္းအမွတ္ပြဲမ်ား ဆင္ယင္က်င္းပျက ၏။

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

ဗိုလ္သင္တန္းေက်ာင္းဆင္းပြဲမိန္႔ခြန္း (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း)

ဗိုလ္သင္တန္းေက်ာင္းဆင္းပြဲမိန္႔ခြန္း (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း)

၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွ ယေန႔အထိ ဖံုးကြယ္ေဖ်ာက္ဖ်က္ထားျခင္းခံရေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မိန္႔ခြန္း 

 ေအာက္ပါ မိန္႔ခြန္းမွာ ဂ်ပန္ေခတ္ ၁၉၄၄ -ခု မတ္လ ၁၃ ရက္ေန႔ နံနက္အခ်ိန္တြင္ မဂၤလာဒုံ ဗိုလ္သင္တန္းေက်ာင္းဆင္း ပြဲ၌ ဗမာ့ကာကြယ္ေရးတပ္မေတာ္ စစ္ေသနာပတိႏွင့္ စစ္ဝန္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေျပာၾကားေသာ မိန္႔ခြန္းတရပ္ ျဖစ္ေၾကာင္း။ သူက်ဆုံးသြားခဲ့ရေသာ ဤဇူလိုင္လတြင္ သူ႔အား ျပန္ေျပာင္းသတိရမိသည့္အားေလွ်ာ္စြာ သူ၏ ေျပာင္ ေျမာက္ေသာ မိန္႔ခြန္းကို ရွာေဖြေဖာ္ျပလုိက္ရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း။။ (ဗိုလ္ဥတၱမေက်ာ္)
…………………………………………………………………….


ရဲေဘာ္တို႔
ယေန႔ ရဲေဘာ္တို႔ အစုအခ်ဳိ႕ဟာ စစ္ဗိုလ္ေလာင္းကေလးမ်ားအျဖစ္ ဘြဲ႔အဆင့္အတန္းကုိ ခံယူၾကရေတာ့မယ္။ ယေန႔ အထိ ရဲေဘာ္တို႔ဟာ ေက်ာင္းသားမ်ားျဖစ္ၿပီး တာဝန္ရယ္လို႔ မိမိတို႔အေပၚမွာ မရွိၾကေသးဘူး။ယေန႔ေက်ာင္းကထြက္ၿပီး ဗမာ့တပ္မေတာ္အသီသီး ႒ာနအသီးသီးမွာ ရာထူးအလုပ္ဝတၱရားမ်ားရတာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ ရဲ ေဘာ္တို႔ အသီးသီးမွာ ကိုယ့္တာဝန္ႏွင့္ ကိုယ့္ဝတၱရားႏွင့္ ျဖစ္သြားၿပီ။ ဒီလို ကိုယ့္တာဝန္ ကိုယ့္ဝတၱရားႏွင့္ ဗမာႏုိင္ငံ ေတာ္နဲ႔ ဗမာ့တပ္မေတာ္ရဲ႕ အမႈကိုထမ္းၾကတဲ့အခါ ရဲေဘာ္တို႔ကို မွာသင့္မွာရာ အခ်က္ေတြကို ငါတို႔မွာၾကားလုိတယ္။

ပထမဆုံး ရဲေဘာ္တို႔ကုိမွာခ်င္တာက ငါတို႔ အခု ဗမာႏိုင္ငံဟာ ကိုယ့္မင္းကိုယ့္ခ်င္းႏိုင္ငံ ျဖစ္တယ္။ ဒို႔တပ္မေတာ္ဟာ တႏိုင္ငံလုံးတမ်ဳိးသားလုံးရဲ႕ အက်ဳိးအတြက္ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီႏို္င္ငံ ဒီအက်ဳိးကုိ ကာကြယ္ရမယ့္ ဗမာ့တပ္မေတာ္ ဟာလည္း ဗမာတႏုိင္ငံလုံး တမ်ဳိးသားလုံးအတြက္ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ နားလည္ရမယ္။

ဒီတပ္မေတာ္ဟာ လူတဦးတေယာက္အတြက္ တည္ေထာင္ထားတာမဟုတ္။ တႏိုင္ငံလုံး တမ်ဳိးသားလုံးအတြက္ ျဖစ္ တယ္။ ဒီတပ္မေတာ္ဟာ တဖြဲ႔တပါတီ လူတစုအတြက္ တည္ေထာင္ထား တာမဟုတ္။တႏို္င္ငံလုံးတမ်ဳိးသားလုံးအတြက္ ျဖစ္တယ္။

တကယ့္သစၥာျဖစ္ရမယ္
---------------
ဒီတပ္မေတာ္ဟာ ေရွးအဂၤလိပ္ လက္ထက္ကလို ေၾကးစားတပ္ မဟုတ္။ ႏိုင္ငံနဲ႔ အမ်ဳိးကုိ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာင့္ဖို႔ ႏိုင္ငံ ႏွင့္အမ်ဳိးကို မတင္ေပးဖို႔ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီတပ္မေတာ္ဟာ ႏိုင္ငံနဲ႔အမ်ဳိး၏ သစၥာကို အျမဲေစာင့္ရမယ္။ ေရွးတုန္း ကလို တျခားႏုိင္ငံ တျခားအမ်ဳိးကို သစၥာေစာင့္တာမဟုတ္။ အဲဒီလိုေစာင့္တဲ့ သစၥာဟာ ဝတ္ေၾကတမ္းေၾကေစာင့္တဲ့ သစၥာ ျဖစ္တယ္။ အခု ငါတို႔ဟာ ငါတို႔အမ်ဳိး ငါတို႔ႏိုင္ငံကုိ သစၥာေစာင့္ရမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါတို႔ေစာင့္တဲ့သစၥာဟာ တကယ့္ သစၥာျဖစ္ရမယ္။ အေပၚယံသာျဖစ္တဲ့ သစၥာမျဖစ္ ရဘူး။

ဘယ္လုိေစာင့္ရမလဲ။ ယခုအခါ ရဲေဘာ္တို႔ေပၚမွာ နည္းလမ္းအ တုိင္း အဆင့္ဆင့္ခန္႔အပ္ထားတဲ့ အႀကီးအမွဴးအားလုံးေတြဟာ ဒီႏိုင္ငံ ဒီအမ်ဳိးရဲ႕ ကိုယ္စားေတြပဲ။ အဲဒီ ကိုယ္စား ႏုိင္ငံနဲ႔ အက်ဳိးကုိ သစၥာေစာင့္ျခင္းဟာ ကုိယ့္ႏိုင္ငံနဲ႔ ကိုယ့္အမ်ဳိးကို သစၥာေစာင့္တာပဲ။

ဒီေတာ့ ရဲေဘာ္တို႔ ေမးစရာ စကားတခြန္း ရွိတယ္။ တကယ္လို႔ ဒီအႀကီး အမွဴးေတြထဲက ဘယ္သူျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ္ႀကိဳးငဲ့ၿပီး ႏိုင္ငံနဲ႔ အမ်ဳိးကိုသစၥာမဲ့ၿပီး လုပ္ရင္ ဘယ့္ ႏွယ့္လုပ္မလဲ။ ဒီလုိ ကုိယ္က်ဳိးငဲ့ၿပီး လူမ်ဳိးရဲ႕အက်ဳိးနဲ႔ ႏိုင္ငံကုိ ဆန္႔က်င္တဲ့ အႀကီးအမႈးေတြ ဟာ ၾကာၾကာ မေနႏုိင္ပါဘူး။ အခ်ိန္တန္တဲ့အခါ ျပဳတ္က်မွာပဲ။ ရာဇဝင္မွာ ၾကည့္လို႔ရွိရင္ ဘယ္ေလာက္ ႀကီးတဲ့လူ ျဖစ္ျဖစ္ မတရားလုပ္တဲ့အခါ ျပဳတ္ က်တာခ်ည္းပဲ။ ဒီလုိမတရားတဲ့ အႀကီးအမႈးေတြ ရွိရင္ ရဲေဘာ္ တို႔ရဲ႕ အေပၚမွာလည္း တည္တယ္။

ဥပမာ မတရားတဲ့ အ ႀကီးအမႈးတေယာက္က ဝတၱရားနဲ႔ မဆုိင္တဲ့ ႏိုင္ငံႏွႈင့္ အမ်ားအက်ဳိးနဲ႔ မပတ္သတ္တဲ့ အမိန္ကမ်ဳိးေပးတဲ့အခါ အမိန္႔ဟာ နည္းက်မက် တရား မတရား ႏိုင္ငံနဲ႔ အမ်ဳိးမွာ အက်ဳိးရွိမရွိ ၾကည့္ရမယ္။

အဲသလုိၾကည့္တဲ့အခါ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ မရွင္းရင္ သူ႔ထက္ႀကီး တဲ့အႀကီး အမႈး တေယာက္ကို ျဖစ္ျဖစ္ အျခားအႀကီးအမႈးတေယာက္ ကိုျဖစ္ျဖစ္ သြားေမးရမယ္။ ဒီအခါမွာ ရဲေဘာ္တို႔ဟာ ဘယ္ဒင္း မွန္တယ္ မွားတယ္ သိႏိုင္ရမယ္။

ေတာ္ေအာင္ႀကိဳးစားၾကပါ
-----------------
က်ဳပ္အဖို႔ေျပာရရင္ ရဲေဘာ္တို႔ထဲကျဖစ္ျဖစ္ အခုတပ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ စစ္သားကေလးက စၿပီး အားလုံး ရဲေဘာ္ေတြထဲက ျဖစ္ ျဖစ္ က်ဳပ္ထက္ အရည္အခ်င္း အက်င့္စာရိတၱ အလုပ္အကိုင္ ႏိုင္ငံခ်စ္စိတ္ အေျမာ္အျမင္ ရွိတယ္လို႔ ေတြ႔တာနဲ႔တၿပိဳင္ နက္ က်ဳပ္ဟာ အဲဒီလိုေတာ္တဲ့လူကို ထုိးတင္ၿပီး ေနာက္လုိက္လုပ္ဖို႔ အသင့္ရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရဲေဘာ္တို႔ အားလုံး ႀကိဳး စားၾကပါ။ ေတာ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကပါ။

ရာထူးအဆင့္အတန္း
-------------
ကေန႔ ရဲေဘာ္တို႔အားလုံးကုိ စိ္တ္ထဲမွာ ရွိသည့္အတုိင္းေျပာျပမယ္။ ယခုအခါ ငါတို႔အထဲမွာ ႏိုင္ငံအတြက္ အမ်ဳိးမ်ဳိး အ နစ္နာခံဘူးတဲ့ လူေတြရွိတယ္။ ငါတို႔ သိတာလည္း ရွိတယ္။ မသိတာလည္းရွိတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ေရွးကသာ ဒီလို အ နစ္နာခံၿပီး အခုအလုပ္မလုပ္ရင္ ဘယ္သူမွ မတုိးတတ္ႏိုင္ဘူး။ အကယ္၍ အခုလည္း အလုပ္လုပ္တယ္။ ေရွးကလည္း အနစ္နာခံဖူးတယ္ဆိုရင္ ဒီလိုလူမ်ဳိးဟာ လူမ်ားတကာထက္ တုိးတတ္မွာ အမွန္ပဲ။ ကေန႔ ဆိုင္ရာလူႀကီးေတြ မသိေသး လို႔ မတုိးတတ္ေသးရင္ ေနာက္တေန႔ တုိးတတ္မွာပဲ။

တကယ္ေတာ္တဲ့သူေတြဟာ ဘယ္သူမွ ႏွိမ္ထားလို႔ မရပါဘူး။ ကိုယ့္ကုိယ္ကိုလည္း သိဒၶိတင္ေနစရာမလိုဘူး။ လူႀကီးေတြကိုလည္း မ်က္ႏွာလုပ္စရာမလုိဘူး။

ဒါေပမယ့္ နီပြန္က ျပန္ လာလို႔ စစ္ေက်ာင္းကဆင္းလို႔ ေရွးက အနစ္နာခံဖူးလို႔ဆုိၿပီး ယခုအခါ အလုပ္ေကာင္းေကာင္း မလုပ္ရင္ ဘယ္သူမွတတ္ မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီ့ျပင္လူေတြအတြက္ က်ဳပ္မေျပာႏုိင္ေပမယ့္ ွဗမာ့တပ္မေတာ္မွာ က်ဳပ္အခုေနရာမွာ တာဝန္ယူေနသမွ် အခု က်ဳပ္ေျပာခဲ့တဲ့ စနစ္က တဆံျခည္မွ ခြာမသြားဘူး။ ေရြ႕မသြားဘူးဆုိတာ အားလုံးသိေစခ်င္တယ္။ ဒါက ရာထူးအ ဆင့္အတန္း တိုးတတ္တာနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီးရဲေဘာ္တို႔ကုိ သိဘို႔ေျပာျပျခင္းပဲ။

တန္ခိုးျပဘို႔မဟုတ္
------------
တျခား မွာၾကားလုိတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ ေျပာေနၾကစကားပဲ။ ဒါေပမယ့္ ထပ္ၿပီး အဓိပၸာယ္ ေလးနက္ေအာင္ ေျပာလိုက္ ဦးမယ္။

ငါတို႔စစ္တပ္ဟာ ႏို္င္ငံသူ ႏိုင္ငံသားေတြကုိ ညႇဥ္းဘို႔မဟုတ္။ လက္နက္အားကိုးတန္ခိုးျပဘို႔ မဟုတ္။ စစ္တပ္ဟာ ႏုိင္ငံရဲ႕ အေစခံျဖစ္ရမယ္။ ႏိုင္ငံဟာ စစ္တပ္ ရဲ႕ အေစခံ မျဖစ္ရဘူး။

ဒါက စကားရိုင္းရိုင္းနဲ႔ နားလည္ေအာင္ေျပာျပတာ ပဲ။ဒီစကားကုိ က်ဳပ္ေျပာတာက စစ္တပ္ကို က်ဳပ္ျပန္ႏွိမ္ခ်င္တဲ့ သေဘာနဲ႔ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး။ ငါတို႔ဟာ လက္နက္ကိုင္ လူေတြျဖစ္ၾကေသာ္လည္း မတရား မလုပ္။ ႏို္င္ငံရဲ႕ ရန္သူေတြမဟုတ္။ ႏို္င္ငံရဲ႕ မိတ္ေဆြေတြဆုိတာ အားလုံးသေဘာ ေပါက္ေအာင္ ေျပာျပျခင္းပဲ။

အမွန္ေျပာရရင္ လူေတြဟာပုထုဇဥ္ေတြဘဲ အားရွိတဲ့အခါ အားနည္းတဲ့လူေတြကို ညႇဥ္းခ်င္ တဲ့ စိတ္ရွိတယ္။ အားနည္းတဲ့သူေတြကလည္း အားနည္းတဲ့အခါတုန္းကေတာ့ အားႀကီးေနတဲ့လူကို လက္နက္ အားကုိး အာဏာအားကိုး လုပ္ခ်င္တယ္ေျပာၾကတာပဲ။ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ အားႀကီးတဲ့ေနရာ အာဏာရွိတဲ့ေနရာ ေရာက္တဲ့အခါက် ေတာ့ အရင္တုန္းကေျပာတာေတြေမ့ၿပီး တမ်ဳိးလုပ္ၾကတာပဲ။ ဒါထုံးစံဘဲ။

ငါတို႔က ဒီလုိမဟုတ္ အားနည္းတဲ့အခါလည္း အားႀကီးတဲ့လူကို မတရားရင္ မေၾကာက္။ အားႀကီးတဲ့အခါလည္း အားငယ္တဲ့လူကို မတရားမလုပ္ ဆုိတဲ့အတုိင္း လုပ္ခ်င္ တယ္။ ျပခ်င္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ စစ္တပ္ဟာ ႏို္င္ငံရဲ႕ အေစခံျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာတာဘဲ။

ႏို္င္ငံဟာ ဘာလဲ။ ႏိုင္ငံဟာ အ မ်ဳိးပဲ။ အမ်ဳိးဟာ ဘာလဲ။ အမ်ဳိးဟာ တႏုိင္ငံလုံးမွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံရဲ႕အက်ဳိးကိုလုပ္ၿပီး ႏိုင္ငံရဲ႕အမႈကို ဘယ္ခါမဆို ထမ္းမယ္ ဆုိတဲ့လူ အားလုံးပဲ။

ဒီေနရာမွာ လူမ်ဳိးေရးတရားအစစ္ကို ေျပာျပခ်င္တယ္။

မွန္ကန္ေသာ လူမ်ဳိးေရးတရား လူမ်ဳိးေရးတရားဆုိတာ ဘာလဲ။ ကိုယ့္အမ်ဳိးသာ ခ်စ္ၿပီး ဒီ့ျပင္ လူမ်ဳိးေတြကို မုန္းထားတာ လူမ်ဳိးေရး တရားဘဲလား။ မ ဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္အမ်ဳိးခ်စ္ယုံနဲ႔ ဒီ့ျပင္လူမ်ဳိးကုိလည္း မုန္းဘို႔မလိုဘူး။ သို႔္္္ေသာ္လည္း ကိုယ့္အမ်ဳိးအက်ဳိးကို လာထိတဲ့ လူေတြကိုေတာ့ အတြင္းကလူ ျဖစ္ျဖစ္ အျပင္ကလူ ျဖစ္ျဖစ္ တိုက္ခုိက္ႏွိမ္နင္းရမွာေပါ့။ ဒါက ငါတို႔အမ်ဳိးရဲ႕ ရန္သူ အျဖစ္ သာ ႏွိမ္နင္းျခင္းျဖစ္တယ္။ ဘယ္လူမ်ဳိး ဘယ္သူ ဘယ္ဝါဆိုၿပီး ႏွိမ္နင္းတာမဟုတ္ဘူး။

ရာဇဝင္ကိုၾကည့္ရင္ ကမၻာ့လူမ်ဳိး ေတြဟာ အခ်င္းခ်င္းတိုက္တဲ့အခါ တိုက္ၾကတာ ေတြ႔ရမွာပဲ။ မတည့္သည့္အခါ တုိက္ၾကတဲ့အခါ တုိက္ၾကရမွာေပါ့။ ဒါ ေပမယ့္ တျခားလူမ်ဳိးေတြကို မုန္းတာဟာ လူမ်ဳိးေ၇းလို႔ ထင္တာ တထစ္ခ်မွားတယ္။ က်ဳပ္တို႔ဟာ မဆုိင္တဲ့တျခားလူမ်ဳိး ေတြကုိ မုန္းဘို႔မလိုဘူး။ က်ဳပ္တို႔ ႏုိင္ငံအတြင္းမွာလည္း တုိင္းရငး္သားအခ်င္းခ်င္း ဗမာပဲ ရွမ္းပဲ ကရင္ပဲ ခ်င္းပဲ စသျဖင့္ ခြဲစရာ မလိုဘူး။ငါတို႔တေတြဟာ မွားၿပီးတာေတြကုိ ထပ္မမွားၾကရဘူး။ ငါတို႔ဟာ အမွန္နဲ႔အတု ဟုတ္တာနဲ႔ မဟုတ္တာ ခြဲျခားသိရမယ္။ လူမ်ဳိးေရးတရားျဖစ္ျဖစ္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ အမွန္တရားကို ယူတတ္ရမယ္။ ဒါက လူမ်ဳိးေရး တရားနဲ႔ပါတ္သတ္ၿပီး က်ဳပ္မွာခ်င္ တာပဲ။

ဇာတိမာန္ ေကာငး္ေကာင္းထားတတ္ေအာင္ လုပ္ၾကပါ။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကုိ ခ်စ္ပါ။ ဗမာေတြက လူဖ်င္းေတြ လူပ်င္းေတြ လူ ေၾကာက္ေတြ လူပိုေတြ လူရုိင္းေတြ လူ႔ဂြစာေတြ လူ႔မတရားတာေတြ ဒီလို ကမၻာမွာ အထင္ခံရေအာင္ မလုပ္ပါနဲ႔။ ဗမာ ေတြဟာ ဒီလိုမဟုတ္ဘူးဆုိတာ အလုပ္လုပ္ၿပီး ဂုဏ္ယူၾကပါ။ အဲဒါ က်ဳပ္ လူမ်ဳိးေရးတရားနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး မွာခ်င္တာပဲ။

လူႀကီးဆုိတာ ဘာလဲ
--------------
ေနာက္ မွာခ်င္တာက ေရွ႕ကို ရဲေဘာ္တို႔ဟာ လူႀကီးျဖစ္ေနၿပီ။ လူႀကီးဆိုတာ ဘာလဲ။ အသက္ႀကီးတာကို ဆုိလုိတာ လား။ မဟုတ္ဘူး။ အသက္မႀကီးေပမယ့္ လုပ္တဲ့အလုပ္ႀကီးရင္ လူႀကီးဘဲ။ အခု ငါတို႔ ရဲေဘာ္တို႔ရဲ႕ အလုပ္ဟာ ငါတို႔ ႏိုင္ငံရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ဒါေတြကုိ ငါတို႔ ရင္ေျမကတုတ္လုပ္ၿပီး ကာကြယ္ဘို႔ပဲ။ ဒီ့ထက္ႀကီးတဲ့အလုပ္ ရွိႏိုင္ပါဦးမ လား။ မရွိႏို္င္ဘူး

ဒါေၾကာင့္ ငါတို႔ဟာ လူႀကီးစိတ္ေပါက္ရ မယ္။ အစစ အရာရာ ဆင္ျခင္တတ္ရမယ္။ ေကာင္းသည္ မေကာင္းသည္ ေတာ္သည္ မေတာ္သည္ ဟုတ္သည္ မဟုတ္သည္ကုိ ဆင္ျခင္တုိင္းထြာႏိုင္ရမယ္။

အခု ငါတို႔ အခ်ဳိ႕အ လုပ္ေတြက သက္ေသျပေနတယ္။ေဘးကလူေတြေျပာတုိင္း အရမ္းမယုံၾကနဲ႔။ စူးစမ္းဆင္ျခင္ၿပီးမွ ယုံၾကရမယ္။ ငါတို႔ ဝတၱရားနဲ႔မဆိုင္တဲ့ အက်ယ္အက်ယ္ ျဖစ္မယ့္ကိစၥဆုိရင္ ငါတို႔ေရွာင္ရမယ္။ ဘယ္လုိ ေဘးကလူက ဗိုလ္ႀကီးရဲ႕— ဘာ ႀကီးရဲ႕— နဲ႔ လာေျမႇာက္ေပးေပး ငါတို႔မပါရဘူး။ ဝတၱရားနဲ႔ ငါတို႔ေတာ့မဆိုင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေကာင္းတဲ့ကိစၥ တရားတဲ့ ကိစၥ လူအမ်ား ေက်းဇူးတင္မယ့္ ကိစၥဆုိရင္ ကိုယ္နဲ႔မဆုိင္ဘူးဆုိၿပီး လ်စ္လ်ဴမရႈ႕ပါနဲ႔။ ကူညီေပးၾကပါ။ ေဆြမ်ဳိးကိစၥ မိတ္ ေဆြကိစၥေတြဟာ ကိုယ္တာဝန္လုပ္တဲ့အေရးမွာ မေႏွာက္ယွက္ပါေစနဲ႔။

ဘယ္ေတာ့မွ သစၥာမေဖာက္
-------------------
ေနာက္ၿပီးမွာခ်င္တာက ေျပာခဲ့တဲ့အတုိင္း ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အထင္မႀကီးပါနဲ႔။ ဒီမွာသင္လုိက္တာေတြဟာ ပညာကုန္ၿပီ မ ယူဆၾကနဲ႔။ ပညာဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ကုန္တယ္မရွိဘူး။ လူမ်ဳိးျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံျဖစ္ျဖစ္ လူတဦး တည္းျဖစ္ျဖစ္ တုိးတတ္မႈဟာ လက္ရွိအေျခအေနနဲ႔ အားမရဘဲ တင္းမတိမ္ဘဲ ေရွ႕ဆက္လက္ ႀကိဳးစားမွသာ တိုးတတ္မႈျဖစ္ႏုိင္တယ္ဆိုတာ ရာဇဝင္ သမုိင္းေတြက ေကာင္းေကာငး္ျပထားတယ္။ ကုိယ္ပုိင္ဉာဏ္နဲ႔ စဥ္းစားၾကည့္လည္း သိႏို္င္တာပဲ။ဒါေၾကာင့္ ဘယ္ဟာကုိမွ ေလွနံဓါးထစ္ မယူပါနဲ႔။ အထင္မႀကီးပါနဲ႔။ ဒီ့ထက္တုိးေအာင္လုပ္ၾကပါ။ အခု ငါတို႔ႏိုင္ငံဟာ လြတ္လပ္တယ္ ဆုိေပမယ့္ ဟန္မက်တာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ က်ဳပ္မွာလည္း ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ေတြ႔ရွိတာဘဲ။ ကိုယ့္ခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ကို ကိုယ္ျပင္ၾကရမယ္။

သို႔ေပမယ့္ က်ဳပ္ ရဲေဘာ္တို႔ကုိ ကတိတခု ျပဳမယ္။ ႏိုင္ငံနဲ႔ အမ်ားအက်ဳိးရဲ႕သစၥာကို က်ဳပ္ ဘယ္ေတာ့မွ မေဖာက္။ ရဲေဘာ္တို႔ထဲက ျဖစ္ျဖစ္ ဒီ့ျပင္ထဲက ျဖစ္ျဖစ္ က်ဳပ္ထက္ေတာ္တဲ့လူ ထြက္ျပ ႏုိင္ပါေစ။ က်ဳပ္ဖယ္ေပးဘို႔ အသင့္ပဲ။

စစ္သားမွစစ္သား ဆုိတဲ့စိတ္ကုိ ေဖ်ာက္ၾက
----------------------------

ေနာက္ဆုံးတခု မွာခ်င္တာက ငါတို႔သာ ႏို္င္ငံခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓါတ္မထားၾကဘို႔ပဲ။ ဒီႏို္င္ငံမွာ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီ့ျပင္ႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ျဖစ္ စစ္သားေတြခ်ည္း ႏုိင္ငံခ်စ္တဲ့ လူေတြရွိၾကတာမဟုတ္ဘူး။ တျခားစစ္သားမဟုတ္ေပမယ့္ ႏို္င္ငံအတြက္ အမ်ဳိး မ်ဳိး အနစ္နာခံ အမ်ဳိးမ်ဳိးစြန္႔စား လုပ္ၾကတဲ့ လူေတြလဲရွိတာပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ စစ္သားမွစစ္သားဆုိတဲ့ စိတ္သေဘာထားကို ေျပာင္းၾကရမယ္။

သို႔ေပမယ့္ တခုနားလည္ေစခ်င္တယ္။ က်ဳပ္ဟာ စစ္တပ္ကို မတရားႏွိမ္မယ္။ လူလည္လုပ္မယ္။ စစ္ တပ္ရဲ႕ အခြင့္အေရးမ်ားကို မတရားခ်ဳိးဖ်က္မယ္ဆိုရင္ က်ဳပ္ အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစား တုိက္ဖ်က္မယ္ဆိုတာ ရဲေဘာ္တို႔ သိေစ ခ်င္ပါတယ္။

ကေန႔ ဒီမွာေျပာတာေတြကို အားလုံးစစ္သားေတြ သိပါေစ။ သိေအာင္ေျပာျပၾကပါ။ အဲဒါ ေနာက္ဆုံးမွာၾကားျခင္းပဲ။

  ( Thuya Soemoe Daweithar ထံမွတဆင္႔ ကူးယူပါသည္)

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေျပာတဲ့ လြတ္လပ္ေရး

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေျပာတဲ့ လြတ္လပ္ေရး

ဒီေန႔ လြတ္လပ္ေရးေန႔မွာ FaceBook သုံးသူေတြၾကား ပ်ံ႕ေနတ့ဲ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း (၁၉၁၅-၁၉၄၇) ရဲ႕ မိန္ခြန္း ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္။
မိန္႔ခြန္း ေျပာတ့ဲေန႔စဲြ၊ ေနရာ ေဖာ္ျပမထား။

--------------------------------------

"လြတ္လပ္ေရးဆိုလို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ကို ကြ်န္ေတာ္ ေျပာျပဦးမယ္။ လြတ္လပ္ေရးဆိုတိုင္း ပေဒသာပင္ ေျမက မေပါက္ႏိုင္ဘူး ဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔ကို ကြ်န္ေတာ္ ရွင္းခဲ့ခ်င္တယ္။

ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ စိတ္ထဲမွာ လြတ္လပ္ေရး ရေတာ့မယ္ ဆိုလို႔ရွိရင္ စိတ္ကူးက ဘယ္လို စိတ္ကူးျပသလဲ ဆိုရင္ ပေဒသာပင္ၾကီး ခ်က္ခ်င္း ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ေပါက္လာၾကေတာ့မလို ခင္ဗ်ားတို႔ ထင္ၾကတဲ့ သူေတြ မ်ားၾကတယ္။

တခ်ိဳ႕ကလဲ လြတ္လပ္ေရး ရျပီ ဆိုျပီးေတာ့ ဘာလုပ္ခ်င္သလဲ ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အရင္တစ္ခါတုန္းက ေတြ႔ခဲ့တယ္။

ဂ်ပန္ေခတ္တုန္းက ဂ်ပန္ေခတ္ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး... ဘုရားစူးေစ့ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး ရတုန္းက... အဲဒီတုန္းက ဆိုလို႔ရွိရင္ လြတ္လပ္ေရး ရျပီဆိုေတာ့ကာ ဟသၤာတနယ္ထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္ေတြ႔ခဲ့တယ္။

ဘာေတြ႔သလဲ ဆိုရင္ လမ္းမေပၚမွာ ေဆးလွန္းတယ္။ ဟာ... လြတ္လပ္ေရး ရျပီကြ ဆိုျပီးေတာ့ လူတကာ သြားတဲ့ လမ္းမေပၚမွာ ထြက္ျပီး ေဆးေတြ လွန္းၾကတယ္။ ဒီေတာ့ လမ္းသြားလမ္းလာ လုပ္တဲ့သူေတြ အေတာ္ခြက်တယ္။ အဲဒါလြတ္လပ္ေရးမဟုတ္ဘူး"

"လြတ္လပ္ေရးဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္က ဘာလဲ။ လြတ္လပ္ေရး ဆိုတာဟာ ကိုယ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္ ေကာင္းစားဖို႔ ျဖစ္ေစ၊ တစ္မ်ိဳးလံုး ေကာင္းစားဖို႔ ျဖစ္ေစ လုပ္တဲ့ ေနရာမွာ အျခားတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ့ အက်ိဳးကို မထိခိုက္ဘဲ အျခားလူေတြရဲ့ အက်ိဳးကို မထိခိုက္ဘဲနဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ကိုယ့္တိုးတက္မွဳအတြက္ လုပ္ႏိုင္တာဟာ လြတ္လပ္ေရးတဲ့"

"ပေဒသာပင္ ေပါက္ေအာင္ ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အလုပ္လုပ္မွ ျဖစ္မယ္ ဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔ နားလည္ေစခ်င္တယ္။

အဲဒီေတာ့ လြတ္လပ္ေရးပင္ ရေသာ္ရျငားလည္း လြတ္လပ္ေရးရဲ့ တာ၀န္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ မထမ္းေဆာင္ခ်င္ဘူး ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ ရတဲ့ လြတ္လပ္ေရးဟာ ဒီကေန႔ ရျပီး မနက္ျဖန္ခါ တျခားလက္ ျပန္ပါသြားမွာပဲ"

"စကား ခပ္ရိုင္းရိုင္း ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ အေတာ့္ကို ၾကိဳးစားႏိုင္မွ လုပ္ႏိုင္မွ... အေတာ့္ကို ကုန္းႏိုင္မွ ရုန္းႏိုင္မွ အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ရွိတဲ့ အခါမွာ ေတာ္ကာက်မယ္။

ဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔က တကယ္ပဲ သုညက စျပီး အကုန္လံုး ျပန္ျပီးေတာ့ အုတ္ျမစ္ခ်ျပီး အလုပ္ လုပ္ရမွာ ဆိုေတာ့ အျခားႏိုင္ငံေတြက ေျခလွမ္းတစ္လွမ္း လွမ္းရင္ အျခားလြတ္လပ္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြက ေျခလွမ္း တစ္လွမ္း လွမ္းရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ေျခလွမ္း ငါးလွမ္း ဆယ္လွမ္း လိုက္လွမ္းႏိုင္မွ...

အဲဒီကို လိုက္ႏိုင္တဲ့ အခါက်မွ ေနာက္ဆယ္ႏွစ္ အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္တန္သည္ အားျဖင့္ အဲလို ညီတူ တန္းတူ ျဖစ္သြားမယ္။ တန္းတူ ညီတူ မျဖစ္သမွ် ကာလပတ္လံုး ဒီတိုင္းျပည္ဟာ လြတ္လပ္တယ္ ဆိုေပမယ့္ ဟိုလူျမင္တဲ့ အခါမွာ မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးရ၊ ဒီလူျမင္တဲ့အခါမွာ မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးရနဲ႔ ဖာသည္လို ႏိုင္ငံမ်ိဳး ျဖစ္ေနမွာပဲ ဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔ကို အတိအလင္း နားလည္ထား ေစခ်င္တယ္။

ဧရာ၀တီဘေလာ့ဂ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

လြတ္လပ္ေရး၏ တန္ဖိုးအႏွစ္သာရ

လြတ္လပ္ေရး၏ တန္ဖိုးအႏွစ္သာရ

Jan 1, 2014

SOCIALIZE IT →

3

(ေဆာင္းပါးရွင္ - ေမာင္သန္းဝင္း (ရန္ကုန္တကၠသိုလ္))

၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီ ၄ ရက္သည္ ၆၆ ႏွစ္ေျမာက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔ျဖစ္သည္။ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း ၆၆ ႏွစ္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီ ၄ ရက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔၏ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ျမင္ကြင္းမ်ားကို ယခု အသက္ ၇၅ ႏွစ္ေက်ာ္ လူႀကီးမ်ားက ေကာင္းေကာင္းမွတ္မိၾကမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္ငယ္ငယ္ကတည္းက အေတြးျဖင့္ ရင္ခုန္ခံစားမိသည့္ အေတြ႕အၾကံဳတစ္ခုရွိပါသည္။ ယင္းမွာ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီ ၃ ရက္ည၏ အေတြ႕အၾကံဳ ျဖစ္ပါသည္။ အလြန္ပင္ ရင္ခုန္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းမည္ဟု ထင္ပါသည္။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီ ၄ ရက္ နံနက္ ၄ နာရီ ၁၉ မိနစ္အထိသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ သူ႔ကြၽန္ဘ၀က မလြတ္ေျမာက္ေသး။ နံနက္ ၄ နာရီ မိနစ္၂၀ မွစ၍ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ လြတ္လပ္သည့္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ ႏိုင္ငံျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။

လြတ္လပ္ေရးဟူသည္ တိုင္းတစ္ပါး၏ အုပ္စိုးျခင္းက လြတ္လပ္မႈကို ဆိုျခင္းျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္ေရးေန႔ဟူသည္ တိုင္းတစ္ပါး၏ စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္က လြတ္ေျမာက္ေသာေန႔ျဖစ္သည္။ က်န္းမာျခင္း၏တန္ဖိုးကို မက်န္းမာသည့္အခါ ပိုသိတတ္သကဲ့သို႔ လြတ္လပ္ျခင္း၏ တန္ဖိုးအႏွစ္သာရကို လြတ္လပ္ေရးဆံုး႐ႈံးစဥ္က ပိုသိၾကသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔မွာ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္မွ ေမြးဖြားလာသူမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူ႔ကြၽန္ဘ၀ အေတြ႕အၾကံဳကို စာသိ၊ တစ္ဆင့္သိအျဖစ္သာ သိခြင့္ရပါသည္။ လြတ္လပ္ေရးဆံုး႐ႈံးရျခင္း၏ အျဖစ္သနစ္မ်ား၊ နာၾကည္းေၾကကြဲစရာ ခံစားမႈမ်ားကို စာထဲေပထဲတြင္ ဖတ္ရဖူးပါသည္။

ထိုအထဲမွ အေက်ာ္အေမာ္ကစားသမားတစ္ဦးႏွင့္ စာေပပညာရွင္စာဆိုတစ္ဦး၏ အေတြ႕အၾကံဳခံစားမႈကို သာဓကေဆာင္ျပပါမည္။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ တစ္ႏွစ္အတြင္း၌ ေတြ႕ၾကံဳခံစားခဲ့ၾကရသည့္ အေတြ႕အၾကံဳမ်ားျဖစ္ပါ သည္။ တစ္ဦးမွာ ကာယဗလအားကစားတြင္ ထူးခြၽန္သည့္ ျမန္မာလူသန္ ေဇာ္၀ိတ္ႀကီးျဖစ္သည္။ ေနာက္တစ္ဦးမွာ စာေပပညာရွင္ စာဆိုမင္းသု၀ဏ္ျဖစ္ပါသည္။

ဦးေဇာ္၀ိတ္သည္ တြံေတးကြမ္းျခံကုန္း ကားလမ္းနံေဘးရွိ နတ္စင္ကုန္းရြာ ဇာတိျဖစ္သည္။ ၁၉၁၁ ခုႏွစ္ မတ္ ၇ ရက္တြင္ ဖြားျမင္သည္။ ကာယဗလ ဦးရွိန္၏ တပည့္ျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏု အစိုးရအဖြဲ႕လက္ထက္တြင္ ဘီေအဘြဲ႕ႏွင့္ ၀ဏၰေက်ာ္ထင္ဘဲြ႕ အပ္ႏွင္းျခင္းခံရသည္။ ၁၉၅၅ ခုႏွစ္တြင္ အမ်ဳိးသားကိုယ္လက္ၾကံ့ခိုင္ေရး ေကာင္စီညႊန္ၾကားေရး၀န္ျဖစ္ခဲ့သည္။

၁၉၃၆ ခုႏွစ္တြင္ ဦးေဇာ္၀ိတ္သည္ ကာယဗလေမာင္အျဖစ္ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံ ဘာလင္ၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပသည့္ ၁၁ ႀကိမ္ေျမာက္ ကမၻာ့အိုလံပစ္အားကစားၿပိဳင္ပြဲသို႔ သြားေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ပါသည္။ ယွဥ္ၿပိဳင္ရာတြင္ ျမန္မာအသင္းအေနႏွင့္ ကိုယ္စားျပဳ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ရျခင္းမဟုတ္ဘဲ အိႏၵိယႏိုင္ငံ၏ လက္ေရြးစင္အားကစားသမားအျဖစ္ ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္က ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ လြတ္လပ္ေရး မရေသး။ အဂၤလိပ္ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႕၏ လက္ေအာက္တြင္ အိႏၵိယ၏ျပည္နယ္ တစ္ခုအသြင္သာ ရွိေနခဲ့ပါသည္။ထို႔ေၾကာင့္ ကာယဗလဦးရွိန္ႏွင့္ ဦးေဇာ္၀ိတ္တို႔ ဆရာတပည့္ႏွစ္ဦးသည္ ျမန္မာျပည္ဖြားစစ္စစ္က ပန္ခ်ာ ဗီေဗာင္းထုပ္ေပါင္းၿပီး အိႏိၵယအဖြဲ႕ႏွင့္ ပါ၀င္ခဲ့ၾကရသည္။ ကြၽန္ေအာက္က သေပါက္ျဖစ္ရသည့္ဘ၀ကို ေတာက္တေခါက္ေခါက္ႏွင့္ အားမလိုအားမရျဖစ္ခဲ့ၾကရသည္။ လြတ္လပ္သည့္ႏိုင္ငံမ်ား အိုလံပစ္အသင္းႀကီးႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ထားသည့္ႏိုင္ငံမ်ားက သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံကိုယ္စားျပဳအလံမ်ားႏွင့္ ၀င့္၀င့္ၾကြားၾကြားပါ၀င္ခြင့္ရၾကသည္။ ထိုစဥ္က ဂ်ာမနီ အာဏာရွင္ဟစ္တလာႏွင့္ ပရိသတ္ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ တက္ေရာက္အားေပးၾကသည္။ ၿပိဳင္ပြဲတြင္ ဦးေဇာ္၀ိတ္သည္ အဆင့္ ၁၄ သာ ရရွိသည္။ သို႔ရာတြင္ အားကစားသမားေလာက၌ ဦးေဇာ္၀ိတ္ကို သတိထားမိသြားၾကသည္။ မိမိတြင္ အရည္အခ်င္းရွိပါလ်က္ မလြတ္လပ္ေသးသည့္ ကာလျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိမိတိုင္းျပည္ ကိုယ္စားျပဳအလံကို ကိုင္ေဆာင္ကာ မပါ၀င္ရသည္ကို နာၾကည္းခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေနာက္တစ္ဦးမွာ ဆရာႀကီးမင္းသု၀ဏ္ျဖစ္သည္။ ဆရာႀကီးသည္ ၁၉၃၆ ခု ႏွစ္တြင္ ထိုစဥ္က အစုိးရပညာေတာ္သင္အျဖစ္ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ ေအာက္စဖို႔ဒ္တကၠသိုလ္သို႔ သြားခြင့္ရသည္။ သူကိုင္ေဆာင္ရသည့္ ႏိုင္ငံ ကူးလက္မွတ္မွာ Britsh Indian Passport ျဖစ္သည္။ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္ ၂၂ ရက္တြင္ ပဲခူးအမည္ရွိ သေဘၤာႏွင့္ခရီးႏွင္ရသည္။ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္၊ အာေရဗ်ပင္လယ္၊ ပင္လယ္နီ၊ ဂ်ီဘေရာ္လ္ တာေရလက္ၾကား၊ အတၱလႏၲိတ္သမုဒၵရာအတြင္း တစ္ေန၀င္တစ္ေနထြက္ ခရီးဆက္ရာ တစ္လႏွင့္ႏွစ္ရက္ၾကာမွ အဂၤလန္သို႔ေရာက္ပါသည္။ ျမန္မာျပည္က သေဘၤာႏွင့္ ခရီးထြက္ၿပီး စူးအက္တူးေျမာင္းအ၀င္ စူးအက္ၿမိဳ႕၌ ေက်ာက္ခ် ရပ္နားပါသည္။

ထိုအခါ အီဂ်စ္အစိုးရ လူ၀င္လူထြက္အရာရွိ၊ အေကာက္ေတာ္အရာရွိ က်န္းမာေရးအရာရွိတို႔ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္ျဖင့္ သေဘၤာကို လာစစ္ၾကသည္။ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္တြင္ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံေတာ္အလံကို လႊင့္လာရာ အစိမ္းေရာင္ အလံကေလးမွာ ပင္လယ္ေလတြင္ တလူလူလြင့္ေနသည္ကို ျမင္ေတြ႕ရသည့္အခါ သူတစ္ပါး၏အလံကိုသာ အေလးျပဳခဲ့ရသည့္အျဖစ္ကို ေတြးမိသည့္အတြက္ စိတ္ထဲတြင္ အလြန္၀မ္းနည္းေၾကကြဲခဲ့ရပါသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ကိုယ့္မင္းကိုယ့္ခ်င္းႏွင့္ လြတ္လပ္သည့္တိုင္းျပည္တြင္ ေျခခ်ဖူးေအာင္ဟူေသာအၾကံျဖင့္ ကုန္းေပၚတက္ၿပီး အီဂ်စ္ျပည္ကိုင္႐ိုၿမိဳ႕အထိ သြားေရာက္လည္ပတ္ ၾကည့္႐ႈခဲ့ပါသည္။ ၀မ္းသာ၀မ္းနည္း ျဖစ္မိခဲ့ပါသည္။ အဂၤလန္ေရာက္သည့္အခါတြင္လည္း လြတ္လပ္သည့္ႏိုင္ငံတစ္ခု၏ လြတ္လပ္သည့္လူမ်ဳိးမ်ားကို ေတြ႕ရပါသည္။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မ်ားတြင္ အီတလီ၊ ဂ်ာမနီ၊ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံတို႔သို႔ သြားေရာက္လည္ပတ္သည္။ ျပင္သစ္ျပည္ ပါရီတြင္က်င္းပသည့္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာျပပြဲႀကီးသို႔ သြားေရာက္ေလ့လာသည္။ ထိုသို႔သြားေရာက္ေလ့လာတိုင္း ကိုယ့္ႏိုင္ငံကိုယ့္လူမ်ဳိးအတြက္ အားမလိုအားမရျဖစ္ၿပီး ရင္ထဲ၌ ဆို႔နင့္ေၾကကြဲရပါသည္။ ထိုခံစားမႈမ်ားကို ဆရာႀကီးက "ဗိလပ္ကြၽန္ျဖစ္ သေျပညိဳ"ဟူေသာ ေဆာင္းပါးတြင္ ေရးျပခဲ့သျဖင့္ သိခဲ့ရပါသည္။ ဤသည္တို႔မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ မလြတ္လပ္ေသးမီက ကမၻာေပၚရွိ လြတ္လပ္သည့္ႏိုင္ငံ၊ လြတ္လပ္သည့္ လူမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ထိေတြ႕ဆက္ဆံခံရသူတို႔၏ ရင္ထဲမွကိုယ္ေတြ႕ခံစားမႈမ်ား ျဖစ္ပါသည္။

လြတ္လပ္ေရးေန႔အႀကိဳည ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီ ၃ ရက္ညမွာ အလြန္ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းမည္ထင္ပါသည္။ ႏိႈင္းျပစရာမရွိဟု ထင္ပါသည္။ ထိုည၏အေတြ႕အၾကံဳကို ဆရာႀကီးမန္းတင္က ေရးျပခဲ့ဖူးပါသည္။ ဆရာႀကီးတို႔ မိသားစုေနထိုင္သည့္ စမ္းေခ်ာင္းတစ္ရပ္လံုး စည္စည္ကားကား ႐ုတ္႐ုတ္သဲသဲျဖင့္ ေနာက္တစ္ေန႔ လင္းအားႀကီးခ်ိန္တြင္ ေၾကညာမည့္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လြတ္လပ္ေရးကို စိတ္အားထက္သန္စြာ ေစာင့္ႀကိဳေနၾကသည္။ အိုးစည္၀ိုင္းဒိုးပတ္၀ိုင္းမ်ားျဖင့္ တီးမႈတ္ကခုန္ေနၾကသည္။ အခ်ဳိ႕က အိုးႀကီးအိုးငယ္မ်ားျဖင့္ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ၾကသည္။ တစ္ညလံုးမအိပ္ဘဲေနသည့္ သူမ်ားကို ေကြၽးေမြးဖို႔ျဖစ္သည္။ အ႐ုဏ္ဦးလင္းအားႀကီးခ်ိန္တြင္ အခ်က္ေပးလိုက္သည္ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္အလံကို လႊင့္ထူထားၾကသည္။ တစ္အိမ္သားလံုး အလံေတာ္ကို အေလးျပဳၾကသည္။
"ကမၻာမေၾက ျမန္မာျပည္"အစခ်ီေသာ အမ်ဳိးသားသီခ်င္းကို အားပါးတရ သီဆိုၾကသည္ဟူ၍ ေရးျပခဲ့ပါသည္။

လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ပိုင္း ေမြးဖြားႀကီးျပင္းလာသူတို႔မွာ ကံထူးသူမ်ားျဖစ္ပါသည္။ လြတ္လပ္သည့္လူ ျဖစ္ရျခင္း၊ အဖိႏွိပ္ခံသူ႕ ကြၽန္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ျခင္းတို႔ကို တန္ဖိုးထားရပါမည္။ ဤေနရာတြင္ အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း မိန္႔ၾကားခဲ့သည့္ လြတ္လပ္ေရး၏အဓိပၸာယ္ တန္ဖိုးအႏွစ္သာရကို သတိျပဳသင့္ပါသည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္ ၁၃ ရက္က ရန္ကန္ၿမိဳ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမတြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည့္မိန္႔ခြန္း ျဖစ္သည္။ လုပ္ၾကံမခံရမီ ေျခာက္ရက္အလိုတြင္ ေဟာခဲ့သည့္မိန္႔ခြန္းျဖစ္သည္။ "လြတ္လပ္ေရးဆိုတဲ့အဓိပၸာယ္က ဘာလဲ။ လြတ္လပ္ေရးဆိုတာဟာ ကိုယ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္ ေကာင္းစားဖို႔ျဖစ္ေစ၊ တစ္မ်ဳိးသားလံုး ေကာင္းစားဖို႔ျဖစ္ေစ လုပ္တဲ့ေနရာမွာ အျခားတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အက်ဳိးကို မထိခိုက္ဘဲနဲ႔၊ အျခားလူေတြရဲ႕အက်ဳိးကို မထိခိုက္ဘဲနဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ကိုယ့္တိုးတက္မႈအတြက္ လုပ္ႏိုင္တာဟာ လြတ္လပ္ေရးပဲ။ ဥပမာ ခင္ဗ်ားစီးပြားေရး ျဖစ္ထြန္းေအာင္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္လံုးရဲ႕ အက်ဳိးကို မထိခိုက္ေစရဘူး။ အျခားလူေတြရဲ႕အက်ဳိးကို မထိခိုက္ေစရဘူး။ ခင္ဗ်ားလြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္ႏိုင္တဲ့အေျခအေနရွိရမယ္"ဟု ဆိုခဲ့ပါသည္။ လြတ္လပ္ၿပီဆိုၿပီး လူသြားလူလာလမ္းေပၚမွာ ေဆးလွန္းတာမ်ဳိးမျဖစ္ရေအာင္ သတိျပဳရပါမည္။

ထို႔ေၾကာင့္ လြတ္လပ္ေရး၏ တန္ဖိုးအႏွစ္သာရကို အေလးထားၾကရပါမည္။ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ၾကရပါမည္။ မိမိတို႔၏အမ်ဳိးသားေရးလကၡဏာ (National Iden-tity) ကိုလည္း တန္ဖိုးထားရပါမည္။ အရာရာတြင္ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆ မထားသင့္ပါ။ လြတ္လပ္ေရး၊ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ တည္တ့ံခိုင္ျမဲေရးကို အသိတရားရွိရွိႏွင့္ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ၾကရပါမည္။ သို႔မွသာ လြတ္လပ္ျခင္း၏ အရသာကို အျပည့္အ၀ ခံစားႏိုင္ၾကပါမည္။

 

စာေရးသူ Oppositeye myanmar at 3:00 AM

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

ျမန္မာလူမ်ိဳး (လြတ္လပ္ေရး ေၾကညာစာတမ္း)

ျမန္မာလူမ်ိဳး (လြတ္လပ္ေရး ေၾကညာစာတမ္း)

လြတ္လပ္ေရး ေၾကညာစာတမ္းတြင္ "ျမန္မာလူမ်ိဳး" အသုံးအႏွုန္းကို ဤသို႕ ေတြ႕ရသည္။
-----------------------------------------------------------------------------------------
 
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ “လြတ္လပ္ေရး ေၾကညာစာတမ္း”ကို ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ (၄)ရက္ေန႔တြင္ ကမာၻသိ ထုတ္ျပန္ ေၾကညာခဲ့သည္။ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ အလြန္တန္ဖိုးထားအပ္သည့္ ေၾကညာစာတမ္း ျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ယာယီသမၼတ ေစာေရႊသိုက္ကလည္း ထိုေန႔မွာပင္ တိုင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္ပါလီမန္၌ “လြတ္လပ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ပန္းတိုင္မ်ား”ကို ေၾကညာခဲ့သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံကို လက္ရွိအုပ္စိုးေနသူတို႔က သမိုင္း အစစ္အမွန္မ်ားကို မသမာေသာနည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ ဖံုးကြယ္ ထားရန္ ႀကိဳးပမ္းလာေနေသာအခ်ိန္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား မ်ဳိးဆက္သစ္ အဆက္ဆက္တို႔အေနျဖင့္ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရးကို တန္ဖိုးထား ေလးစား ထိန္းသိမ္းႏိုင္ၾကေစရန္၊ ျမန္မာ့သမိုင္း အစစ္အမွန္ကို သိရွိေနေစရန္၊  ႏိုင္ငံခ်စ္စိတ္မ်ား တိုးပြားေနေစရန္ႏွင့္ သမိုင္းသင္ခန္းစာမ်ား ယူႏိုင္ရန္ ရည္ရြယ္၍ ျပန္လည္ ရွာေဖြ ေဖာ္ျပလိုက္ ပါသည္။

လြတ္လပ္ေရး ေက်ညာစာတမ္း

ေအာင္ေစသတည္း

၁။ ျမန္မာသကၠရာ္ဇ္ ၁၃၀၉ ခုႏွစ္ ျပာသိုလဆုတ္ ၉ ရက္ (အဂၤလိပ္ သကၠရာ္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္) တနဂၤေႏြေန႔ ေကာင္းျမတ္သန္႔စင္ မဂၤလာအေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စံုေသာအခါ၌ ဤငါတို႔ ျမန္မာျပည္သည္ လံုး၀ လြတ္လပ္ေသာ အခ်ဳပ္အခ်ာ အာဏာပိုင္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး အျဖစ္သို႔ ေရာက္ၿပီ။

၂။ ဤငါတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးသည္ လိုရာမတ ျပည့္စံုလွ၍ ဘူမိနက္သန္မွန္ေသာ ေျမထူးေျမျမတ္ လည္းျဖစ္၏။ မြန္ျမတ္သန္႔စင္ေသာ တရားထူး တရားျမတ္တို႔တည္ရာ ေျမေကာင္းေျမမြန္လည္း မွန္၏။ ေျမတြင္း ေျမျပင္ အထူးထူးေသာ ရတနာအေပါင္းတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုသျဖင့္ သတၱ၀ါအေပါင္းတို႔ ဆြတ္ယူစားသံုး ကမာၻဆံုးေသာ္ လည္း မသုဥ္းမကုန္ႏိုင္ေသာ ပေဒသာစစ္ အႏွစ္သာရ ၾကြယ္၀ျပည့္စံုေသာ ေျမလည္းျဖစ္၏။ ဘူမိနက္သန္ မွန္လွ ထူးခြၽန္ ဤေျမမြန္ေျမျမတ္၌ ရွမ္း၊ ကခ်င္၊ ကရင္၊ ခ်င္း၊ မြန္၊ ျမန္မာ စသည္ျဖင့္ တေသြးတသား တမိဘ ျဖစ္ၾကကုန္ေသာ ငါတို႔သည္ ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ရာ သခ်ၤာပြားတက္ ေရတြက္ျခင္းငွာ မတတ္ႏိုင္ရာေသာ ရာဇ၀င္ ရွည္ေ၀း ေရွးပေ၀ဏီမွစ၍ တညီတညြတ္ တစုတရံုး လြတ္လပ္ေသာ လူမ်ဳိးအျဖစ္ တည္ခဲ့ၾက၏။ တေကာင္း၊ သေရေခတၱရာ၊ ပုဂံ၊ ျမင္စိုင္း၊ စစ္ကိုင္း၊ ပင္းယ၊ အင္း၀၊ ကုန္းေဘာင္ ထို႔ေနာက္ မႏၱေလးအထိ ငါတို႔၏ လြတ္လပ္ေရးသည္ ေနေရာင္လ၀ါ ပမာကဲ့သို႔ တျဖာျဖာတ၀င္း၀င္း ကမာၻခ်ဥ္းေအာင္ ထြန္းလင္းခဲ့ေပ၏။ သို႔ရာတြင္ ကမာၻ႔တန္ဆာ ကာလအသၤေခ် တည္ေနအပ္ေသာ ေနမင္းသူရိယာ လစႏၵာတို႔ပင္ ဆီးႏွင္းျမဴတိမ္ ဖံုးအုပ္၍ ေခတၱခဏ အရွိန္အ၀ါ ညိွဳးေလ်ာ္ႏြြမ္းလ် မထြန္းမပ ျဖစ္ဘိသကဲ့သို႔ ငါတို႔၏လြတ္လပ္ေသာ ျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္သည္လည္း လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္းေလးရာခန္႔က ဥေရာပတိုင္မွ ထြက္ေပၚလာ၍ တကမာၻလံုးကို ရစ္ပတ္အုပ္ဖံုးခဲ့ေသာ နယ္ခ်ဲ႕၀ါဒႀကီးႏွင့္ မေရွာင္မကြင္းသာ ၾကံဳႀကိဳက္ဆံုေတြ႔မိ၍ ပဌမ အဂၤလိပ္-ျမန္မာစစ္၌ ရခိုင္-တနသၤာရီ၊ ဒုတိယ အဂၤလိပ္-ျမန္မာစစ္၌ ဟံသာ၀တီ-ပဲခူး၊ တတိယ အဂၤလိပ္-ျမန္မာစစ္၌ မႏၱေလးရတနာပံု သံုးႀကိမ္သံုးတန္ ခ်အပ္ရျခင္းျဖင့္ ဤေျမထူေျမျမတ္၌ ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ရာ ေစာင့္ထိန္း၍လာခဲ့ၾကေသာ ငါတို႔၏ လြတ္လပ္ေရးသည္ ငါတို႔လက္မွလြတ္၍ လက္ေအာက္ခံဘ၀သို႔ လံုး၀ေရာက္ခဲ့ၾကရသည္။ သို႔ေသာ္ ေနမင္း သူရိယာ လစႏၵာတို႔ကို ဆီးႏွင္း ျမဴတိမ္တို႔သည္ မည္သို႔ပင္ ဖံုးလႊမ္းေစကာမူ ေနလတို႔၏ အရွိန္အေတာက္ကို မခံႏိုင္ရကား ေခတၱမွ်ႏွင့္ပင္ လြင့္စင္ကြယ္ေပ်ာက္၍ ေန၀ါလေရာင္သည္ ပကတိအေရကို ျပန္၍ေဆာင္ေလ ဘိသကဲ့သို႔ ငါတို႔အေပၚ၌ လႊမ္းဖံုးအုပ္ေသာ နယ္ခဲ်႕၀ါဒသည္ ငါတို႔၏ ကမာၻရွည္ျမင့္ ရင့္မာလွေသာ လြတ္လပ္ေရး စိတ္ဓါတ္၏ အရွိန္အေတာက္ကို မခံႏိုင္ရာကား ေျခာက္ဆယ့္တႏွစ္ တလႏွင့္ တရက္ေသာ အခိုက္အတန္႔ ကေလးမွာပင္ အလိုအေလ်ာက္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားရသျဖင့္ ဤေန႔ဤအခါမွစ၍ ငါတို႔သည္ အသူရိန္ ခံတြင္းမွ ရွင္းရွင္းႀကီး လြတ္ေျမာက္အပ္ေသာ လျပည့္စန္းပမာ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ ခ်မ္းေျမ့သာယာစြာျဖင့္ လံုး၀ လြတ္လပ္ ေသာ ဘ၀ထူး ဘ၀ျမတ္ကို လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ အပိုင္ရရွိၾကၿပီ။

၃။ ယခု ငါတို႔ရရွိအပ္ေသာ လြတ္လပ္ေရးသည္ ေရတြင္ရုပ္ေရး ျမေသြးေကာင္းကင္ တိမ္ရိပ္ထင္သကဲ့ သို႔ေသာ လြတ္လပ္ေရး မဟုတ္။ ငါတို႔အား လြတ္လပ္ေရးလမ္းစဥ္သို႔ ညႊန္လည္းညႊန္ျပ လမ္းစရွာၾကံ အျမန္ ေရာက္ေအာင္ ပို႔ေဆာင္ခဲ့ၾကေပေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တကြ အ၀၀ေသာ ကူးတို႔မႉး ေခါင္းေဆာင္ႀကီးတို႔၏ မဆုတ္မနစ္ေသာလံု႔လ၊ မေလ်ာ့ေသာ၀ိရိယ၊ ဆီမီးတန္ေဆာင္ကဲ့သို႔ ထြန္းပအပ္ေသာ ဥာဏ္မ်က္စိ၊ ၀ဇီရစိန္သြား ကဲ့သို႔ စူးရွေသာသတၱိတို႔ေၾကာင့္ အဟံမမ သံပၾကံဳး၀ါး အျခားအျခားလြတ္လပ္ေသာ ႏိုင္ငံႀကီးတို႔ႏွင့္တန္းတူ ျမဴ တျခမ္းမွ် မေလ်ာ့မလို ထိုထိုေသာ တန္ခိုးရွိန္၀ါ ေတဇာအေပါင္းတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ အခ်ဳပ္အခ်ာတည္း ဟူေသာ အာဏာထူးအျမတ္ကို ငါတို႔လက္ကိုင္ အပိုင္ရရွိၾကၿပီ။

၄။ ငါတို႔သည္ တမ်ိဳးဘာသာ တစိတ္တေဒသ၏ ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာကို မလိုလား။ ေက်ာသားရင္သား သူကားငါကား ခြဲျခားျခင္းကို အလိုမရွိ။ ျမစ္ေခ်ာင္းသီတာ သမုဒၵရာေတာင္တန္းတို႔ျဖင့္ ကမာၻ႔ဓမၼတာ သဘာ၀ အပိုင္းအျခား ထင္ရွားစြာ သတ္မွတ္အပ္ေသာ ရာဇ၀င္ရွည္ေ၀း ေရွးပေ၀ဏီမွစ၍ ယခုထက္တိုင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ဟု သမုတ္အပ္သူ တိုင္းရင္းသားအေပါင္းတို႔ ဇာတိခ်က္ေၾကြ ေနထိုင္ရာ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္တ၀ွမ္းကို တေသြး တသားတည္းဟူေသာ ႀကိဳးထူး၊ တစိတ္တ၀မ္းတည္းဟူေသာ ႀကိဳးထူး၊ အလိုအေလ်ာက္ သဘာ၀ အေထာက္ အပံ့ျဖင့္သာလွ်င္ ျဖစ္ေပၚအပ္ေသာ ေစတနာတည္းဟူေသာ ႀကိဳးထူး၊ ဤႀကိဳးသံုးပါးျဖင့္ ကမာၻဆံုးတိုင္ ျမဲခိုင္ တည္တံ့ေအာင္ ရစ္ပတ္ဖြဲ႔စည္းအပ္ေသာ ျပည္ေထာင္စုအျဖစ္ကို လက္ဆိုက္လက္ကိုင္ ငါတို႔အပိုင္ရေလၿပီ။

၅။ ငါတို႔ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးသည္ မည္သူတဦးတေယာက္ တဖြဲ႔တသင္း၏ အေမြအႏွစ္ မဟုတ္။ မည္သူ တဦး တေယာက္ တဖြဲ႔တသင္း၏ ပုဂၢလိက အပိုင္ပစၥည္း မဟုတ္။ မည္သူ တဦးတေယာက္ တဖြဲ႔တသင္းက ခ်ဳပ္ကိုင္ အႏိုင္သိမ္းယူ အက်ဳိးခံစားအပ္ေသာ ႏိုင္ငံ မဟုတ္။ အတိတ္ကာလက၎၊ ယခုမ်က္ေမွာက္တြင္၎၊ ေနာင္လာ လတၱံ႔ေသာအနာဂတ္ကာလ၌၎ ငါတို႔ျပည္ေထာင္စုႀကီးအတြင္း၌ မွီတင္းေနထိုင္ၾကေသာ ႀကီးငယ္ေ၀းနီး က်ား-မ မျခား သစၥာေတာ္ခံ ႏိုင္ငံသားဟူသေရြ႕ ဒို႔၏အေမြအႏွစ္ အပိုင္ပစၥည္း အက်ဳိးခံစားရာ ျဖစ္သည္ဟူေသာ လူ႔ ဘာသာ၊ လူ႔တရားႏွင့္အညီ ကမာၻဦးကာလ လူတို႔၏စည္းရံုးမႈ၌ လူအေပါင္းတို႔၏ သေဘာဆႏၵအရ လူအ၀ွမ္း၏ အက်ဳိးကို ေကာင္းစြာေဆာင္ရြက္ႏိုင္အံ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ေရြးေကာက္၍ သမၼတ တင္ေျမွာက္ၾကေသာ မေဖာက္ မျပန္ မစြန္းမၿငိ ပကတိ သန္႔ရွင္းျဖဴစင္ေသာ မူလလူ႔၀ါဒႏွင့္ေလ်ာ္စြာ စည္းကမ္းဥပေဒ ေသခ်ာထင္ရွားစြာ ပိုင္းျခား သတ္မွတ္ တူညီေသာတရား၊ တူညီေသာအခြင့္အေရး၊ တူညီေသာအဆင့္အတန္းအားျဖင့္ ကမာၻအရွည္ တည္စိမ့္ ေသာငွာ လူအေပါင္းတို႔၏ ဆႏၵသာလွ်င္ အဓိကျဖစ္ေသာ၊ သမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ တည္းဟူေသာ ျမတ္ေသာ အျဖစ္ကို လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ငါတို႔အပိုင္ရၿပီ။

၆။ သိၾကကုန္ေလာ့။ ယေန႔ မဂၤလာအေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ဤအခ်ိန္မွစ၍ ငါတို႔၏မူလအပိုင္ျဖစ္ေသာ လံုး၀ လြတ္လပ္ေရးကို ငါတို႔ျပန္၍ ယူၿပီ။ တိုင္းရင္းသားအေပါင္းတို႔ ေသြးစည္းညီညြတ္လ်က္ အခြင့္အေရး၊ အဆင့္အတန္း တူညီသည့္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးကို တည္ေထာင္ၿပီ။ ငါတို႔လြတ္လပ္ေရးႏွင့္ ငါတို႔ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး၏ သစၥာကို ကမာၻဆံုးတိုင္ မယိမ္းမယိုင္တည္မည္။ ငါတို႔သည္ လြတ္လပ္ေသာႏိုင္ငံ ျဖစ္သည္ ႏွင့္အညီ ကမာၻ႔လြတ္လပ္ေသာ ႏိုင္ငံအေပါင္းတို႔ တရားသျဖင့္ က်င့္ေဆာင္အပ္ေသာ က်င့္၀တ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ က်င့္ေဆာင္မည္။ ငါတို႔၏ လြတ္လပ္ေရးကို ငါတို႔ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသည္ႏွင့္အညီ တပါးသူတို႔၏ လြတ္လပ္ေရးကိုလည္း ငါတို႔ ေလးစား ေစာင့္စည္းမည္။ ငါတို႔သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို အလိုရွိသည္ႏွင့္အညီ ငါတို႔ကဲ့သို႔ လိုလားသူမ်ားႏွင့္ လက္တြဲ၍ ကမာၻ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မည္။
ဤ ငါတို႔ ေက်ညာခ်က္ကို တကမာၻလံုး တေယာက္မက်န္ ၾကားသိေစသတည္း။
----------------------------------------------------

လြတ္လပ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ပန္းတိုင္မ်ား

(၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္ေန႔တြင္ ယာယီသမၼတ ေစာေရႊသိုက္က တိုင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္ပါလီမန္၌  ေက်ညာသည္။)

ပါလီမန္အမတ္မ်ား

ယေန႔နံနက္မွစ၍ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သည္ အခ်ဳပ္အခ်ာ အာဏာပိုင္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတႏိုင္ငံေတာ္ ျဖစ္ေလၿပီ။
ဤတိုင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္သည္လည္း  ျပည္ေထာင္စုပါလီမန္  ျဖစ္လာေလၿပီ။

ဤ ပါလီမန္၏ သေဘာတူညီခ်က္အရ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ႏွင့္တကြ အျခား၀န္ႀကီးမ်ားကိုလည္း ကြၽႏု္ပ္က ရာထူးအပ္ႏွင္းၿပီးျဖစ္၍ ျမန္မာ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရ ျဖစ္လာေလၿပီ။ ကြၽႏု္ပ္၏ အစိုးရ၀ါဒကို အနည္းငယ္ ေျပာျပလိုပါသည္။

အျမဲထာ၀စဥ္ ေရွ႕ရႈသံုးသပ္လ်က္ရွိေသာ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ မူလရည္ရြယ္ခ်က္သည္ကား ျမန္မာ ျပည္ေထာင္စုတြင္ အရင္းရွင္၀ါဒကို ပိတ္ပင္ပယ္ဖ်က္၍ ႏိုင္ငံ၏ လုပ္ငန္းေဆာင္တာ အ၀၀ကို တိုင္းသူျပည္သား မ်ားသာ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရွိေသာ ဆိုရွယ္လစ္ႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေဆာက္ရန္ ျဖစ္ေပသည္။ ထိို၀ါဒတြင္ ပိုင္ရွင္ရွိေသာ ပစၥည္းမ်ားကို အတင္းအဓမၼ လုယက္ယူေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ လံုး၀မပါပဲ တိုင္းျပည္အတြင္း ရွိရွိသမွ် ျပည္သူ ျပည္သား အလံုးစံုတို႔ကို ေက်ာသားရင္သား မခြဲျခားဘဲ ျပည့္၀ခ်မ္းသာေစလိုေသာ ၀ါဒသာလွ်င္ ျဖစ္ေလသည္။ လူအတန္းအစား မခြဲျခားဘဲ အားလံုးျပည္သူ လူအမ်ားတို႔ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာမွသာလွ်င္ ႏိုင္ငံေကာင္း ႏိုင္ငံျမတ္ဟု ဆိုထိုက္ေပသည္။

ျမန္မာျပည္တဝွမ္းလံုး ခ်မ္းသာၾကေစရန္ အက်ဳိးႏွင့္ စစ္ေၾကာင့္ပ်က္စီးေနေသာ စက္မႈလက္မႈ လုပ္ငန္းေဆာင္တာ ပစၥည္းပစၥယ အ၀၀တို႔ကို ျပန္လည္ထူေထာင္ရာတြင္ စမ္းတ၀ါး၀ါး အေယာင္ေယာင္ အမွားမွား မျပဳလုပ္ဘဲ စီမံကိန္းမ်ားႏွင့္သာ ျပဳလုပ္ရန္ ကြၽႏု္ပ္၏အစိုးရက ထိုစီမံကိန္းမ်ားကို ေသခ်ာက်နစြာ ေရးဆြဲထားၿပီး ျဖစ္ေလသည္။ ထိုစီမံကိန္းမ်ားအတိုင္း လိုက္နာ၍ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံ သာယာ၀ေျပာ စည္ပင္ေရးတို႔ကို လ်င္ျမန္စြာ ထေျမာက္ေအာင္ျမင္ေစရန္ ကြၽႏု္ပ္၏အစိုးရက ႀကိဳးစား ေဆာင္ရြက္လိမ့္မည္။

ျမန္မာ ျပည္သူျပည္သားတို႔သည္ မိမိတို႔၏ႏိုင္ငံေတာ္ကို မိမိတို႔အင္အားျဖင့္ ျပင္ပရန္သူတို႔၏ ေဘး အႏၱရာယ္မွ ကာကြယ္ႏိုင္ရန္ ေခတ္မွီေသာ ေသနဂၤဗ်ဴဟာကို ကြၽမ္းက်င္တတ္ေျမာက္ေသာ တိုင္းရင္းသား ကုန္းတပ္၊ ေရတပ္၊ ေလတပ္မ်ားတို႔ကို လ်င္ျမန္စြာ တည္ေထာင္၍ ထိုတပ္ေပါင္းအလံုးစံုတို႔သည္ ျပည္သူ ျပည္သားမ်ား၏တပ္မ်ား ျဖစ္ၾကရန္ကို အကြၽႏု္ပ္၏အစိုးရက ရည္ရြယ္သည္။ အျမဲတမ္းတပ္မ်ားအျပင္ အရြယ္ ေရာက္၍ က်န္းမာသန္စြမ္းကာ အျခားအလုပ္ကို လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိေသာ ျပည္သူျပည္သားတို႔ ပါ၀င္ႏိုင္သည့္ အရံတပ္မ်ားကို ဖြဲ႔စည္းရန္လည္း ကြၽႏု္ပ္၏အစိုးရက ရည္ရြယ္သည္။

ႏိုင္ငံျခားကိစၥႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ကြၽႏု္ပ္၏အစိုးရ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ အျခားႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ သင့္ျမတ္စြာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံ၍ ေလ်ာက္ပတ္ထိုက္တန္ေသာ ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ မဟာမိတ္မ်ား ဖြဲ႔စည္းရန္ ရည္ရြယ္သည္။ အျခားႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ သင့္ျမတ္စြာ ေပါင္းသင္းလိုေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး၏ နယ္နိမိတ္ကို မည္သည့္အျခားႏိုင္ငံကမွ် မက်ဴးလြန္ႏိုင္ရန္ ကြၽႏု္ပ္၏အစိုးရက လံုး၀ ကာကြယ္လိမ့္မည္။ တႏိုင္ငံႏွင့္ တႏိုင္ငံ မိတ္ဆက္ရာ၌ လြယ္ကူေစေသာ သံတမန္ခ်င္း လဲလွယ္သည့္ ကမာၻ႔ႏိုင္ငံမ်ား၏ ထံုးတမ္းစဥ္လာ ဓေလ့ကို လိုက္နာ၍ ယခုပင္လွ်င္ အခ်ဳိ႕ႏိုင္ငံႀကီးမ်ားႏွင့္ စီစဥ္ၿပီး ျဖစ္ေလၿပီ။

ယခု ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ လြတ္လပ္ေရး ေအာင္ပြဲႀကီး သို႔ ကြၽႏု္ပ္တို႔ႏွင့္ အဆက္အသြယ္ ရွိၿပီးျဖစ္ေသာ ႏိုင္ငံတို႔က အထူးသံတမန္မ်ား လႊတ္ၾကသည္ကို ကြၽႏု္ပ္ ေက်းဇူး တင္ပါ၏။ ယင္းသို႔ သံအရာရွိႀကီးမ်ား လာေရာက္ၾကသည္ကို ေထာက္ရႈေသာ္ အျခားႏိုင္ငံမ်ားက လြတ္လပ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ အေပၚတြင္ ေမတၱာထားၾကသည္ဟူ၍ ကြၽႏု္ပ္ယူဆသည္။ ကမာၻတ၀ွမ္းလံုးတြင္ စစ္မျဖစ္ပြားဘဲ တိုင္းျပည္တကာတို႔ ဧဧခ်မ္းခ်မ္း ရွိၾကဘို႔အေရးကို ကြၽႏု္ပ္၏အစိုးရက လိုလားသည္ႏွင့္အညီ ကမာၻ႔ကုလသမဂၢကို ၀င္ခြင့္ရရန္ ကြၽႏု္ပ္၏အစိုးရက ေဆာင္ရြက္လိမ့္မည္။

ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံတြင္းတြင္လည္း ၿငိမ္၀ပ္ပိျပား၍ လက္နက္ကိုင္ ရာဇ၀တ္မႈမ်ား ပေပ်ာက္ေလ ေအာင္ ကြၽႏု္ပ္၏အစိုးရက ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိသည္။ ဤသို႔ေဆာင္ရြက္ရာ၌ ကြၽႏု္ပ္တို႔အစိုးရသည္ လံု႔လကို မေလွ်ာ့ဘဲ ျပည္သူျပည္သားတို႔၏ အကူအညီကို ေတာင္းခံကာ လံုေလာက္ေသာအာဏာကို သံုးစြဲလိမ့္မည္။

ေတာင္သူလယ္သမားတို႔၏ အခြင့္အေရးမ်ားကိုလည္း တိုးတက္ေစလ်က္ ေျမပိုင္ရွင္စနစ္ကို ၿဖိဳ ဖ်က္ပစ္ရန္ ကြၽႏု္ပ္၏အစိုးရက ရည္သန္သည္။ အလုပ္သမားတို႔၏ အခြင့္အေရးမ်ားကိုလည္း တိုးတက္ေစလ်က္ အရင္းရွင္စနစ္ကို ၿဖိဳဖ်က္ပစ္ရန္ ကြၽႏု္ပ္၏အစိုးရက ရည္သန္သည္။

ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ယေန႔ လြတ္လပ္ေသာႏိုင္ငံ ျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ တဦးကိုတဦး ေၾကာက္ရြံ႕ရျခင္း၊ တဦးကိုတဦးက ႏွိပ္စက္ျခင္းမွစ၍ မေကာင္းေသာအေလ့ဆိုးမ်ားကို လံုး၀ဖ်က္ပစ္ရန္ ကြၽႏု္ပ္၏ အစိုးရက ရည္ရြယ္သည္။ ရာဇ၀င္တြင္ ေရွးေရွးအခါမွစ၍ ေရွးမင္းမ်ား၏ အာဏာစက္ေၾကာင့္ ဒြန္းစ႑ား၊ သူေတာင္းစား၊ ဘုရားကြၽန္၊ ေက်ာင္းကြၽန္၊ သင္ခ်ိ စသည့္ လူတန္းအႏွိမ့္ခံ ေနရသူတို႔လည္း ရွိေနေသးသည္။ ဤကဲ့သို႔ လူတန္းအႏွိမ့္ခံ ဒြန္းစ႑ား၊ သူေတာင္းစား၊ ဘုရားကြၽန္၊ ေက်ာင္းကြၽန္၊ သင္ခ်ိ စသည္တု႔ိကို ယေန႔မွစ၍ ေရွးအမင္းမင္းတို႔၏ အာဏာစက္ကို ကြၽႏု္ပ္ ပယ္ဖ်က္၍ ထိုသူတို႔၏သေဘာအတိုင္း လုပ္လိုေသာ အလုပ္မ်ဳိးစံုကို လြတ္လပ္စြာ လုပ္ကိုင္ႏိုင္ၾကေစဟု ကြၽႏု္ပ္ အမိန္႔ခ်မွတ္သည္။

ဤ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္တြင္ ရွိရွိသမွ် ေသာ ႏိုင္ငံသားမ်ားသည္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒတြင္ ပါရွိသည့္အတိုင္း တဦးႏွင့္တဦး အခြင့္အေရးခ်င္း တူညီၾကေစ။
-------------------------------------
ျျ    ျပန္လည္ ရွာေဖြ ေဖာ္ျပသူ - လြင္ေအာင္စိုး
၂၀၀၈ ဇန္န၀ါရီ (၃)

 

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

ရဲေဘာ္ဗဟိန္းကို ဘာလို႔ အသိအမွတ္ျပဳေနရာမေပးတာလဲ...

ရဲေဘာ္ဗဟိန္းကို ဘာလို႔ အသိအမွတ္ျပဳေနရာမေပးတာလဲ...

• 
• 

Details

Category: ေဆာင္းပါး

Published on Thursday, 29 October 2015 01:19

Written by ဆူးငွက္

ရြာဟိုင္းသုသာန္ထဲရွိ ရဲေဘာ္ဗဟိန္းဂူ

တကယ္ေတာ့ ၁၃၀၀ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုဟာ ျမန္မာ့လြတ္ လပ္ေရးတိုက္ပြဲသမိုင္းမွာ ႏုိင္ငံ ေရးအရလည္း ႀကီးက်ယ္ျမင့္မား သလို အလႊာေပါင္းစံုညီၫြတ္ ေပါင္းစည္းမႈမွာလည္း ထင္ရွား ႀကီးက်ယ္ခဲ့ပါတယ္။ မဟာဗ်ဴဟာအရေရာ နည္းဗ်ဴဟာအရပါ မွန္ ကန္ခဲ့တဲ့ အေရးေတာ္ပံုႀကီးျဖစ္ခဲ့ ႐ုံမက ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးအ တြက္ေရာ၊ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲ လမ္းေၾကာင္းအတြက္ေရာ လမ္း ၫႊန္ေရွ႕ေဆာင္ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ ဘယ္သူမွ မျငင္းႏုိင္ပါဘူး။
၁၉၃၀ ျပည့္ႏွစ္တစ္၀ိုက္မွာ ပဲ ကမၻာမွာ ကမၻာ့စီးပြားေရးကပ္ ပ်က္ႀကီး ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံ ေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြမွာလည္း အကြဲအၿပဲေတြရွိခဲ့တယ္။ ျပႆနာ ကေတာ့ ခြဲေရး၊ တြဲေရးျပႆနာ ပါပဲ။ မၾကာပါဘူး။ ကုလား-ဗမာ အဓိက႐ုဏ္းေတြ ျဖစ္တယ္။ ဒီအ ေျခအေနေတြမွာ တို႔ဗမာအစည္း အ႐ုံးေပၚေပါက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေနာက္ဂဠဳန္ဆရာစံေခါင္းေဆာင္တဲ့ လယ္သမားအေရးေတာ္ပံုေပၚေပါက္ခဲ့ တယ္။ အဂၤလိပ္အစိုးရက လယ္ သမားအေရးေတာ္ပံုကို ရက္ရက္ စက္စက္ၿဖိဳခြင္းၿပီး ဆရာစံကို ႀကိဳးေပးကြပ္မ်က္လိုက္တယ္။ ဒီေနာက္မွာေတာ့ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္မွာ ဒုတိယ ေက်ာင္းသားသပိတ္ႀကီးေပၚေပါက္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလမွာ ေရနံေျမသပိတ္ႀကီးေပၚ ေပါက္ခဲ့တယ္။ အဲဒီႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ လမွာပဲ ရန္ကုန္ေက်ာင္းသားေတြ ရဲ႕ သပိတ္တိုက္ပြဲမွာ ေက်ာင္း သားေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ေအာင္ ေက်ာ္က်ဆံုးခဲ့ရတယ္။ တိုင္းျပည္ မွာ အေထြေထြအက်ပ္အတည္း ေတြနဲ႔အတူ အုပ္စိုးသူရဲ႕ မတရားဖိႏွိပ္မႈအေပၚမွာ မခံႏုိင္ၾကတဲ့အ ဆံုး ေခ်ာက္ေရနံေျမက အလုပ္ သမားထုႀကီးက အစိုးရ႐ုံးစိုက္ရာ ရန္ကုန္အထိ ေျခက်င္ခ်ီတက္ၿပီး ဆႏၵျပၾကဖို႔ စုစည္းညီၫြတ္ခဲ့ၾက တယ္။ ေရနံေျမမွာရွိတဲ့ အလုပ္ သမားထုႀကီးနဲ႔ မိသားစုမ်ားအပါ အ၀င္ လွည္းေနေလွေအာင္းျမင္း ေဇာင္းမက်န္လို႔ေျပာရမွာေပါ့။ ဒီစုစည္းညီၫြတ္မႈ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပမႈကို အုပ္စုိုးသူရဲ႕ ထံုးစံအ တိုင္း လက္နက္နဲ႔ပဲ ေျဖရွင္းဖို႔ ႀကိဳးစားလာတယ္။ ဒီတင္ပဲ ေက်ာင္း သားသမဂၢေခါင္းေဆာင္ ရဲေဘာ္ ဗဟိန္းက အလုပ္သမားသပိတ္ တပ္ႀကီးရဲ႕ တပ္ဦးကေန...။
‘‘မနက္ျဖန္ထြက္ျဖစ္ေအာင္ ထြက္ၾကပါ။ အေႏွာင့္အယွက္ ေတြ႕ရင္ အေသခံပါ။ က်ဳပ္တို႔ကို အခုဖမ္းေနၿပီ။ ကိစၥမရွိပါဘူး။ က်ဳပ္ကိုဖမ္းတဲ့အတြက္ မနက္ျဖန္ ဗမာတစ္ျပည္လံုး ဘာျဖစ္သြား မယ္ဆိုတာ သိရပါလိမ့္မယ္။ ျမင္းခြာတစ္ခ်က္ေပါက္ရင္ မီးဟုန္း ဟုန္းေတာက္ေစမယ္’’လို႔ ဟစ္ ေႂကြးလိုက္တယ္။
၁၉၃၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၁၂ ရက္က မေကြးၿမိဳ႕ မဲထီးေက်ာင္း တိုက္ သပိတ္စခန္းမွာ ေရနံေျမ သပိတ္တပ္ႀကီးကိုေျပာလိုက္တဲ့ ရဲေဘာ္ဗဟိန္းရဲ႕ မိန္႔ခြန္းဟာ ဘ၀ဂ္တိုင္ညံသြားတာပါပဲ။ ဖိႏွိပ္ သူအစိုးရရဲ႕ ၿဖိဳခြင္းမႈေတြ၊ ဖိႏွိပ္ မႈေတြေၾကာင့္ ေခ်ာက္၊ ေရနံ ေခ်ာင္း၊ မေကြးနဲ႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ မွာအထိ လူတန္းစားအလႊာအသီး သီး ေသြးစည္းညီၫြတ္စု႐ုံးတုိက္ ပြဲ၀င္ၾကတဲ့ ၁,၃၀၀ ျပည့္ အေရး ေတာ္ပံုကာလအတြင္းမွာ ေရနံေျမအလုပ္သမားေတြ အ႐ိုက္အႏွက္ အဖမ္းအဆီးခံရတာ၊ ေက်ာင္း သားဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္က်ဆံုးရ တာေတြအေပၚ မႏၲေလးမွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းသားျပည္သူ ရဟန္းရွင္ လူမ်ားကလည္း မခံမရပ္ႏုိင္ျဖစ္ ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီလႈပ္ရွား မႈေတြကို ေထာက္ခံတဲ့အေနနဲ႔ မႏၲေလးၿမိဳ႕လံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္း သားသမဂၢက ဦးစီးၿပီး သပိတ္ ေမွာက္ခဲ့တယ္။ ရဟန္း၊ သံဃာ ေတြ၊ ေစ်းခ်ဳိသူ ေစ်းခ်ဳိသားေတြ၊ ၿမိဳ႕လူထုေတြကလည္း အားေပး ကူညီခဲ့ၾကတယ္။ မႏၲေလးမွာ ေက်ာင္းသားေတြ သပိတ္ေမွာက္ ၾကေတာ့ ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္ရဲ႕ ဗဟိုအမ်ဳိးသားအထက္တန္း ေက်ာင္းက ေက်ာင္းသားေတြအ မ်ားဆံုးပါတယ္။ မႏၲေလးဥပစာ ေကာလိပ္၊ ၀က္စလီ၊ ကယ္လီ၊ ဘံုေက်ာ္၊ ဘီတီအမ္၊ စိန္႔ပီတာ၊ ေနာ္မန္စတဲ့ ေက်ာင္းမ်ားက ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြလည္း ပါ၀င္ ၾကတယ္။ မႏၲေလးေက်ာင္းသား ေတြရဲ႕ သပိတ္ေမွာက္ဆႏၵျပမႈကို မႏၲေလးအေျခစိုက္ရဟန္းပ်ဳိအဖြဲ႕ ခ်ဳပ္ကလည္း ေထာက္ခံတယ္။ မႏၲေလးေစ်းခ်ဳိေတာ္ကလည္း ေထာက္ခံတယ္။ ေစ်းခ်ဳိကေထာက္ခံလို႔ အာဏာပိုင္ေတြက ေစ်းခ်ဳိ မွာ ကန္႔သတ္ဥပေဒထုတ္ေတာ့ ေစ်းကို သပိတ္ေမွာက္ၿပီး အိမ္ ေတာ္ရာဘုရားေစ်းမွာ ေစ်းဖြင့္ၾကတယ္။
၁၃၀၀ ျပည့္ႏွစ္ တပို႔တြဲလ ဟာ မႏၲေလးမွာ အုပ္စိုးသူ အာဏာပိုင္အစိုးရကို အလႊာေပါင္းစံုရဲ႕ ဆန္႔က်င္မႈ ဒီေရအျမင့္ဆံုးကာလ ေတြပါပဲ။ တပို႔တြဲလျပည့္ေက်ာ္ ေတာ့ ၿမိဳ႕လံုးကြၽတ္လူထုအစည္း အေ၀းႀကီးကို အိမ္ေတာ္ရာ ၁၄ ခန္းဇရပ္မွာက်င္းပၿပီး ၁၉၃၉ ခုႏွစ္ တပို႔တြဲ လျပည့္ေက်ာ္ ၇ ရက္ေန႔မွာ ေသာင္းခ်ီတဲ့ လူထုႀကီးက အာ ဏာပိုင္အစိုးရကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ခ်ီ တက္ဆႏၵျပေတာ့ အစိုးရရဲ႕ ႏွိမ္ နင္းမႈေၾကာင့္ ရဟန္းရွင္လူ၊ ေက်ာင္းသားျပည္သူ ၁၇ ဦး ေသြး ေျမက်ခဲ့ရတယ္။ လြတ္လပ္ေရး တိုက္ပြဲသမိုင္းကာလတစ္ေလွ်ာက္ လံုး အျပစ္မဲ့ျပည္သူအေပၚ အစိုးရ ရဲ႕ ႏွိပ္ကြပ္ပစ္ခတ္မႈေၾကာင့္ မႏၲ ေလးအာဇာနည္ ၁၇ ဦးက်ဆံုးမႈ ဟာ ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးတစ္ခုရဲ႕ လမ္း လယ္ေကာင္မွာ ေသြးအမ်ားဆံုးက်ရတဲ့ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရးလူထု တုိက္ပြဲႀကီးလည္း ျဖစ္တယ္။
ဒါဟာ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ ပြဲသမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ မႏၲေလး ၿမိဳ႕လူထုရဲ႕ ႀကီးမားေသာ တာ၀န္ ေက်မႈလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတိုက္ ပြဲမွာ က်ဆံုးခဲ့တဲ့ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသားျပည္သူ ၁၇ ဦးကို လည္း အထိမ္းအမွတ္ ဂူဗိမာန္မ်ားနဲ႔ ၿမိဳ႕လူထုက ထိုက္တန္စြာေနရာ ေပးၿပီး ဂုဏ္ျပဳခဲ့ၾကတယ္။ မႏၲ ေလး ၁၃၀၀ ျပည့္အေရးေတာ္ပံု အာဇာနည္ ၁၇ ဦး ဗိမာန္ဆိုတာ ေျမေနရာကအစ ဗိမာန္အေဆာက္အအံုမ်ားအဆံုး ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖမ်ား၊ အာဇာနည္မ်ားရဲ႕ မိသားစုနဲ႔ ၿမိဳ႕ လူထုက လွဴဒါန္းဂုဏ္ျပဳခဲ့တာပါ။
မႏၲေလးသား ရဲေဘာ္ဗဟိန္း (၀ါ) သခင္ဗဟိန္းဟာ ရာဇ၀င္ ေျပာင္တဲ့ ၁၃၀၀ ျပည့္အေရးေတာ္ပံုႀကီးရဲ႕ ထီးခ်က္ေစာင့္နတ္တစ္ ပါးျဖစ္တယ္။ ရဲေဘာ္ဗဟိန္းကို အင္း၀ၿမိဳ႕မွာ ၁၂၇၉ ခုႏွစ္ ၀ါဆိုလ ဆန္း ၉ ရက္ (၂၇-၆-၁၉၁၇) ဗုဒၶဟူးေန႔မွာ အဖပြဲစားႀကီး ဦးမွင္၊ အမိ ေဒၚေဒၚဦးတို႔က ေမြးဖြားခဲ့တာပါ။ ေမြးခ်င္း ခုနစ္ေယာက္အနက္ ဒုတိယအငယ္ဆံုးျဖစ္ၿပီး မူလတန္းပညာကို အင္း၀ၿမိဳ႕မွာပဲ သင္ၾကား ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္မိသားစုက မႏၲေလးကိုေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္ၾက ၿပီးေနာက္ ဗဟိုအမ်ဳိးသားအထက္ တန္းေက်ာင္း၊ မႏၲေလးဥပစာ ေကာလိပ္မွာ ပညာဆက္သင္ခဲ့ တယ္။ ေနာက္ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ မွာ ဘီေအတန္းတက္ေရာက္စဥ္ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္မွာပဲ ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢမွာ ဥကၠ႒တာ၀န္ယူခဲ့တယ္။ အဲဒီႏွစ္ မွာပဲ ေခ်ာက္ေရနံေျမအလုပ္သ မားထုႀကီးရဲ႕ ခရီးရွည္ခ်ီတက္ပြဲကို အုပ္စိုးသူက မတရားတားဆီးလို႔ မေကြးၿမိဳ႕ထိ သြားေရာက္တရား ေဟာခဲ့တယ္။ ဒီမွာတင္ အဖမ္းအ ဆီးခံခဲ့ရၿပီး ေထာင္ထဲမွာ ‘‘ဓနရွင္ ေလာက’’စာအုပ္ကို ျပဳစုခဲ့တယ္။
၁၉၃၉ ခုႏွစ္မွာ ေက်ာင္း ထြက္ၿပီး သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္စိုး၊ ရဲေဘာ္ဂိုရွယ္တို႔နဲ႔ အ တူ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကို လွ်ဳိ႕၀ွက္တည္ေထာင္တယ္။ ႏိုင္ငံေရးကို ေျခစံုပစ္၀င္ၿပီး ေျမေအာက္ေတာ္လွန္ေရးကို ဦးေဆာင္ကာ ျပည္သူ႕အေရးေတာ္ပံုစာတမ္း၊ မီးပြားစာေစာင္၊ ျမန္မာေတာ္လွန္ မႈစာတမ္းေတြကို ေရးသားခဲ့တယ္။ဒီေနာက္ ႏုိင္ငံေရးခံယူခ်က္တူတဲ့ မခင္ႀကီးနဲ႔ ေမတၱာသက္၀င္ လက္ထပ္ခဲ့တယ္။ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္မွာ ေတာ့ ဒို႔ဗမာအစည္းအ႐ုံးမွာ အမႈ ေဆာင္လူႀကီးတာ၀န္ယူခဲ့တယ္။ ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးကာလအ တြင္း ပဲခူး႐ိုးမမွာ သခင္သန္းထြန္း၊သခင္သန္းေဖတို႔နဲ႔တြဲၿပီး ႏုိင္ငံ ေရးမွဴးတာ၀န္နဲ႔ ေျပာက္က်ား တပ္ကို ဦးေဆာင္ကာ ရန္သူကို အ မ်ားဆံုးေခ်မႈန္းႏိုင္ခဲ့တယ္။ ေတာ္လွန္ေရးကာလအတြင္းမွာပဲ ကရင္ဗမာေသြးစည္းေရးစာတမ္းနဲ႔ လီနင္ရဲ႕ ‘‘အစိုးရႏွင့္ ေတာ္လွန္ေရး’’က်မ္းဘာသာျပန္ေတြ ျပဳစုခဲ့တယ္။
ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးအၿပီး ဖဆပလကို ျပန္လည္ထူေထာင္ သူတစ္ဦးအျဖစ္ ဗဟိုဦးစီးအဖြဲ႕ တာ၀န္ယူခဲ့သလို ဗမာျပည္ကြန္ ျမဴနစ္ပါတီကိုလည္း စနစ္တက် ျပန္လည္စည္း႐ုံးဖြဲ႕စည္းရာမွာ ေပါလစ္ဗ်ဴ႐ိုလူႀကီးအျဖစ္ ေဆာင္ ရြက္ခဲ့တယ္။ ဒီ့ေနာက္ အလုပ္သ မားသမဂၢ တည္ေထာင္ေရးကို လည္း ႀကိဳးပမ္းခဲ့တယ္။ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ ၂၉ ရက္မွာ စတင္ထုတ္ေ၀တဲ့ ‘‘ျပည္သူ႕အာ ဏာဂ်ာနယ္’’ရဲ႕ ဦးစီးစာတည္း ခ်ဳပ္တာ၀န္လည္း ယူခဲ့တယ္။
ႏိုင္ငံေရးခရီးၾကမ္းတစ္ ေလွ်ာက္၊ ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးတစ္ ေလွ်ာက္၊ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈေတြ ေၾကာင့္ က်န္းမာေရးခ်ဳိ႕ယြင္းလာ လို႔ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက ခြင့္ယူၿပီး မႏၲေလးက မိဘမ်ား ေနအိမ္ကိုျပန္ကာ ေဆးကုသခဲ့ တယ္။ အခုအထက (၉) (စိန္႔ပီတာ ေက်ာင္း)မွာ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ ေဆး႐ုံေပၚတက္ေရာက္ေဆးကုသေန ဆဲ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြစုစည္းခဲ့ၾက တဲ့ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႀကီးကေန ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကို ထုတ္ပယ္ပစ္ လိုက္တဲ့ အေျခအေနတစ္ရပ္ေပၚ ေပါက္ခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းသား ဘ၀ကစၿပီး သေဘာထားရည္ ရြယ္ခ်က္တူစြာ အသက္ေသြးေခြၽး စြန္႔ၿပီး ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းတဲ့ ႏိုင္ငံ ေရးခရီးၾကမ္းႀကီးေပၚ အတူတကြ ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကတဲ့ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ မ်ားအခ်င္းခ်င္း သေဘာထားကြဲ လြဲၾကတဲ့ ၀မ္းနည္းစိတ္မေကာင္း ဖြယ္ျဖစ္ရပ္ကို ဖဆပလကိုေရာ၊ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကိုေရာ သည္းလိႈက္အူလိႈက္သံေယာဇဥ္ ႀကီးလွတဲ့ ရဲေဘာ္ဗဟိန္းကို အသိ မေပး၀ံ့ခဲ့ၾကပါဘူး။
ဒီလိုတုန္လႈပ္ဖြယ္သတင္း က မက်န္းမာေနသူရဲ႕စိတ္ဓာတ္ ကို ဒုကၡေပးလိမ့္မယ္ဆိုတာ သိရွိခဲ့ၾကလို႔ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ဒီသတင္းကို ေသခ်ာပိတ္ဆို႔ထားၾကပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ကံၾကမၼာက မ်က္ႏွာသာမေပးခဲ့ပါဘူး။ ေန႔စဥ္ထုတ္ သတင္းစာမ်ားကိုပင္ ရဲေဘာ္ဗဟိန္းထံ မပို႔ရလို႔ တာ၀န္က် ဆရာ၀န္က ကန္႔သတ္ထားတဲ့ ၾကားကေန ဘီတီဘရားသားကုမၸ ဏီက လူမမာဆီအၿမဲပို႔တဲ့ေပါင္ မုန္႔နဲ႔ ေကာ္ဖီမႈန္႔ကို ထုပ္ပိုးေပးတဲ့ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္သတင္းစာေဟာင္း မွာ ‘‘ဖဆပလခါးပိုက္ထဲက ကြန္ ျမဴနစ္ေႁမြေပြး’’ဆိုတဲ့ သတင္းနဲ႔ သ႐ုပ္ေဖာ္ပံုကို ဖတ္မိသြားတဲ့ ရဲ ေဘာ္ဗဟိန္းဟာ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မႈ၊ ေဒါသျဖစ္မႈေတြနဲ႔ ေရာဂါ သည္းသြားပါၿပီ။ သူခ်စ္တဲ့ သူ႕ရဲ ေဘာ္ ဖဆပလဥကၠ႒ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းကိုယ္တိုင္ အေျခအ ေနရွင္းျပၿပီး လူမမာေမးမယ့္အထိ ကိုပင္ မေစာင့္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ၁၉၄၆ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာ ၂၀ ရက္၊ မနက္ ၅ နာရီခြဲအခ်ိန္မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့ပါ တယ္။ မႏၲေလး ခ်မ္းျမသာစည္ ေလယာဥ္ကြင္းကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းစီးလာတဲ့ ေလယာဥ္ဆိုက္ လာခ်ိန္ မနက္ ၇ နာရီမွာ နာေရး သတင္းက ဆီးႀကိဳေနပါၿပီ။ ဗိုလ္ ခ်ဳပ္က နာေရးရွင္အိမ္အထိသြား ၿပီး က်န္ရစ္တဲ့ ဇနီး ေဒၚခင္ႀကီးကို အားေပးတယ္။ ရဲေဘာ္ဗဟိန္းရဲ႕ ဖခင္ ဦးမွင္ကိုလည္း ‘‘ႏိုင္ငံျခားမွာ ကုရင္ေပ်ာက္တဲ့ေရာဂါမို႔ သူနဲ႔ ေတြ႕ၿပီးစီစဥ္ဖို႔လာတာ။ အခု ေတာ့ လြန္သြားကုန္ၿပီ’’ဟု ၀မ္း နည္းစကားဆိုခဲ့ပါတယ္။
အသက္ (၂၉) ႏွစ္အရြယ္ႏွင့္ ကြယ္လြန္ခဲ့တဲ့ ရဲေဘာ္ဗဟိန္း (၀ါ) သခင္ဗဟိန္းကို မႏၲေလးရြာဟိုင္း သုသာန္မွာ အုတ္ဂူသြင္းသၿဂႋဳဟ္ ခဲ့ပါတယ္။ မႏၲေလးက၀ါရင့္ ႏုိင္ငံ ေရးသမားႀကီးေတြ၊ ရဟန္းပ်ဳိအ ဖြဲ႕ေတြ၊ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ရြာ  ဟိုင္းသုသာန္ေရာက္တိုင္း ရဲေဘာ္ဗဟိန္းအုတ္ဂူမွာ ဂါရ၀ျပဳၾက၊ အ ေလးျပဳၾက၊ အမွ်အတန္းေ၀ေန က်ပါ။ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ေက်ာ္ရြာဟိုင္းသုသာန္ဖ်က္သိမ္းေတာ့ ေက်ာင္းသားနဲ႔ ရဟန္းျပည္သူတို႔က မပ်က္စီးေအာင္ ကာကြယ္ႏိုင္ခဲ့ၾကလို႔ ဘူဒိုဇာထိုးထားတဲ့ ကြက္လပ္ႀကီးထဲမွာ ရဲေဘာ္ဗဟိန္းရဲ႕ အုတ္ဂူေလး ထီးတည္းက်န္ရစ္ေနေသး ရဲ႕။
ရြာဟိုင္းသုသာန္ေနရာမွာ ေက်ာက္မ်က္ေစ်း၊ အားကစား ကြင္းနဲ႔ ေစ်းဆိုင္တန္းေတြ တည္ ေဆာက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ဒီသမိုင္း၀င္ အုတ္ဂူေလးဟာ ဆုိင္ႀကိဳဆိုင္ ၾကားေရာက္ေနၿပီး အခုေတာ့ အစအနပင္မက်န္ေအာင္ ပ်က္စီးေပ်ာက္ဆံုးသြားပါပေကာ...။
ဒါေၾကာင့္ ၁၃၀၀ ျပည့္အေရးေတာ္ပံုႀကီးေအာင္ျမင္ေရးအ တြက္ ‘‘ျမင္းခြာတစ္ခ်က္ေပါက္ရင္ မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေစမယ္’’ဆို တဲ့ မိန္႔ခြန္းနဲ႔ ရဲရဲေတာက္ထိေရာက္စြာလႈံ႕ေဆာ္ၿပီး လြတ္လပ္ေရးအ တြက္ က်န္းမာေရးနဲ႔ အသက္ကို ပင္ ပဓာနမထားဘဲ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ တဲ့ ရဲေဘာ္ဗဟိန္း (၀ါ) သခင္ဗ ဟိန္းအမွတ္တရ ကမၸည္းေက်ာက္တိုင္ကို မႏၲေလး ၁၃၀၀ ျပည့္အ ေရးေတာ္ပံု အာဇာနည္ ၁၇ ဦး ဗိမာန္အတြင္း တင့္တယ္ဂုဏ္ယူ စြာစိုက္ထူဖို႔ ၁၃၀၀ ျပည့္အေရး ေတာ္ပံု (၇၅) ႏွစ္ျပည့္စဥ္ကတည္း က ေဒသအာဏာပိုင္ေတြကို ခြင့္ ျပဳခ်က္ေတာင္းခံခဲ့တာ ဒီကေန႔ အထိ ခြင့္မျပဳပါဘူး။ ရဲေဘာ္ ဗဟိန္းကို ဘာလို႔ အသိအမွတ္ျပဳ ေနရာမေပးၾကတာလဲ။

7 Day Daily,

No.901 Thursday, October 29, 2015

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

ပညာေရးႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ

ပညာေရးႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ

• 
• 

Details

Category: ပညာရပ္စာတမ္းမ်ား

Published on Saturday, 24 October 2015 02:49

Written by သိန္းႏုိင္

ဖက္ဒရယ္ပညာေရး အပိုင္း (၁၇) ဒီမိုကေရစီစနစ္ရဲ႕ အဓိကအခ်က္တစ္ခ်က္ကေတာ့ ျပည္သူလူထုတစ္ရပ္လံုး၏ တန္းတူအခြင့္အေရး ရွိျခင္းႏွင့္ ျပည္သူလူထုထံမွ အာဏာဆင္းသက္ျခင္းျဖင့္ တုိင္းျပည္ကို တည္ေဆာက္ျခင္းလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားဟာ ဒီမိုကေရစီ၏ အသက္ေသြးေၾကာလို႔ ဆိုၾကတာပါ။ ေရြးေကာက္ပြဲကာလမ်ားအတြင္း ျပည္သူလူထုမွ မိမိတုိ႔ကို ကုိယ္စားျပဳမည့္သူမ်ား၊ မိမိတို႔က ယံုၾကည္အားထားသူမ်ား၊ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳ ရပ္က်ဳိးရြာက်ဳိးကို အမွန္တကယ္ ေရြးေကာက္ပြဲအႀကိဳ ကတိအတုိင္း ထမ္းေဆာင္မည့္သူမ်ား၊ ရိုးသားေျဖာင့္မတ္ၿပီး ပညာျပည့္၀ ႏွလံုးလွသူမ်ားကို ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ခြင့္ ရွိၾကတယ္။ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ျခင္း ခံရသူမ်ား အေနျဖင့္လည္း ျပည္သူ႔အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ ဥပေဒျပဳခြင့္ ရရွိၾကမယ္။ ျပည္သူ႔ဆႏၵႏွင့္အညီ တုိင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ျခင္း၊ တရားမွ်တစြာ ေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေ၀စည္ေသာ လူ႔အသိုက္အၿမံဳကို ခံစားႏုိင္မွာျဖစ္တယ္။ သို႔ေပတဲ့ တရားမွ်တၿပီး လြတ္လပ္ေသာ ပါတီစံု ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားကို ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပႏုိင္ဖို႔ဆိုတာဟာ ျပည္သူ႔လူထုတစ္ရပ္လံုးရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအသိအျမင္ ျပည့္စံုမႈ၊ ႏုိင္ငံေရးအရ ႏုိးၾကားတက္ၾကြမႈဟာ အခရာက်တယ္လို႔ ပညာေရး သုေတသနက ေထာက္ျပထားပါတယ္။
၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ အလွည့္အေျပာင္းအတြက္ အလြန္အေရးပါတဲ့ ေရြးေကာက္ပဲြ တစ္ခုျဖစ္မယ္လို႔ ဆိုၾကတယ္။ ဒီေရြးေကာက္ပြဲဟာ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တ-သန္႔ရွင္းပါမွ ျပည္သူ႔ ဆႏၵအစစ္အမွန္ကို သိရမွာျဖစ္ၿပီး ျပည္သူ႔ကိုယ္စားျပဳအစိုးရ၊ လႊတ္ေတာ္မ်ား ေပၚထြန္းလာမွာပါ။ အထူးသျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ ဆန္႔က်င္ဖက္အုပ္စုမ်ားႏွင့္ လက္ရွိအာဏာရ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရတို႔ရဲ႕ ဖက္ဒရယ္ ျမည္သံမ်ား အနည္းငယ္ က်ယ္ေလာင္လာေနတဲ့ ၂၀၁၅ ႏုိင္ငံေရးစင္ျမင့္ဟာ တုိင္းရင္းသားတို႔ အႏွစ္ႏွစ္အလလက ေမွ်ာ္ရည္တမ္းတခဲ့ရသည့္ ဖက္ဒရယ္အိပ္မက္၏ အဦးအစလည္း ျဖစ္ေလမည္လား။ တည္ဆဲ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒက ဖက္ဒရယ္အာမခံခ်က္ မေပးထားေသးသည့္တုိင္၊ မုိင္တုိ္င္မ်ားစြာ ေ၀းကြာေနသည့္တုိင္ အဓိက ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားႏွင့္ key players မ်ားထံမွ ေရြးေကာက္ပြဲကာလအႀကိဳတြင္ ၾကားနာေနရသည့္ ဖက္ဒရယ္အသံကိုေတာ့ တုိင္းရင္းသားျပည္သူေတြက မယံုတ၀က္၊ မုဒိတာစိတ္နဲ႔  အံ့အားသင့္ေနၾကပါတယ္။ ဒီေရြးေကာက္ပြဲအေပၚ ပိုမို ရင္ခုန္ခ်င္စရာ ျဖစ္မိၾကတာဟာ မဆန္းပါဘူး။
မ်ဳိးဆက္အလြန္ျခား ေရြးေကာက္ပြဲမွာ စိုးရိမ္စရာ
ဒီေနရာမွာ စဥ္းစားစရာမ်ားစြာ ရွိလာပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးကတည္းက ပါတီစံုဒီမိုကေရစီ ေရြးေကာက္ပြဲေတြကို က်င္းပခဲ့တာဟာ ၅ ႀကိမ္မွ်သာ ရွိပါေသးတယ္။ မ်ဳိးဆက္မ်ားစြာ ျခားနားခဲ့ၿပီးမွ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားကို တစ္ႀကိမ္ က်င္းပသလို ျဖစ္ေနခဲ့တာပါ။ ပံုမွန္ဒီမိုကေရစီ တုိင္းျပည္ေတြမွာေတာ့ ၃ - ၄ ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ က်င္းပၾကရတယ္။ လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ ၄၀ အတြင္း သံုးႀကိမ္မွ်သာ ရွိေသးတဲ့အျပင္ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံေရး သင္ခန္းစာမ်ားကို တစ္လံုးတစ္ပါဒမွ်ပင္ ေလ့က်င့္သင္ၾကားမႈ မရွိခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ အေျခခံလူထုရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိ္င္ရာ အသိအျမင္တိ္ု႔ အားနည္းေနလ်က္ရွိပါတယ္။ ဒါဟာအင္မတန္ စိုးရိမ္စရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပရျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို အမ်ားျပည္သူလူထု မသိၾကေၾကာင္းကို ျပည္ေထာင္စု ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မစ္ရွင္ဥကၠဌ ဦးတင္ေအးကိုယ္တုိင္က ၀န္ခံ ေျပာဆိုထားတာပါ။
ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပရန္ လြန္စြာ နီးကပ္ေနၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း အေျခခံျပည္သူမ်ားအၾကားတြင္ ေရြးေကာက္ပြဲ၏ အႏွစ္သာရႏွင့္ လုပ္ထံုးမ်ား၊ မိမိ၏ မိသားစု၊ ရပ္ရြာ၊ ျပည္နယ္ႏွင့္ ႏုိ္င္ငံအေပၚ အက်ဳိးသက္ေရာက္ပံုမ်ားကို သိျမင္ႏုိ္င္မႈ လြန္စြာ အားနည္း ေနေသးေၾကာင္းကိုလည္း  ေလ့လာေတြ႔ရွိရပါသည္။ ဆႏၵမဲေပးျခင္းဟာ လြန္စြာ တန္ဖိုးရွိလွတဲ့  မိမိတို႔၏ ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံသား အခြင့္အေရးတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္းကို သိရွိဖို႔ လိုအပ္လွတယ္။ မဲစာရင္း မွန္ကန္ေရးမွာပင္ ျပႆနာ ရွိေနၿပီျဖစ္သည္။ မဲစာရင္းမွန္ကန္ေရး ရာခုိင္ႏႈန္း ၃၀ သာ တာ၀န္ယူမည္ ဆုိသည္မွာ တာ၀န္မေက်ရာေရာက္ေၾကာင္း ျပည္ေထာင္စု ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မစ္ရွင္ UEC အား ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေ၀ဖန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲဆႏၵရွင္တို႔အေပၚ ေခါင္းပံုျဖတ္ အျမတ္ထုတ္ရန္ စိုးရိမ္ဖြယ္ရာ အေျခအေနမ်ားကို မီးေမာင္းထုိးျပလိုက္ျခင္းပါ။ ႏုိင္ငံေရးအသိအျမင္ အားနည္းျခင္းနဲ႔  ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မသာမာျခင္းမ်ားေၾကာင့္ ႏုနယ္လွတဲ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္အတြက္လည္း အႏၱရာယ္ရွိေနတတ္ပါတယ္။
အရပ္ဖက္လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ေရြးေကာက္ပြဲအေၾကာင္း ဗဟုသုတမ်ားနဲ႔ ဆႏၵမဲေပးျခင္းတို႔ကို နယ္တိုင္းမွာ ပညာေပး ေဆြးေႏြးေနၾကတာကလည္း ေက်းဇူးတင္စရာပါ။ သို႔ေပတဲ့ အသက္ႀကီးမွ သင္ရတဲ့ ရက္ပိုင္းေလာက္ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားထက္စာရင္ စာသင္ေက်ာင္းေတြက ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးလိုက္မွ ရင္ဘတ္ထဲကို ေရာက္မွာပါ။
၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲ နီးကပ္လာတာနဲ႔အမွ် ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားႏွင့္ ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ား အပါအ၀င္ ပုဂၢိဳလ္အခ်ဳိ႕အား လူမ်ဳိးေရးႏွင့္ ဘာသာေရး အသုံးျပဳၿပီး ၀ါဒျဖန္႔ ေျပာဆုိတုိက္ခုိက္မႈေတြ၊ လုပ္ႀကံေရးသားမႈေတြ ပုိမ်ားလာေနတယ္။ ဒါဟာ ေရြးေကာက္ပြဲ တည္ၿငိမ္မႈ ထိခုိက္ႏုိင္သည့္အျပင္ ႏုိင္ငံ၏ ဂုဏ္သိကၡာပါ က်ဆင္းေစၿပီး သက္ဆုိင္ရာက အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ရမည့္အျပင္ ျပည္သူမ်ား သတိထားရန္ လုိအပ္ေၾကာင္း အရပ္ဘက္လူမႈ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွ ပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးပါတီမွ ပုဂၢိဳလ္အခ်ဳိ႕က ေျပာၾကားထားလည္းရွိေနတယ္။ ဒါေတြဟာလည္း မ်ားမၾကာမီ ႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္း မဲဆႏၵရွင္မ်ားျဖစ္လာၾကမည့္ လူငယ္ေက်ာင္းသားမ်ား ေလ့လာခြင့္ ရရွိၾကသင့္ပါတယ္။ ပါတီမူ၀ါဒမ်ား၊ ကတိက၀တ္မ်ား၊ တုိင္းျပည္လိုအပ္ခ်က္မ်ား၊ မဲဆြယ္တရားႏွင့္ ၀ါဒျဖန္႔ေ၀ျခင္း၊ ပုဂၢိဳလ္ေရးတိုက္ခုိက္ျခင္း၊ လူမ်ဳိးေရးႏွင့္ ဘာသာေရး ပဋိပကၡျဖစ္ေစရန္ ေရးသားလံႈ႔ေဆာ္ခ်က္တို႔ ကြဲျပားျခားနားစြာျဖင့္ သံုးသပ္ႏုိင္ၾကမည္။ မွန္ကန္ေသာ ခံယူခ်က္ျဖင့္ ေရြးခ်ယ္မႈ မွန္ကန္စြာ မဲဆႏၵေပးႏုိင္မွာျဖစ္တယ္။ တုိင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ပါ။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်မွတ္ႏုိင္စြမ္းရွိေသာ ႏုိင္ငံသားမ်ား ျဖစ္လာေစဖို႔ဆုိတာကေတာ့ စာသင္ခန္းမ်ားက ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးရမယ္။
ေရြးေကာက္ပြဲအေၾကာင္း သင္ၾကားၾကပါစို႔ -
ေမြးဖြားလာစဥ္က ဒီမိုကေရစီဆုိတာကို ဘယ္သူမွ သိျမင္နားလည္မႈ မရွိပါဘူး။ ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးမွသာလွ်င္ တတ္ေျမာက္ႏုိင္တဲ့ စြမး္ရည္တစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ တရားမွ်တစြာ ျပဳမူလုပ္ကိုင္တတ္လာမယ္။ အေၾကာက္တရားေၾကာင့္ မလုပ္ရဲ၊ မကိုင္ရဲတာမ်ဳးိလည္းမဟုတ္ဘူး။ မတရားဘူး၊ မလုပ္သင့္ဘူးဆိုတာကို သိနားလည္လာလို႔ မလုပ္တာမ်ဳိးကို ဆိုလိုပါတယ္။ တရားသျဖင့္ ဓမၼနည္းလမ္းတက် ျပဳမူလုပ္ကုိင္ၿပီး ေနတတ္လာမယ္။
အခုလို ေရြးေကာက္ပြဲခ်ိန္ခါဟာ စာသင္ခန္းတြင္းမွာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ မျဖစ္မေန ေလ့လာဖို႔ရာ အခြင့္အလမ္းတစ္ခုပါပဲ။ ဂ်ာနယ္မ်ားမွာ ပါရွိေနတဲ့ ႏိုင္ငံ ေရးပါတီမ်ားရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲေၾကညာစာတမ္းမ်ား၊ သတင္းမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ားကို ေလ့လာဖတ္ရႈၾကမယ္။ စာသင္ခန္းအတြင္းမွာ သံုးသပ္ေ၀ဘန္ၾကမယ္။ က႑အသီးသီးမွာ သက္ဆုိင္ရာ ပါတီမ်ားရဲ႕ မူ၀ါဒသေဘာထားက ဘယ္လိုရွိသလဲ။ ဒီတုိင္းရင္းသားျပည္နယ္မွာ၊ ဒီမဲဆႏၵနယ္မွာ ပါ၀င္ယွဥ္ျပိဳင္ၾကမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြက ဒီျပည္နယ္၊ ဒီေဒသအတြက္ ဘာလုပ္ေပးမယ္လို႔ ကတိက၀တ္ခံထားၾကလဲ။ တကယ္လည္းပဲ လုပ္ႏုိင္မွာလား။ တုိင္းရင္းသားအေရးကိစၥလိုမ်ဳိး၊ ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္တီးခြင့္လိုမ်ဳိးကို ဘယ္ပါတီေတြက လုပ္ကိုင္မယ္လို႔ မဲဆြယ္ေနၾကသလဲ။ ဥပမာ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုအေရးကို ပါတီၾကီးေတြက ထည့္သြင္းထားလာၾကတာေတြ႔ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုနည္းလမ္းေတြနဲ႔ တည္ေဆာက္ၾကမွာလဲ။ ေရြးေကာက္ပြဲ ကတိက၀တ္ေတြကို လုပ္ႏုိင္- မလုပ္ႏုိင္ ေဆြးေႏြးၾကမယ္။ ဒီဘိတ္အေျချပဳ သင္ၾကားနည္းလမ္းေတြ၊ အုပ္စုအလိုက္ေဆြးေႏြးမႈေတြ၊ သမၼတေလာင္း၊ အမတ္ေလာင္းေနရာေတြက မဲဆြယ္တရားေဟာေျပာစည္းရံုးတဲ့ role play လိုမ်ဳိးေတြကို အသံုးျပဳသင္ၾကားႏုိင္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ဒီမိုကေရစီဆိုတာဟာ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားမွာ မဲဆႏၵေပးျခင္းထက္ ပိုမိုတဲ့ အျခားေသာ အေရးႀကီးတဲ့ အဓိပၸါယ္ေတြ မ်ားစြာ ရွိေနပါတယ္။ ဘ၀ေနနည္းတစ္ခုလည္းျဖစ္ၿပီး လူထုရဲ႕ အသိပညာ၊ ကၽြမ္းက်င္မႈစြမ္းရည္ေတြနဲ႔ စံတန္ဖိုးေတြ ရရွိေစတဲ့ အဓိကအခ်က္လည္းျဖစ္တယ္။ ဒါမွသာ ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံသားျဖစ္လာမယ္။ ျပည္သူ႔နီတိနဲ႔ ႏုိင္ငံသားပညာေရးသင္ရိုးညႊန္းတမ္းက ဒီလို ႏုိင္ငံသားေတြျဖစ္လာဖို႔ရာ တာ၀န္ယူေလ့က်င့္ ေပးပါတယ္။  Civic ျပည္သူ႔နီတိဘာသာရပ္ သင္ရိုးရဲ႕ အဓိက ဦးတည္ခ်က္ကေတာ့ က်င့္၀တ္နီတိကို ေလးစားလုိက္နာတတ္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံသားေတြ ျဖစ္လာဖို႔ပါပဲ။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ ရပ္ရြာမွာ ႏုိးၾကားတက္ၾကြတဲ့သူေတြ၊ ဒီမိုကေရစီစံႏႈန္းေတြကို ခံစားသိျမင္ၿပီး လိုက္နာက်င့္သံုးတဲ့သူေတြ၊ အစိုးရရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကို နားလည္ၾကတဲ့သူေတြ ျဖစ္လာေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးျခင္းပါ။ ဒါဟာ ၂၁ ရာစု ႏုိင္ငံတကာ ေက်ာင္းပညာေရးမွာ အေရးႀကီးတဲ့ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ တစ္ခုလည္းျဖစ္ပါတယ္။ မသင္မေနရအဆင့္ သတ္မွတ္ၿပီး ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့က်င့္ေပးၾကရတယ္။
ႏုိင္ငံေရးသုခမိန္ေတြ၊ ပညာရွင္ေတြရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဆိုမိန္႔ခဲ့တာေတြကိုလည္း ေက်ာင္းသားမ်ားဟာ ေလ့လာခြင့္ ရရွိသင့္ပါတယ္။ မက္ဟင္နရီေဟာင္း (Mc. Henry Howe) က “သင္သည္ ႏုိင္ငံေရးကို အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းမႈအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါက ရိုးသားသူျဖစ္ရန္ မလြယ္ကူေတာ့ေခ်၊”၊ သီအိုဒိုရုစဘဲ့ (Theodore Roosevelt) က - “အေအာင္ျမင္ဆံုးေသာ ႏုိင္ငံေရးသမားဆိုသည္မွာ အျခားသူမ်ား ေတြးေတာစဥ္းစားေနသည့္ အေၾကာင္းရပ္မ်ားကို အက်ယ္ေလာင္ဆံုးႏွင့္ အႀကိမ္အမ်ားဆံုး ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုသူျဖစ္သည္”၊ လူ႔ခြစာ စာေရးဆရာႀကီး ဘားနတ္ေရွာ (Bernard Shaw) ကေတာ့ “ဘာတစ္ခုမွ မသိပါပဲႏွင့္ အရာရာတုိင္းကို သိသည္ဟု ထင္ျမင္ယူဆေနသူကား ႏုိင္ငံေရးသမားပင္တည္း”၊ အာရ္၊ အယ္၊ စတီဗင္ဆင္န္ (R.L. Stevenson) ကမူ “မည္သည့္ျပင္ဆင္မႈမ်ဳိးမွ မလိုဟု ထင္ျမင္ယူဆျခင္း ခံရသည့္ တစ္ခုတည္းေသာ အလုပ္အကိုင္မွာ ႏုိင္ငံေရးသမားအလုပ္ပင္ျဖစ္သည္”၊ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး ဗိသုကာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက “ႏုိင္ငံေရးဆိုတာ တခါတရံမွ အစည္းအေ၀းလုပ္ၿပီးေတာ့ စင္ျမင့္ေပၚက ေျပာတဲ့လူက ေျပာ၊ နားေထာင္တဲ့လူက နားေထာင္တဲ့ ကိစၥမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး…။ အၿမဲတမ္းအားျဖင့္ တတိုင္းျပည္လံုးမွာရွိတဲ့ တုိင္းသူျပည္သားေတြဟာ မိမိတို႔ရဲ႕ ဆုိင္ရာဆိုင္ရာအက်ဳိးေတြကို ဆုိင္သလို ဖြဲ႔စည္းၿပီးေတာ့ကာ မိမိတို႔ ျပႆနာေတြကို လုပ္ၿပီးေတာ့ကာ ေျဖရွင္းရန္အတြက္ အၿမဲတမ္း လုပ္ေနတဲ့ ကိစၥျဖစ္တယ္။” -စတဲ့ ႏုိင္ငံေရး အဆိုအမိန္႔ေတြကို စုေပါင္းေလ့လာၿပီး မ်က္ေမွာက္ေခတ္နဲ႔ ယွဥ္လို႔ ျပန္လည္ေဆြးေႏြးၾကမယ္။
ဒါ့အျပင္ ျမန္မာမႈ၊ မြန္မႈထဲမွာ ေရွးမြန္-ဗမာပညာရွိမ်ား ထည့္သြင္းထားခဲ့ၾကတဲ့ - တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္သူတို႔ က်င့္ႀကံရမယ့္ အပရိဟာနယတရား ခုႏွစ္ပါး၊ ရာေဇာ၀ါဒသုတၱန္လာ မင္းက်င့္တရား ၁၀ ပါး၊ ဗလ ငါးပါး၊ တုိင္းျပည္၏ ရတနာ ကိုးပါးကို မႏွိပ္စက္ မညႇဥ္းပန္းရာလို႔ဆိုထားတဲ့ ကာမ႑ကီက်မ္း - စတဲ့ အႏွစ္ခ်ဳပ္ေတြကိုလည္း ျပည္သူ႔နီတိလို ဘာသာရပ္မ်ဳိး၊ ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံေရး ေခါင္းစဥ္လိုမ်ဳိးမွာ သင္ၾကားေပးႏုိင္တယ္။
ေရြးေကာက္ပြဲ သင္ရိုးညႊန္းတမ္းနဲ႔ ေခါင္းစဥ္မ်ား
ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အိမ္နီးနားခ်င္း အိႏၵိယႏုိ္င္ငံႏွင့္ ထုိင္းႏုိင္ငံတို႔မွာ ရပ္ရြာလူမႈအဖြဲ႔အစည္း၊ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား၊ ရိုးရာဓေလ့မ်ားနဲ႔ ဆက္စပ္လို႔ ျပည္သူ႔နီတိနဲ႔ ႏုိင္ငံသားပညာေရး ဘာသာရပ္ကို မူလတန္းအဆင့္မ်ားမွာကတည္းက ေလ့က်င့္ သင္ၾကားၾကပါတယ္။ အမ်ဳိးသားသင္ရိုးညႊန္းတမ္း စံႏႈန္းမ်ားကို အသစ္တဖန္ျပန္လည္ ျပဳစုၾကတဲ့အခါမွာ ျပည္သူ႔နီတိနဲ႔ ႏုိင္ငံသားပညာေရးက႑ကို တခုတ္တရ ထည့္သြင္းလာၾကပါတယ္။
ျပည္သူ႔နီတိ၊ နုိင္ငံေရးသိပၸံဘာသာရပ္ကို တတိယတန္းကေန ဒသမတန္းအထိ (အသက္ ၈ ႏွစ္ကေန ၁၆ ႏွစ္အထိ) အတန္းတုိင္းမွာ လူမႈေရးဘာသာရပ္နဲ႔ တြဲဖက္လို႔ျဖစ္ေစ၊ သီးသန္႔ သင္ၾကားမႈအေနနဲ႔ျဖစ္ေစ တစ္ပတ္ကို အနည္းဆံုး ၂ ခ်ိန္ေလာက္ သင္ၾကားေပးပါတယ္။ ၁၁ တန္းနဲ႔ ၁၂ တန္းမွာ အထူးျပဳဘာသာရ ပ္တစ္ခုအေနနဲ႔လည္း ဘာသာတြဲေရြးခ်ယ္မႈမွာ ထည့္သြင္းႏုိင္ပါတယ္။ ဒါမွလည္း တကၠသိုလ္မွာ အထူးျပဳေလ့လာလိုသူေတြ၊ အနာဂတ္ႏုိင္ငံေရးသမားေတြအတြက္ အေျခခံေကာင္းေတြ ရမယ္မဟုတ္လား။
မူလတန္းအရြယ္ေတြမွာ ေလးစားမႈဆိုတဲ့ သင္ခန္းစာေခါင္းစဥ္ကို အေသအခ်ာ သင္ၾကား ေပးတယ္။ အထူးသျဖင့္ ေတာ့ မတူ ကြဲျပားတဲ့ လူမ်ဳိး၊ ဘာသာတရားမ်ားအေပၚမွာ ေလးစားစြာနဲ႔ ဆက္ဆံတတ္ဖို႔ ရည္ရြယ္ပါတယ္။ ယွဥ္ၿပိဳင္ဖက္ကို ေလးစားစြာ ျပဳမူေျပာဆို ဆက္ဆံတတ္ဖို႔ဆိုတာဟာ ပညာေရးက ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးမွ ျဖစ္ႏုိင္တယ္လို႔ ခံယူထားၾကတယ္။ ဒါဟာ ပါတီစံုေရြးေကာက္ပြဲလို၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္မႈလိုကိစၥေတြမွာ မရွိမျဖစ္ အေျခခံထားရမယ့္ ေမတၱာစိတ္ပဲ မဟုတ္လား။ အျပန္အလွန္ အမွီသဟဲျပဳ ရွင္သန္ေနၾကတယ္ဆိုတာကို သိျမင္လာဖို႔ပါ။ မိမိရဲ႕ အခြင့္ အေရးနဲ႔ လြတ္လပ္မႈအေပၚမွာ တန္ဖိုးထားတတ္ျခင္းနဲ႔ အျခားသူတစ္ပါးရဲ႕ အခြင့္အေရး၊ လြတ္လပ္မႈကိုလည္း မထိပါးေစဖို႔ သင္ၾကားေပးတယ္။ အၾကမ္းဖက္တဲ့၊ ခုိက္ရန္ျဖစ္ပြားတဲ့ နည္းလမ္းမ်ားနဲ႔ ျပႆနာေတြကို မေျဖရွင္း ၾကဖို႔ရာကိုလည္း သင္ရိုးညႊန္းတမ္းမွာ ထည့္သြင္း သင္ၾကားေပးပါတယ္။ ေက်းရြာရပ္ကြက္လူႀကီးကို ဒီမိုကေရစီနည္းက် ဘယ္လို မဲေပး၊ ေရြးေကာက္ၾကသလဲဆုိတာ ဆဌမတန္းေက်ာင္းသားေတြ ေလ့လာခြင့္ရၾကတယ္။ ႀကိဳတင္မဲ၊ မဲလိမ္၊ မဲခိုး၊ မဲမေပးတဲ့ ဆိုးက်ဳိးကိုလည္း စာသင္ခန္းေတြမွာ ေဆြးေႏြးခြင့္ ရရွိၾကတယ္။ ေက်ာင္းသားသမဂၢကို ေက်ာင္းတုိင္းမွာ ဖြဲ႔စည္းထားၾကၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲကို ဒီမိုကေရစီနည္းလမ္းတက် က်င္းပျခင္းဟာလည္း အနာဂတ္တုိင္းျပည္အတြက္ အေရးပါတဲ့ ပညာေရးလုပ္ငန္းပါပဲ။ ေက်ာင္းသားတာ၀န္ မေက်ပြန္ျခင္း၊ ႏုိင္ငံသားတာ၀န္ မေက်ပြန္ျခင္း ေခါင္းစဥ္လိုမ်ဳိးကိုလည္း သင္ရိုးညႊန္းတမ္းမွာ ထည့္သြင္းသင္ၾကားၾကတယ္။
အတန္းအဆင့္အလိုက္ တတ္ေျမာက္ရမယ့္ စြမ္းရည္မ်ားနဲ႔ အသိပညာ ဗဟုသုတေတြကိုလည္း အတိအက် ထည့္သြင္း ေဖၚျပထားတယ္။ ေက်ာင္းလုပ္ငန္းမ်ားမွာ၊ ရပ္ရြာလုပ္ငန္းမ်ားမွာ၊ တုိင္းျပည္မွာ လုိအပ္တဲ့ တာ၀န္ယူရမယ့္ မိမိတာ၀န္ ၀တၱရားမ်ားကို ယူတတ္ေစဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္လည္း ပါရွိတယ္။ သူတပါးကို ကူညီဖို႔ရာလည္း စာသင္ခန္းအတြင္းမွာ ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ တရားမွ်တမႈဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ကို မိမိနယ္ေျမနဲ႔ ရပ္ရြာ၊ တုိင္းျပည္မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ၊ ပကတိ စစ္မွန္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ လူမႈစီးပြား ျပႆနာမ်ားကို အေျခခံၿပီးေတာ့ ၉ တန္း၊ ၁၀ တန္းေက်ာင္းသားေတြဟာ စာသင္ခန္းမ်ားအတြင္းမွာ ေတြးေတာၾက၊ ေဆြးေႏြးၾက၊ တင္ျပၾကပါတယ္။ အခြင့္အာဏာအေၾကာင္း၊ အစုိးရဖြဲ႔စည္းပံု၊ ဒီမိုကေရစီ၊ ဖက္ဒရယ္၊ ပါလီမန္၊ ေရြးေကာက္ပံု၊ ဥပေဒျပဳ ျပဌာန္းပံုနဲ႔ အစိုးရ အဆင့္အဆင့္ရဲ႕ တာ၀န္၀တၱရားမ်ားကိုလည္း သင္ခန္းစာအေနနဲ႔ သင္ယူေလ့လာၾကရတယ္။
လက္ရွိျမန္မာႏုိ္င္ငံေရးစနစ္ဟာ pseudo-presidential system ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အစိုးရႏွင့္ လႊတ္ေတာ္အၾကား check and balance ပ်က္ျပားေနေၾကာင္းတို႔ကိုလည္း ေလ့လာခြင့္ ရရွိသင့္ၾကပါတယ္။ အမ်ားစုက ေတာင္ၿပိဳကမ္းၿပိဳႏုိင္ျခင္း၊ မဲအျပတ္အသတ္ ႏုိင္ျခင္းမွာလည္း “majority tyranny”, “tyranny of the masses” အႏၱရာယ္ရွိေၾကာင္းတို႔ကို သိရွိထားသင့္ပါတယ္။ လူနည္းစု တုိင္းရင္းသားမ်ားအတြက္ ပိုၿပီးေတာ့ သတိထားရမယ့္ အခ်က္မဟုတ္ပါလား။
လက္ရွိျမန္မာျပည္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ႏွင့္ ကမၻာ့ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံမ်ား၏ ကြာဟျခားနားခ်က္၊ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ၊ စစ္တပ္ကုိယ္စားလွယ္ ၂၅ ရာခုိင္ႏႈန္းမွာ အျခားႏုိင္ငံမ်ား၏ လႊတ္ေတာ္မ်ားတြင္ မရွိျခင္း၊ သမၼတကို ေရြးခ်ယ္ၾကပံုမ်ား၊ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္စနစ္ႏွင့္ သမၼတစနစ္တို႔အၾကား ျခားနားခ်က္၊ ျပည္နယ္ေရြးေကာက္ပြဲစနစ္၊ ျပည္နယ္အစိုးရ ဖြဲ႔စည္းပံုတို႔ကို အထက္တန္းအဆင့္မ်ားႏွင့္ ေကာလိပ္တို႔တြင္ အက်ယ္တ၀င့္ ေလ့လာခြင့္ ရရွိၾကသင့္တယ္။ ႏုိ၀င္ဘာ ၈ ရက္ေန႔ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ႏိုိင္ငံတကာမွ ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ အခ်က္ ၇ ခ်က္ကိုလည္း အထက္တန္း ေက်ာင္းသားမ်ားအေနနွင့္ သိသင့္တယ္ မဟုတ္ပါလား။ ေ၀၀ါးမႈအခ်ဳိ႕ျဖင့္ ဒီခ်ဳပ္ပါတီ၊ ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးပါတီရဲ႕ အတြင္းပို္င္း အားၿပိဳင္မႈ၊ မဘသႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာအမ်ဳိးသားေရး၀ါဒီမ်ား၊ ဘဂၤလီဒုကၡသည္အေရး၊ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ားႏွင့္ တစ္ႏုိင္ငံလံုး ပစ္ခတ္တုိက္ခိုက္မႈ ရပ္စဲေရး NCA စာခ်ဳပ္၊ စီးပြားေရး တံု႔ဆုိင္းမႈမ်ား၊ တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္အမတ္ေနရာ ၂၅ ရာခုိင္ႏႈန္းႏွင့္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္၏ အခန္းက႑ - ဒီအခ်က္ ၇ ခ်က္ဟာ စာသင္ခန္းမ်ားအတြင္းမွာ အက်ယ္တ၀င့္ ေလ့လာခြင့္ ရရွိသင့္တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေခါင္းစဥ္မ်ားပါ။ ဒီလိုေလ့လာေဆြးေႏြးခြင့္ေတြ ရရွိမွသာလွ်င္ မွန္ကန္တဲ့ ေရြးခ်ယ္မႈကို စဥ္းစားဥာဏ္ႏွင့္ ခ်မွတ္တတ္မွာပါ။ ပကတိ အေျခအေနမ်ားနဲ႔ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ တုိင္းေရးျပည္ရာကိုလည္း စိတ္ပါ၀င္စားမႈ ရရွိလာၾကမယ္။
စာသင္ေက်ာင္းမ်ားက ပိုမို ေက်ပြန္သင့္တဲ့ တာ၀န္ႀကီးတစ္ရပ္
လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးစ တေခတ္တခါက အသံုးျပဳခဲ့ဖူးတဲ့ ျပည္သူ႔နီတိသင္ရိုးညႊန္းတမ္းကို ျပန္လည္ ဆန္းသစ္၊ အသက္သြင္းလို႔ စာသင္ခန္းမ်ားမွာ အျမန္ဆံုး အသံုးျပဳသင့္ပါတယ္။
အထူးသျဖင့္ေတာ့ ေနာင္ႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္း သိပ္မေ၀းလွတဲ့ အနာဂတ္ကာလမွာ ဆႏၵမဲေပးၾကရေတာ့မယ့္ ဒီေန႔ မူ၊ လယ္၊ ထက္ ေက်ာင္းသားေတြကို ေရြးေကာက္ပြဲအေၾကာင္း သင္ၾကားေပးျခင္းဟာ ပိုမိုေသခ်ာတဲ့ ဒီမိုကေရစီတုိင္းျပည္ကို ထူေထာင္ျခင္းပါပဲ။ ဒီမိုကေရစီကို ယုယုယယ ပ်ဳိးေထာင္ေနရဆဲ တုိင္းျပည္အတြက္ မူလယ္ထက္ အတန္းမ်ားမွာ သီးသန္႔ဘာသာရပ္တစ္ခုအေနနဲ႔ တစ္ပတ္ကို ၂ ခ်ိန္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ ထားၿပီး တိက်တဲ့ သင္ရိုးညြန္းတမ္း၊ သင္ခန္းစာမ်ားနဲ႔ သင္ၾကားရန္ တုိက္တြန္းလိုပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေက်ာင္းဆရာဆရာမမ်ားဟာ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးတစ္ခု ျဖစ္လာေစရန္ မဲရံုေစာင့္ျခင္း၊ ႀကီးႀကပ္ျခင္းအလုပ္တုိ႔ကို တုိင္းျပည္အတြက္ တာ၀န္သိသိ၊ ေက်ေက်ပြန္ပြန္ လုပ္ေပးႏုိင္ပါတယ္။ မဲရံုမ်ားကို ႀကီးၾကပ္ေရးတာ၀န္ျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ ပုံရိပ္ကို မထိခုိက္ေစဖို႔ ဆရာဆရာမတို႔ကို အားကိုးျခင္းအေပၚ အျငင္းမပြားလိုပါ။  သို႔ေပတဲ့ ဒီမိုကေရစီနည္းလမ္း က်နစြာနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္ေျမာက္ဖို႔အတြက္ ႏုိင္ငံေရး အေျခခံ အသိတရားမ်ားကို ငယ္ရြယ္စဥ္မွာကတည္းက သင္ၾကားေပးဖို႔ရယ္၊ အနာဂတ္သမၼတေလာင္းမ်ား၊ အမတ္ေလာင္းမ်ားကို က်င့္၀တ္နီတိနဲ႔ ျပည့္စံုေအာင္၊ ျပည္သူ႔ဆႏၵကို ေလးစားလိုက္နာတတ္ေအာင္၊ ဖက္ဒရယ္စနစ္နဲ႔ ဒီမိုကေရစီကို ႏွလံုးသားထဲေရာက္ေအာင္ သင္ၾကား ေလ့က်င့္ေပးရမယ့္ ပညာေရးရဲ႕ မူလတာ၀န္မ်ားကိုေတာ့ (မပ်က္မကြက္) ပိုမို ေက်ပြန္သင့္တယ္ မဟုတ္ပါလား။
သိန္းႏုိင္ (ေမာကၡပညာေရး)
ဖက္ဒရယ္ပညာေရး အပုိင္း (၁၇) သံလြင္တိုင္းမ္ဂ်ာနယ္၊ ၂၄ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၁၅၊ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕။

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>